Jerzy Giergielewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Giergielewicz
Data i miejsce urodzenia 11 stycznia 1925
Sadlno
Data śmierci 29 stycznia 2012
Zawód, zajęcie pisarz, fotograf krajoznawca, przyrodnik, archeolog
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Jerzy Giergielewicz h. Topór (ur. 11 stycznia 1925 w Sadlnie, zm. 29 stycznia 2012) – polski pisarz, więzień obozów koncentracyjnych, z zawodu lekarz specjalista neurolog, pracownik PAM i Szpitala Kolejowego w Szczecinie, z zamiłowania fotograf krajoznawca, przyrodnik i archeolog, prelegent ds. dydaktyki Rezerwatu Ornitologicznego Świdwie, autor ok. 30 publikacji związanych z ochroną środowiska i Rezerwatu Świdwie, od 20 lat zajmuje się astrofotografią. Laureat wielu nagród za fotografikę artystyczną. Otrzymał m.in.: za wybitne osiągnięcia artystyczne i dydaktyczne w popularyzacji fotografii – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, medal "Gloria Medicinae", "Leonardo Da Vinci" 21-go wieku, medal XXX-lecia-Szczecińskiego Tow. Fotograficznego, medal 150-lecia Fotografii, Tytuł Honorowego Fotografa Krajoznawcy Polski, Nagrodę Honorową im. F. Kremsera, tytuł członka Honorowego Związku Polskich Fotografów Przyrody.

Ojciec jego Ignacy Giergielewicz był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej, powstańcem warszawskim, a matka Adelajda Giergielewicz z d. Twardowska była położną i wiceprzewodniczacą Związku Położnych RP do 1939, red. pisma Pielęgniarka i Położna Polska.

Brat jego Lech Giergielewicz, odznaczony został pośmiertnie Krzyżem Partyzanckim i Krzyżem Narodowego Czynu Bojowego.

W czasie II wojny Jerzy Giergielewicz był aktywnym członkiem ruchu oporu w organizacjach: Związek Walki Zbrojnej i AK. Jako siedemnastolatek z Żoliborza, został aresztowany przez gestapo w Warszawie 17 września 1942 r. Jerzy Giergielewicz przebywał przez 2,5 roku w czterech hitlerowskich koncentracyjnych obozach śmierci. Przeszedł szlak martyrologii okupacyjnej Pawiak, Majdanek, Flossenbürg (KL), Gross-Rosen, Neuengamme (KL) -Drutte. Był wielokrotnie skazywany na śmierć. Wyzwolony został 12 kwietnia 1945 przez wojska alianckie.

Po wyzwoleniu: odbył studia medyczne, potem pracował jako lekarz w Klinice Neurologicznej PAM i Szpitalu Kolejowym w Szczecinie.

W ornitologicznej stacji PAN w Świdwiu koło Szczecina prowadził badania ekologiczne, wygłaszał prelekcje dla szkół, prowadził obserwacje kosmosu (przy pomocy skonstruowanego przez siebie teleskopu)..

Autor:

  • Nie każda łza, Wydawnictwo de Artsign 2001
  • Najkrótsza historia wojny i hitlerowskiej okupacji Polski 1939-1945 widziana oczami i opisana gehenną losu polskiego chłopca z warszawskiego Żoliborza, Okręgowa Izba Lekarska w Szczecinie, 2000 r.
  • Tropem orłów Pomorza Zachodniego Pomorzai wielu artykułów o przyrodzie, fotografii, i np. o pacyfiście:" Hans Paasche: fascynująca postać Niemca, w Polsce prawie nieznana”.
  • współautor zdjęć Świdwie - rezerwat przyrody, Wyd. Albatros 1994,
  • współautor Polskie Parki Narodowe Wyd. Parol Ltd, Kraków 1994.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]