Jan Slaski (senator)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy senatora RP, zamordowanego w Katyniu. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Jan Slaski
Ilustracja
Jan Slaski (1935)
Data i miejsce urodzenia 7 grudnia 1895
Trzebcz
Data i miejsce śmierci 1940
Katyń
Przynależność polityczna Obóz Zjednoczenia Narodowego
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie)
Jan Slaski w mundurze porucznika WP

Jan Slaski (niewłaściwie Ślaski, Śląski) (ur. 7 grudnia 1895 w majątku Trzebcz w pow. Chełmno, zm. w kwietniu lub maju 1940 w Katyniu) – polski polityk i wojskowy, major kawalerii Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, poseł IV kadencji i senator V kadencji II RP, zamordowany w Katyniu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził ze szlacheckiej rodziny Slaskich herbu Grzymała. Był ojcem Jana Slaskiego, historyka literatury polskiej.

Ukończył Szkołę Podchorążych Kawalerii w Dobritz koło Berlina. W czasie I wojny światowej walczył na froncie rosyjskim i francuskim. Od stycznia do maja 1919 roku pracował w Organizacji Wojskowej Pomorza i w Wielkopolsce. Podczas powstania wielkopolskiego, organizował 2 pułk ułanów i był w nim dowódcą I szwadronu[1]. Również jako dowódca szwadronu walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Za powstrzymanie nacierających Rosjan odznaczony krzyżem Virtuti Militari (nr 4317). Służbę zakończył w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 oku (potem został awansowany do stopnia majora rezerwy). Od 1922 roku gospodarował w rodzinnym majątku Trzebcz.

Od 1929 roku był prezesem powiatowego Związku Kółek Rolniczych. Za jego sprawą doszło do połączenia pomorskiego Związku Ziemian (którego był prezesem) z pomorskim Towarzystwem Rolniczym. Był radcą Izby Przemysłowo-Handlowej w Gdyni i Pomorskiej Izby Rolniczej w Toruniu, a także prezesem Pomorskiego Związku Ziemian.

W 1935 wybrany posłem na Sejm RP IV kadencji (1935–1938) z listy BBWR, z okręgu nr 101 (Toruń miasto i powiat, Chełmno, Wąbrzeźno). W kolejnej, V kadencji był senatorem bezpartyjnym z województwa pomorskiego (od 11 września 1938).

Był majorem rezerwy kawalerii 16 pułku ułanów. W kampanii wrześniowej odkomenderowany do Sztabu Głównego WP. W ręce sowieckie wpadł 18 września 1939 roku[2]. Więziony w Kozielsku, został zamordowany w Katyniu.

Jan Slaski został upamiętniony na tablicy pamiątkowej odsłoniętej 3 lipca 1999 w gmachu Senatu RP ku czci senatorów II RP, którzy zginęli w czasie II wojny światowej i okresie powojennych represji[3][4].

5 października 2007 Minister Obrony Narodowej awansował go pośmiertnie do stopnia podpułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. XV–lecie 16/2 Pułku Ułanów Wielkopolskich (1919–1934). 1934, s. 21.
  2. Sławomir Kalbarczyk – Z badań nad losami polskich parlamentarzystów represjonowanych przez władze sowieckie w latach 1939–1941, w: Okupacja sowiecka ziem polskich 1939–1941, pod red. Piotra Chmielowca, Rzeszów – Warszawa, 2005, s. 163.
  3. Odsłonięcie tablicy pamiątkowej. senat.pl. [dostęp 6 marca 2015].
  4. Tablica Pamięci. senat.edu.pl. [dostęp 6 marca 2015].
  5. XV–lecie 16/2 Pułku Ułanów Wielkopolskich (1919–1934). 1934, s. 42.
  6. Dekret Wodza Naczelnego L. 3106 z 30 czerwca 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 28, poz. 1123)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kawalerowie Virtuti Militari 1792-1945. Słownik biograficzny, tom II, część 2, Koszalin 1993
  • Ziemianie polscy XX wieku, cz. 2, Warszawa 1994
  • Kto był kim w drugiej Rzeczypospolitej. Jacek Majchrowski (red.). Warszawa: Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, 1994, s. 554. ISBN 83-7066-569-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]