Jaskinia w Trzech Kopcach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jaskinia w Trzech Kopcach
Plan jaskini
Plan jaskini
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Położenie Beskid Śląski
Brenna
Właściciel Skarb Państwa
(Lasy Państwowe)
Długość 1250[1] m
Głębokość 28 m
Deniwelacja 32,6 m
Wysokość otworów 950 m n.p.m.
Ekspozycja otworów ku górze
Data odkrycia 1946
Odkrywca A. Jasiewicz
Kod (nr inwentarzowy PIG) K.Bs – 04.10
Położenie na mapie gminy Brenna
Mapa konturowa gminy Brenna, po prawej znajduje się punkt z opisem „Jaskinia w Trzech Kopcach”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Jaskinia w Trzech Kopcach”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Jaskinia w Trzech Kopcach”
Położenie na mapie powiatu cieszyńskiego
Mapa konturowa powiatu cieszyńskiego, blisko prawej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Jaskinia w Trzech Kopcach”
Ziemia49°43′59″N 18°59′08″E/49,733056 18,985556

Jaskinia w Trzech Kopcach (także Grota Klimczoka) – jaskinia osuwiskowa szczelinowa położona w masywie Trzech Kopców w Beskidzie Śląskim, trzecia[1] pod względem długości w polskich Karpatach fliszowych.

Przekrój jaskini

Jaskinia powstała na skutek popękania i rozsunięcia sztywnych mas piaskowców, budujących okoliczne grzbiety górskie. Wejście do jaskini, w postaci studni głębokiej na 4,3 m, znajduje się na wysokości ok. 1000 m n.p.m. w niewielkim leju, w starym bukowym lesie na południowych stokach Trzech Kopców. Jaskinia ma postać labiryntu rozwiniętych w kilku poziomach korytarzy i sal o łącznej długości 1250 m i deniwelacji 32,6 m. W jaskini utrzymuje się temperatura ok. 6 stopni Celsjusza[2].

Jaskinia w Trzech Kopcach została odkryta w 1946 przez A. Jasiewicza. Dojście do jaskini znajduje się niedaleko żółtego szlaku turystycznego biegnącego z Klimczoka na Błatnią lub szlaku czerwonego z Karkoszczonki na Klimczok[3]. Główny ciąg jaskini utworzony jest z szeregu szczelinowatych korytarzy wypełnionych rumoszem[4] oraz kilku większych sal typu zawaliskowego (Sala Zbójców, Sala Nietoperzy, Wysoka Komora, Strych, Sala Przedpokój, Komnata Chrystusa, Sala Ewy, Sala Kazików, Sala Końcowa). Część korytarzy tworzył zsuw, a część rotacja w płaszczyźnie horyzontalnej[2]. W niektórych miejscach spotyka się na ścianach utwory w kształcie grzybów, będące prawdopodobnie naciekami kalcytowymi.

W jaskini występują porosty. W 1954 opisano występowanie owadów trogloksenicznych. Zimują w niej nietoperze: gacki wielkouche, nocki wąsatki[2] oraz podkowce małe. Te ostatnie zaklasyfikowane jako gatunek ginący w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt[5].

Grotą Klimczoka, jak również jest nazywana Jaskinia w Trzech Kopcach, opiekuje się Klub Taternictwa Jaskiniowego „Speleoklub” Bielsko-Biała, który cyklicznie organizuje akcje sprzątania jaskini[5]. Obecnie Jaskinia w Trzech Kopcach jest pomnikiem przyrody nieożywionej[6].

Komnata Nietoperzy w Jaskini w Trzech Kopcach

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Baza Obiektów Jaskiniowych Polskich Karpat Fliszowych. Speleoklub Bielsko-Biała. [dostęp 2017-08-24].
  2. a b c Jaskinia W Trzech Kopcach (Grota Klimczoka). www.sktj.pl. [dostęp 8 lipca 2009].
  3. Jaskinia na Trzech Kopcach w Beskidzie Śląskim. PolskieSzlaki.pl. [dostęp 8 lipca 2009].
  4. Jaskinia na Trzech Kopcach. odkryj.pl. [dostęp 8 lipca 2009].
  5. a b Jaskinia w Trzech Kopcach (Grota Klimczoka). Speleoklub Tatrzański Zakopane, 2008-04-22. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-03)].
  6. Szczyrk – atrakcje – Grota Klimczoka. egory.pl. [dostęp 2012-05-14].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]