Księstwo Serbii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Кнежевина Србија
Kneževina Srbija
1815-1882
Flaga Serbii
Godło Serbii
Flaga Serbii Godło Serbii
Hymn: Боже правде
(Sprawiedliwy Boże)
Położenie Serbii
Język urzędowy serbski
Stolica Belgrad, Kragujevac
Ustrój polityczny monarchia
Zależne od Imperium Osmańskie
(1815 − 1877/1878)
Data powstania 1815
(niepodległość 1867/1878)
Data likwidacji 6 marca 1882
Strefa czasowa UTC +1 (zima)
UTC +2 (lato)
Mapa Serbii

Księstwo Serbskie (Кнежевина Србија / Kneževina Srbija) – to kraj powstały na Bałkanach w XIX wieku, w wyniku pierwszego powstania serbskiego i drugiego powstania serbskiego między 1804 a 1815 rokiem.

Historia[edytuj]

W połowie XIV wieku Imperium Osmańskie najechało Bałkany, pod koniec XIV wieku Serbia utraciła niepodległość[1]. Pomimo ponad czterystu lat tureckiego panowania Serbowie nie zatracili świadomości narodowej i wielokrotnie wzniecali bunty przeciw Turkom[2].

Pomimo poważnego zagrożenia i możliwości zemsty ze strony władz osmańskich jako pierwszy Karađorđe (Jerzy Czarny), a po nim również Miloš I Obrenović - przywódcy rewolucyjni - dążyli do osiągnięcia swojego celu, jakim było wyswobodzenie Serbii. Pod wodzą Jerzego Czarnego w latach 1804-1813 miało miejsce pierwsze, nieudane powstanie Serbów przeciwko Turkom[2]. W 1814 miało miejsce powstanie pod dowództwem Miloša I Obrenovicia, które zakończyło się korzystnie dla Serbów, m.in. utworzeniem w 1815 Księstwa Serbii. W 1817 został zamordowany w Serbii Jerzy Czarny[3].

Ostatecznie władze tureckie zgodziły się na secesję Serbów, którzy w 1815 utworzyli Księstwo Serbii z Milošem I Obrenovićem posiadającym dziedziczny tytuł księcia[4]. W 1830 (po VIII wojnie rosyjsko-tureckiej) Serbia uzyskała autonomię w ramach imperium osmańskiego, od 1883 była monarchią dziedziczną[1]. W 1833 zostały wytyczone granice księstwa. W 1839 Miloš I Obrenović został zmuszony przez opozycję do abdykowania na rzecz syna Milana. Po śmierci Milana kilkanaście dni później, tron objął Michał, szesnastoletni syn Miloša I. W 1842 wybuchło powstanie, które obaliło Michała, a księciem wybrany został Aleksander Karadziordziewić. W 1858 Aleksander został pozbawiony tronu, a jego następcą został ponownie Miloš I Obrenović, który jednak zmarł już w 1860. Kolejnym władcą księstwa został ponownie Michał, który w 1868 zginął w zamachu. Jego bezpośrednim następcą został syn Milan I Obrenowić[2].

Księstwo przetrwało do 1882, kiedy to proklamowano Królestwo Serbii, po zagwarantowaniu Serbom niepodległości na kongresie berlińskim w 1878. Podnosząc rangę Serbii, w 1882 koronował się książę Serbii Milan I[4].

Przypisy

  1. a b Jan Palmowski Słownik najnowszej historii świata 1900-2007, wydanie polskie 2008, tom 5., str. 81-82
  2. a b c Dulcie M. Ashdown Zabójcy królów, wyd. 2002, s. 239-241
  3. Georges Duby Atlas historii świata, wydanie polskie 2010, str. 209
  4. a b Andrzej Chwalba Historia powszechna. Wiek XIX, wyd. 2009 r., str. 403