Jerzy Święch (literaturoznawca)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jerzy Święch (ur. 1939 w Hoczwi) – literaturoznawca polski.

Profesor zwyczajny, kierownik Zakładu Literatury Współczesnej w Instytucie Filologii Polskiej UMCS. Członek towarzystw naukowych krajowych i zagranicznych. Zajmuje się głównie literaturą okresu II wojny światowej, a także literaturą na emigracji oraz historią i teorią przekładu artystycznego.

Autor ponad 100 prac naukowych, ogłaszanych również za granicą; w tym książek:

  • "Okupacja a stereotypy. Studium z dziejów poezji konspiracyjnej 1939-1945" (1977),
  • "Pieśń niepodległa. Model poezji konspiracyjnej" 1939-1945 (1982),
  • "Wiersze Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. Interpretacje" (1991),
  • "Literatura polska w latach II wojny światowej" 1997,
  • "Poeci i wojna" (2000), "Nowoczesność. Szkice o literaturze polskiej XX wieku" (2006)

oraz prac edytorskich, m.in. wybór poezji Baczyńskiego w serii Biblioteki Narodowej (1989) i pierwszy po wojnie w kraju tom wierszy Józefa Łobodowskiego "List do kraju" (1989).

Redaktor wielu publikacji zbiorowych, m.in. "Modele świata i człowieka. Szkice o powieści współczesnej" (1985), "Literatura a wyobcowanie" (1990), "Świadectwa i powroty nieludzkiego czasu" (1990). Przewodniczący Rady Programowej Wschodniej Fundacji Kultury „Akcent”.