Jan Węgleński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Węgleński
herbu Szreniawa
Ilustracja
Data urodzenia ok. 1765
Data i miejsce śmierci 13 lipca 1835
Miączyn
Miejsce spoczynku cmentarz parafialny parafii św. Michała w Miączynie
Zawód adwokat
Odznaczenia
Order Orła Białego

Jan Węgleński (ur. ok. 1765, zm. w 1835) – polski ziemianin, adwokat, minister skarbu w Księstwie Warszawskim i w Królestwie Kongresowym, członek Rady Ogólnej Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w 1830 roku[1], członek Izby Najwyższej Wojennej i Administracji Publicznej w 1806 roku[2], kawaler Orderu Orła Białego.

Życiorys[edytuj]

Ukończył prawo na Akademii Zamojskiej. W latach 80. XVIII wieku był członkiem palestry lubelskiej.

Po przeniesieniu do Warszawy został ministrem przychodów i skarbu w rządzie Stanisława Kostki Potockiego w okresie od 13 lipca 1809 do 30 września 1810 roku. Do 1811 roku był członkiem Sądu Kasacyjnego.

W 1809 roku był jednym z pomysłodawców i fundatorów oraz darczyńcą kamienia węgielnego pomnika Mikołaja Kopernika w Toruniu. W latach 1816–1818 był prezesem Izby Obrachunkowej[3]. W latach 1818–1821 był ponownie ministrem przychodu i skarbu, już w Królestwie Kongresowym (przed Franciszkiem Ksawerym Druckim-Lubeckim[3]), później, od 1825 roku był ministrem stanu. Był członkiem Rady Administracyjnej i Rady Stanu, członkiem Rady Ogólnej Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego (w 1830 roku).

Należały do niego m.in. dobra w Świdnikach (gmina Miączyn). W 1826 roku ufundował cerkiew greckokatolicką w Miączynie[4]. Była to duża świątynia murowana z zakrystią i dwuspadowym dachem (w 1918 roku zamieniono ją na kościół katolicki). Węgleński ofiarował także ziemię na miączyński cmentarz parafialny.

Był kawalerem Orderu Orła Białego[4].

Po śmierci został pochowany na cmentarzu parafialnym parafii św. Michała w Miączynie, mimo innej wiary, wtedy cmentarz był greckokatolicki. Na cmentarzu znajduje się jego pomnik: okazały krzyż kamienny z napisem „Ceniąc cnotę chłopka polskiego, żądał aby ciało w pośród wieyskiego jego włości smętarza spoczywało”[4].

Życie rodzinne[edytuj]

Bratem Jana był Franciszek Węgleński[5] – minister sprawiedliwości w Radzie Administracyjnej Królestwa Kongresowego.

Przypisy

  1. Obraz polityczny i statystyczny Królestwa Polskiego iaki był w roku 1830 przed dniem 29 listopada, Warszawa 1830, s. 27.
  2. Barbara Grochulska, Księstwo Warszawskie, Warszawa 1966, s. 52.
  3. a b Ryszard Szawłowski. Prezesi i kontrolerzy jeneralni w latach 1811–1860. „Kontrola państwowa”. s. 17. ISSN 04525027. [dostęp 2013-01-10]. 
  4. a b c Renata Kulik, Henryk Kulik: Historia Grabowca – Grabowiecki Słownik Biograficzny. s. 107. [dostęp 2013-01-10].
  5. Maciej Kowalczyk (wybór): Pamiętniki Kajetana Koźmiana (część 2.). [dostęp 2013-01-09].