Jerzy Adamkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Adamkiewicz
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1881
Kraków
Data i miejsce śmierci 2 kwietnia 1958
Montreal
Kierownik Konsulatu RP w Jerozolimie
Okres od 1923
do 1924
Kierownik Konsulatu RP w Lipsku
Okres od 1927
do 1931
Poprzednik Tytus Zbyszewski
Następca Tadeusz Brzeziński
Konsul Generalny RP w Montrealu
Okres od 1931
do 1933
Poprzednik M. Straszewski
Następca Józef Marlewski
Konsul Generalny RP w Ottawie
Okres od 1933
do 1936
Następca Jan Pawlica
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry)

Jerzy Albert Adamkiewicz (ur. 10 czerwca 1881 w Krakowie, zm. 2 kwietnia 1958 w Montrealu) – polski prawnik, dyplomata, urzędnik konsularny.

Urodził się w rodzinie żydowskiej[1] jako syn Alberta Adamkiewicza i Kazimiery z domu Reychman. Gdy miał 7 lat, jego rodzice dokonali konwersji na katolicyzm w 1888 roku[2]. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzupełnione doktoratem na uniwersytecie w Grazu i dyplomem wiedeńskiej Akademii Konsularnej. W 1919 wstąpił do polskiej służby zagranicznej, pełniąc funkcje: prac. Ministerstwa Spraw Zagranicznych (1919-1920), prac. Prezydium Rady Ministrów (1920), ponownie w MSZ (1920-1921), prac./sekr. poselstwa w Londynie (1921–1923), kier. konsulatu w Jerozolimie (1923-1924)[3], prac. MSZ (1924-1927), konsulem gen. w Lipsku (1927-1931), w Montrealu (1931-1933), i w Ottawie (1933-1936). Po powrocie do kraju pracował jako radca prawny Izby Handlowo-Przemysłowej w Gdyni (1936-) i specjalista ds. rynków eksportowych w Polskiej Konwencji Węglowej w Katowicach.

W czasie II wojny światowej kierował służbą radioodbiorczą w polskim Ministerstwie Informacji w Londynie. Pozostał na emigracji po 1945, początkowo w Wielkiej Brytanii, a od 1948 w Kanadzie. Wykładał na Uniwersytet Dalhousie w Halifaxie i na St. Francis Xavier University w Antigonish w Nowej Szkocji oraz w Ośrodku Studiów Słowiańskich na uniwersytecie w Montrealu. Był autorem artykułów naukowych, przełożył na język francuski książkę ks. kard. Stefana Wyszyńskiego L'Esprit du travail. Przed 1939 opublikował pracę Rolnictwo w gospodarce powojennych Niemiec.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Był odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Polonia Restituta, Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[4] oraz austriackim Orderem Korony Żelaznej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Matthias Mieses: Polacy-chrześcijanie pochodzenia żydowskiego. Warszawa: Wydawnictwo M. Fruchtmana, 1938. (pol.)
  2. Albert Wojciech Adamkiewicz, sejm-wielki.pl [dostęp 2018-03-06] (pol.).
  3. Andrzej Chojnowski, Jerzy Tomaszewski: Izrael, Warszawa 2003, s. 447
  4. Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest ?, Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej Warszawa 1938, tom II, s. 4

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rocznik służby zagranicznej RP, MSZ Warszawa 1933, 1938
  • Jacek Krzysztof Danel: Druga Wielka Emigracja 1945–1990. Słownik biograficzny, tom I: A–F, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Szymona Szymonowica Zamość 2011, s. 34–35