Janusz Bielański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Janusz Bielański
Infułat
Janusz Bielański
Data urodzenia 1939
Protonotariusz Apostolski, rezydent parafii archikatedralnej w Krakowie
Okres sprawowania od 2007
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Archidiecezja krakowska
Prezbiterat 23 czerwca 1963

Janusz Bielański (ur. 25 marca 1939 w Różance) – polski ksiądz, infułat, kanonik gremialny Krakowskiej Kapituły Katedralnej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Krakowie, 23 czerwca 1963 w katedrze na Wawelu otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Karola Wojtyły[1]. W latach 1983-2007 był proboszczem Królewskiej Katedry na Wawelu i jako proboszcz tejże katedry w 1985 roku odniósł się źle do delegacji głodujących pragnących uczcić marszałka Józefa Piłsudskiego. To jego zachowanie zostało opisane w Komunikacie Specjalnym nr 20 przez małopolską "Solidarność" oraz odnotowane w meldunku służby bezpieczeństwa[2]. Do godności infułata (protonotariusz apostolski supra numerum) został wyniesiony w 2000 przez papieża Jana Pawła II. W 2003 został odznaczony Medalem Polonia Mater Nostra Est.

Ze stanowiska proboszcza Katedry zrezygnował 2 stycznia 2007, ze względu na powtarzające się zarzuty o jego współpracy z Służbą Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych[3]. Jednocześnie zdecydowanie zaprzeczył tym przypuszczeniom. W czasie kontaktów z służbą bezpieczeństwa jako tajny współpracownik używał pseudonimu "Waga"[4].

Pełni posługę jako duszpasterz leśników i jeden z duszpasterzy pracowników nauki archidiecezji krakowskiej[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Historia Diecezji - Biskupi krakowscy (pol.). diecezja.pl. [dostęp 26 kwietnia 2011].
  2. Tadeusz Isakowicz-Zaleski, Księża wobec bezpieki na przykładzie archidiecezji krakowskiej. Kraków 2007, s. 80,
  3. Ks. Janusz Bielański nie jest już proboszczem parafii katedralnej, "Polska. Gazeta Krakowska", 09.01.2007
  4. Tadeusz Isakowicz-Zaleski, Księża wobec bezpieki na przykładzie archidiecezji krakowskiej. Kraków 2007, s. 425
  5. Duszpasterstwa. diecezja.pl. [dostęp 26 stycznia 2014].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Isakowicz-Zaleski: Księża wobec bezpieki na przykładzie archidiecezji krakowskiej. Kraków: Wydawnictwo Znak, 2007, s. tak. ISBN 978-83-240-0803-2.