Jerzy S. Sito

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Sito
2008.03.31. Jerzy Stanislaw Sito Fot. Mariusz Kubik.JPG
Data i miejsce urodzenia 8 listopada 1934
Pińsk
Data i miejsce śmierci 4 stycznia 2011
Warszawa
Ambasador RP w Danii
Okres od 20 kwietnia 1991
do 4 lutego 1997
Poprzednik Janusz Roszkowski
Następca Jacek Górecki

Jerzy Stanisław Sito (ur. 8 listopada 1934 w Pińsku, zm. 4 stycznia 2011 w Warszawie[1]) – polski poeta, tłumacz, głównie sztuk Szekspira, dyplomata.

Życiorys[edytuj]

Urodził się w Pińsku na Polesiu. Jego ojciec, Paweł Sito, został zamordowany w Katyniu, a rodzina zesłana w głąb Rosji. Do 1942 roku przebywał wraz z rodziną w Kazachstanie. Kolejnymi miejscami pobytu były Indie oraz Wielka Brytania. W Londynie uzyskał wykształcenie średnie, ukończył tez studia inżynierii konstrukcyjnej. Później rozpoczął prace w biurze projektowym jako młodszy inżynier.

W 1954 roku nawiązał współprace z polonijnym miesięcznikiem „Życie Akademickie” gdzie opublikował swój debiutancki utwór Odloty. Należał do londyńskiej grupy poetyckiej Kontynenty. W 1959 roku powrócił do Polski, osiedlając się w stolicy. W latach 1961–63 współpracował stale jako recenzent teatralny tygodnika „Polityka”.

W latach 1963–1989 pracował jako kierownik literacki teatrów: im. S. Żeromskiego w Kielcach, Klasycznego, Powszechnego, Narodowego i Ateneum w Warszawie. W 1967 r. został członkiem Polskiego PEN Clubu. W 1968 roku za przekłady z języka angielskiego otrzymał nagrodę „Roju” im. Mariana Kistera. Pełnił liczne funkcje w Związku Literatów Polskich.

Grób Jerzego S. Sito na Starych Powązkach w Warszawie

Od 1974 roku był wiceprezesem Klubu Dramatopisarzy Polskich. W 1977 roku otrzymał Nagrodę Młodych im. Włodzimierza Pietrzaka, rok później nagrodę Polskiego PEN Clubu za przekłady poezji angielskiej.

W 1976 r. podpisał Memoriał 101 wyrażający protest przeciw projektowanym zmianom w konstytucji PRL. W latach 80. działał w opozycji demokratycznej. Był członkiem Międzynarodowego Instytutu Teatralnego (ITI), w latach 1979–1981 był wiceprezesem, a w 1981–1985 prezesem Międzynarodowego Komitetu Dramatopisarzy ITI.

Od 1990, przez rok był prezesem Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik”. W 1991 został mianowany ambasadorem Polski w Danii. Funkcję tę pełnił przez 6 lat. W latach 1997–1999 był wiceprezesem Polskiego PEN Clubu.

Zmarł w wieku 77 lat w Warszawie.

Jego syn Paweł, jest dziennikarzem, związanym z radiem Tok FM .

Źródła[edytuj]

Przekłady[edytuj]

Przypisy