Jan Rymarkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Rymarkiewicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 czerwca 1811
Łobżenica, Polska
Data i miejsce śmierci 18 października 1889
Poznań, Polska
Miejsce spoczynku Cmentarz Zasłużonych Wielkopolan
Zawód, zajęcie polonista, historyk, nauczyciel
Narodowość polska

Jan Rymarkiewicz (ur. 21 czerwca 1811 w Łobżenicy, zm. 18 października 1889 w Poznaniu) – polski działacz oświatowy, historyk, polonista, nauczyciel, powstaniec listopadowy[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Łobżenicy jako syn szewca[2]. Kształcił się w swojej rodzinnej miejscowości, a następnie we Wschowie oraz Poznaniu. W latach 1830-1831 przerwał naukę gimnazjalną i wziął udział w Powstaniu listopadowym. Został ranny w jednej z bitew i dostał się do rosyjskiej niewoli. W latach 1836-1840 był nauczycielem prywatnym w Berlinie, gdzie studiował filozofię, prawo oraz historię. W 1841 roku powrócił do Wielkiego Księstwa Poznańskiego i nauczał do 1876 roku w poznańskich szkołach – Gimnazjum Fryderyka Wilhelma i Królewskim Gimnazjum św. Marii Magdaleny. Aktywnie angażował się w działalność społeczno kulturalną Wielkopolski. Był dożywotnim prezesem Towarzystwa Naukowej Pomocy dla Młodzieży Wielkiego Księstwa Poznańskiego, członkiem Towarzystwa Oświaty Ludowej oraz Towarzystwa Przyjaciół Nauk[3]. Współpracował z Karolem Libeltem i Augustem Cieszkowskim. Wiele miejsca w swej twórczości poświęcił tematyce narodowej oraz mesjanistycznej. Zmarł 18 października 1889 roku w Poznaniu i pochowany został na Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan.

Działalność pisarska[edytuj | edytuj kod]

Prowadził działalność publicystyczną współpracując z czasopismem "Tygodnik literacki". W latach 1845-1846 był redaktorem "Gazety Wielkiego Xięstwa Poznańskiego"[4]. Zajmował się problematyką z zakresu historii literatury polskiej. Interesowały go zwłaszcza wczesne okresy – średniowiecze oraz renesans. Opracował Bogurodzicę, Modlitewnik Nawojki, a kilka prac poświęcił Janowi Kochanowskiemu[2]. W 1855 roku wydał pisma Kaspra Miaskowskiego[5].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hasło Rymarkiewicz Jan, S. Orgelbrand Encyklopedia Powszechna t. XIII, Warszawa 1902
  2. a b Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny, PWN, Warszawa 1984, ​ISBN 83-01-01520-9​, TOM II hasło Rymarkiewicz Jan str.325
  3. F. Stachowski, "Jan Rymarkiewicz", Poznań 1939.
  4. Wróblewski Maciej, "Jan Rymarkiewicz dziewiętnastowieczny humanista", Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2006, ​ISBN 83-231-1989-9
  5. Hasło Rymarkiewicz Jan, S. Orgelbrand Encyklopedia Powszechna t. XIII, Warszawa 1902, str. 190
  6. Jan Rymarkiewicz, "Kochanowski jako twórca Pieśni Świętojańskiej o Sobótce", wyd. 2010, ​ISBN 978-83-270-1519-8​.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • F. Stachowski, "Jan Rymarkiewicz", Poznań 1939.