Przejdź do zawartości

Josif Pančić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Josif Pančić
Јосиф Панчић
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

5 kwietnia 1814
Ugrini

Data i miejsce śmierci

25 lutego 1888
Belgrad

Alma Mater

Uniwersytet w Peszcie

Doktorat

1842

Josif Pančić (cyr. Јосиф Панчић, chorw. Josip Pančić; ur. 5 kwietnia 1814 w Ugrini koło Bribiru, zm. 25 lutego 1888 w Belgradzie) – serbski botanik i lekarz[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1842 roku uzyskał stopień naukowy doktora na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu w Peszcie. Pracował jako lekarz na terenie Banatu. Od 1846 roku żył i pracował w Księstwie Serbii. Równolegle do praktyki lekarskiej prowadził badania w zakresie fauny, flory i geologii[1].

W 1853 roku został profesorem historii naturalnej i agronomii belgradzkiej Velikiej školi. Utworzył przy niej bibliotekę i ogród botaniczny. W latach 1864–1868 napisał podręczniki do zoologii, mineralogii, geologii i botaniki. W latach 1866–1874 był rektorem Velikiej školi. Był członkiem Chorwackiej Akademia Nauki i Sztuki i pierwszym prezesem Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk. Jako botanik odkrył i opisał m.in. świerk serbski[1].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

(opracowano na podstawie materiału źródłowego[1])

  • Flora Kneževine Srbije (1874)
  • Dodatak Flori Kneževine Srbije (1884)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Pančić, Josip – Hrvatska enciklopedija. enciklopedija.hr. [dostęp 2023-08-19]. (chorw.).