Jenny Beavan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jenny Beavan
Data i miejsce urodzenia 1950
Londyn, Wielka Brytania
Zawód kostiumograf
Współmałżonek Ian Albery (do 1995; rozwód) - córka
Lata aktywności od 1978

Jenny Beavan (ur. 1950 w Londynie) – brytyjska projektantka kostiumów filmowych i teatralnych. Laureatka dwóch Oscarów za najlepsze kostiumy do filmów Pokój z widokiem (1986) Jamesa Ivory’ego i Mad Max: Na drodze gniewu (2015) George’a Millera. Była nominowana do Oscara dziesięciokrotnie. Zdobyła też trzy nagrody BAFTA.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Londynie jako pierwsza z dwóch córek skrzypaczki Molly (zm. 1964) i wiolonczelisty Petera (zm. 1996)[1]. Studiowała scenografię na londyńskiej Central School of Art and Design. Podczas prac nad dekoracjami do przedstawień teatralnych w 1978 r., polecono ją do pomocy przy garderobie aktorki Peggy Ashcroft, występującej w telewizyjnym filmie Wielka wrzawa wokół kolekcji Georgiego i Bonnie autorstwa spółki Ismail Merchant-James Ivory. Beavan pojechała na plan zdjęciowy do Indii i nie tylko złapała bakcyla do projektowania kostiumów filmowych, ale i rozpoczęła wieloletnią współpracę z Ivorym i Merchantem.

Razem z tym nierozłącznym tandemem producencko-reżyserskim Beavan zrobiła niemal 10 filmów, z których najważniejsze przyniosły im wszystkim sławę i uznanie: Bostończycy (1984), Pokój z widokiem (1986), Maurycy (1987), Powrót do Howards End (1992) i Okruchy dnia (1993). Za wszystkie te obrazy Beavan była nominowana do Oscara (wraz ze swoim stałym współpracownikiem Johnem Brightem), a Pokój z widokiem przyniósł jej pierwszą statuetkę.

Ostatnim filmem Ivory’ego, przy którym pracowała, był Jefferson w Paryżu (1995). Potem ich drogi się rozeszły, a Beavan zaczęła współpracę z tak uznanymi twórcami, jak Ang Lee (Rozważna i romantyczna), Robert Altman (Gosford Park), Oliver Stone (Aleksander), Brian De Palma (Czarna Dalia), Guy Ritchie (Sherlock Holmes) czy Tom Hooper (Jak zostać królem). Po raz drugi w karierze otrzymała Oscara za kostiumy do filmu Mad Max: Na drodze gniewu (2015) George’a Millera.

W 2017 r. otrzymała Order Imperium Brytyjskiego w uznaniu jej artystycznych zasług dla filmu i teatru[2].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jej mężem do 1995 r. był Ian Albery, kierownik licznych teatrów na londyńskim West Endzie. Beavan ma z nim córkę Caitlin (ur. 1985), producentkę teatralną. Matka i córka niekiedy pracują razem przy londyńskich spektaklach teatralnych (np. Third Finger Left Hand w 2013 r.).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Fit for a King (ang.). People. [dostęp 2017-11-12].
  2. New Year Honours 2017: Olympic heroes and entertainers recognised (ang.). BBC. [dostęp 2017-11-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]