Jerzy Juk-Kowarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Juk-Kowarski
Data i miejsce urodzenia 4 listopada 1944
Warszawa
Zawód scenograf teatralny
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi

Jerzy Juk-Kowarski, właśc. Jerzy Bartłomiej Kowarski[1] (ur. 4 listopada 1944 w Warszawie[2]) – polski scenograf teatralny.

Życiorys[edytuj]

Studiował matematykę na Uniwersytecie Warszawskim. Przeszedł następnie na Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie w 1973 ukończył Wydział Architektury Wnętrz[3].

Jako scenograf debiutował w 1973, pracując nad adaptacją Upiorów Henrika Ibsena w Teatrze Polskim w Bydgoszczy. Od połowy lat 70. związany z Teatrem Nowym w Poznaniu i Starym Teatrem im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. Współpracował z Izabellą Cywińską (m.in. przy Łaźni Władimira Majakowskiego i Rewizorze Nikołaja Gogola). Był również wieloletnim współpracownikiem Jerzego Jarockiego, przygotowując scenografie do takich spektakli w Teatrze Starym jak Sen o Bezgrzesznej, Mord w katedrze, Życie jest snem, Portret, Grzebanie, Faust cz. I. Pracował też przy sztukach wystawianych przez Jerzego Jarockiego za granicą, w tym Balu Manekinów w Czelabiński, Rewizorze w Wuppertalu i Portrecie w Bonn[3].

Odznaczony Srebrnym (1998) i Złotym (2001) Krzyżem Zasługi[4] oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2014)[1], a także Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2009)[5]. Wyróżniany na festiwalach teatralnych, w 2013 otrzymał Grand Prix festiwalu Dwa Teatry za scenografię do Tanga[4].

Przypisy

  1. a b M.P. z 2015 r. poz. 53
  2. Juk-Kowarski Jerzy. encyklopedia.pwn.pl. [dostęp 2015-04-29].
  3. a b Jerzy Juk-Kowarski. teatrdramatyczny.pl. [dostęp 2015-04-22].
  4. a b Jerzy Juk-Kowarski w bazie e-teatr.pl. [dostęp 2015-04-22].
  5. Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. mkidn.gov.pl. [dostęp 2015-04-22].