Jerzy Sylwester Muszyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Sylwester Muszyński
podpułkownik dyplomowany intentent podpułkownik dyplomowany intentent
Data urodzenia 31 grudnia 1887
Data śmierci 2 października 1957
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 5 Pułk Piechoty,
Dep. Int. MSWoj.
Stanowiska kierownik rerefatu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941)
Jerzy Sylwester Muszyński
Data urodzenia 31 grudnia 1887
Starosta powiatu zbaraskiego
Okres od kwietnia 1931
do lat 30.
Poprzednik Jan Kaczkowski
Starosta powiatu czortkowskiego
Okres od 1934
do lutego 1937
Starosta powiatu stanisławowskiego
Okres od lutego 1937
do ?

Jerzy Sylwester Muszyński (ur. 31 grudnia 1887, zm. 2 października 1957) – podpułkownik dyplomowany intendent Wojska Polskiego, starosta w II Rzeczypospolitej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 31 grudnia 1887[1] jako syn Piotr i Eleonory.

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich. Od 6 sierpnia 1914 do 20 kwietnia 1915 służył w V batalionie I Brygady, następnie w szeregach 5 pułku piechoty w składzie III Brygady do rozwiązania legionów. Po kryzysie przysięgowym był oficerem Polskiego Korpusu Posiłkowego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia majora intendentury ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[2][3]. W latach 20. był oficerem w Departamencie (VII) Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych, w tym w 1923 kierownikiem referatu[4][5][6]. Został awansowany do stopnia podpułkownika intendentury ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924[7][8]. W międzyczasie od 1 listopada 1924[9] do 1926 kształcił się na francuskiej uczelni wojskowej École Supérieure de Ľintendance w Paryżu. Został polskim absolwentem tej uczelni uzyskując tytuł oficera dyplomowanego. Później został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 jako podpułkownik przeniesiony w stan spoczynku pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Tarnopol[10].

Wstąpił do służby państwowej II Rzeczypospolitej. Od kwietnia 1931 na czas do odwołania został mianowany starostą powiatu zbaraskiego[11]. Przynajmniej 14 listopada 1933[12] był starostą powiatu czortkowskiego[13][14]. Z tego stanowiska został przeniesiony na urząd starosty powiatu stanisławowskiego[15].

Zmarł 2 października 1957[16]. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[16].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficerowie. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. [dostęp 2015-06-17].
  2. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1272.
  3. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1196.
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 22.
  5. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 23.
  6. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 770.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1156.
  8. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 783.
  9. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 122 z 18.11.1924 r.
  10. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 369.
  11. 105. Ruch służbowy na obszarze Wojew. Tarnopolskiego. „Tarnopolski Dziennik Wojewódzki”, s. 76, nr 5 z 1 kwietnia 1931. 
  12. Tarnopolski Dziennik Wojewódzki”. 14, 1 grudnia 1933, s. 172–173.
  13. 71. Ogłoszenie. „Tarnopolski Dziennik Wojewódzki”, s. 56, nr 6 z 15 maja 1934. 
  14. Uroczystość poświęcenia Domu Ludowego Towarzystwa Szkoły Ludowej w Kosowie. audiovis.nac.gov.pl. [dostęp 2015-11-03].
  15. Nowy starosta w Stanisławowie. „Gazeta Lwowska”, s. 2, nr 36 z 16 lutego 1937. 
  16. a b Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne. Cmentarz Stare Powązki. Jerzy Sylwester Muszyński. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-03-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]