Księstwo Serbii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Кнежевина Србија
Kneževina Srbija
Imperium osmańskie
Despocja Serbska
1815-1882 Królestwo Serbii
Flaga Serbii
Godło Serbii
Flaga Serbii Godło Serbii
Hymn: Боже правде
(Sprawiedliwy Boże)
Położenie Serbii
Język urzędowy serbski
Stolica Belgrad, Kragujevac
Ustrój polityczny monarchia
Zależne od Imperium Osmańskie
(1815 − 1877/1878)
Data powstania 1815
(niepodległość 1867/1878)
Data likwidacji 6 marca 1882
Strefa czasowa UTC +1 (zima)
UTC +2 (lato)
Mapa Serbii

Księstwo Serbskie (Кнежевина Србија / Kneževina Srbija) – to kraj powstały na Bałkanach w XIX wieku, w wyniku pierwszego powstania serbskiego i drugiego powstania serbskiego między 1804 a 1815 rokiem.

Historia[edytuj]

Serbia utraciła niepodległość pod koniec XIV wieku[1]. Pomimo ponad czterystu lat tureckiego panowania Serbowie nie zatracili świadomości narodowej i wielokrotnie wzniecali bunty przeciw Turkom[2].

Pomimo poważnego zagrożenia i możliwości zemsty ze strony władz osmańskich jako pierwszy Karađorđe (Jerzy Czarny), a po nim również Miloš I Obrenović - przywódcy rewolucyjni - dążyli do osiągnięcia swojego celu, jakim było wyswobodzenie Serbii. Pod wodzą Jerzego Czarnego w latach 1804-1813 miało miejsce pierwsze, nieudane powstanie Serbów przeciwko Turkom[2]. W 1814 miało miejsce powstanie pod dowództwem Miloša I Obrenovicia, które zakończyło się korzystnie dla Serbów, m.in. utworzeniem w 1815 Księstwa Serbii. W 1817 został zamordowany w Serbii Jerzy Czarny[3].

Ostatecznie władze tureckie zgodziły się na secesję Serbów, którzy w 1815 utworzyli Księstwo Serbii z Milošem I Obrenovićem posiadającym dziedziczny tytuł księcia[4]. W 1830 (po VIII wojnie rosyjsko-tureckiej) Serbia uzyskała autonomię w ramach imperium osmańskiego, od 1883 była monarchią dziedziczną[1]. W 1833 zostały wytyczone granice księstwa. W 1839 Miloš I Obrenović został zmuszony przez opozycję do abdykowania na rzecz syna Milana. Po śmierci Milana kilkanaście dni później, tron objął Michał, szesnastoletni syn Miloša I. W 1842 wybuchło powstanie, które obaliło Michała, a księciem wybrany został Aleksander Karadziordziewić. W 1858 Aleksander został pozbawiony tronu, a jego następcą został ponownie Miloš I Obrenović, który jednak zmarł już w 1860. Kolejnym władcą księstwa został ponownie Michał, który w 1868 zginął w zamachu. Jego bezpośrednim następcą został syn Milan I Obrenowić[2].

Księstwo przetrwało do 1882, kiedy to proklamowano Królestwo Serbii, po zagwarantowaniu Serbom niepodległości na kongresie berlińskim w 1878. Podnosząc rangę Serbii, w 1882 koronował się książę Serbii Milan I[5].

Przypisy

  1. a b Jan Palmowski Słownik najnowszej historii świata 1900-2007, wydanie polskie 2008, tom 5., str. 81-82
  2. a b c Dulcie M. Ashdown Zabójcy królów, wyd. 2002, s. 239-241
  3. Georges Duby Atlas historii świata, wydanie polskie 2010, str. 209
  4. Andrzej Chwalba Historia powszechna. Wiek XIX, wyd. 2009 r., str. 403
  5. Andrzej Chwalba Historia powszechna. Wiek XIX, wyd. 2009 r., str. 403