Julio Montero Castillo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Julio Montero Castillo
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Julio Walter Montero Castillo
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1944
Urugwaj
Wzrost 181 cm
Pozycja lewy defensywny pomocnik i obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1964–1965 Liverpool
1966–1973 Nacional
1973 Independiente
1973–1975 Granada CF
1975–1976 CD Tenerife
1976–1978 Nacional
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1967–1978 Urugwaj 41 (1)

Julio Walter Montero Castillo (ur. 25 kwietnia 1944 w Montevideo) – piłkarz urugwajski, lewy defensywny pomocnik i obrońca. Ojciec Paolo Montero.

Był w kadrze "40" na finały mistrzostw świata w 1966 roku. Jako piłkarz klubu Nacional Montevideo wziął udział wraz z reprezentacją Urugwaju w turnieju Copa América 1967, gdzie Urugwaj zdobył mistrzostwo Ameryki Południowej. Zagrał w czterech meczach - z Boliwią (zdobył bramkę), Wenezuelą, Chile i Paragwajem. Nie wystąpił tylko w ostatnim meczu z Argentyną.

Wciąż jako gracz Nacionalu wziął udział w finałach mistrzostw świata w 1970 roku, gdzie Urugwaj zdobył miano czwartej drużyny świata. Zagrał wówczas we wszystkich sześciu meczach - z Izraelem, Włochami, Szwecją, ZSRR, Brazylią i Niemcami.

Będąc piłkarzem hiszpańskiego klubu Granada CF grał także w finałach mistrzostw świata w 1974 roku, gdzie Urugwaj odpadł już pierwszej rundzie. Montero Castillo wystąpił tylko w jednym spotkaniu - z Holandią, gdzie otrzymał czerwoną kartkę.

Od 4 stycznia 1967 do 3 maja 1978 rozegrał w reprezentacji Urugwaju 41 meczów i zdobył 1 bramkę[1].

Grał w klubach Liverpool i Nacional, z którym dotarł do finału Copa Libertadores 1967 i Copa Libertadores 1969. W obu przypadkach Nacional przegrał finał z drużyną z Argentyny - najpierw z Racingiem, a za drugim razem z Estudiantes La Plata. W Copa Libertadores 1971 Montero Castillo znów dotarł z Nacionalem do finału i tym razem jego klub pokonał Estudiantes La Plata, zdobywając cenny puchar. W tym samym roku Nacional zdobył Puchar Interkontynentalny, wykazując wyższość nad finalistą Pucharu Mistrzów klubem Panathinaikos Ateny. Montero Castillo dotarł także do półfinału Copa Libertadores 1972. Po tych sukcesach Montero Castillo w 1973 przeniósł się do Argentyny, do klubu Independiente Buenos Aires[2].

Od 1966 do 1973 Montero Castillo, grając w Nacionalu oraz w Independiente (w 1973) rozegrał w Pucharze Wyzwolicieli 68 meczów i zdobył 5 bramek[3].

Po krótkim pobycie w Argentynie Montero Castillo wyjechał do Hiszpanii, gdzie grał w klubach Granada i Elche CF.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]