Ricardo Pavoni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ricardo Pavoni
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Elbio Ricardo Pavoni Cúneo
Data i miejsce urodzenia 8 lipca 1943
Montevideo
Wzrost 167 cm
Pozycja lewy obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1960–1964 Defensor Montevideo ? (?)
1965–1976 Independiente Buenos Aires 423 (57)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1962–1974  Urugwaj 13 (2)

Elbio Ricardo Pavoni Cúneo (ur. 8 lipca 1943) – piłkarz urugwajski noszący przydomek El Chivo, lewy obrońca. Wzrost 167 cm, waga 64 kg.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pavoni urodził się w Montevideo, a pierwsze kroki w piłkarskiej karierze stawiał w klubie Defensor Montevideo. Nie widząc dla siebie przyszłości w futbolu, postanowił zakończyć grę w piłkę i zostać krupierem w kasynie gry. Nie doszło do tego, gdyż otrzymał propozycję gry w potężnym argentyńskim klubie Independiente Buenos Aires.

Przybył do Independiente w wieku 21 lat, by zastąpić swego ciężko kontuzjowanego rodaka Tomása Rolana. Nikt wtedy nie mógł przewidzieć, że gra Pavoniego sprawi, iż kibice klubu całkowicie zapomną o Rolanie. Pierwszy mecz w barwach Independiente Pavoni rozegrał 24 marca 1965 w ramach turnieju Copa Libertadores 1965 przeciwko Boca Juniors, wygrany przez drużynę Independiente 2:0.

Z nowym klubem wkrótce sięgnąć miał po największe trofea w światowym futbolu, stając się jedną z gwiazd wszech czasów Independiente. Był lewym obrońcą, często określanym mianem lidera i symbolu drużyny Independiente. Pomimo, że był obrońcą, zdobył dla klubu 57 bramek.

Przez 12 sezonów spędzonych w Independiente (1965-1976) był prawdziwym idolem kibiców. Szczególnie wielkie wrażenie robiły na widzach jego imponujące rajdy prowadzone na lewym skrzydle oraz rzuty wolne wykonywane lewą nogą z wielką precyzją, często kończące się zdobyciem bramki dla drużyny. Jest uważany przez wielu za piłkarza reprezentującego wzorcowe cechy urugwajskiego futbolu.

Pavoni wraz z Independiente odniósł wiele sukcesów - trzykrotnie zdobył mistrzostwo Argentyny, 5 razy wygrał turniej Copa Libertadores, trzykrotnie triumfował w Copa Interamericana oraz raz zwyciężył w walce o Puchar Interkontynentalny.

W najbardziej prestiżowym turnieju klubowym Ameryki Południowej, Copa Libertadores, Pavoni w barwach Independiente w latach 1965-1976 rozegrał 59 meczów i zdobył 6 bramek[1].

Był w kadrze "40" reprezentacji Urugwaju przed finałami mistrzostw świata w 1966 roku. Wziął udział w finałach mistrzostw świata w 1974 roku, gdzie Urugwaj odpadł już w fazie grupowej. Zagrał we wszystkich trzech meczach - z Holandią, Bułgarią (zdobył bramkę) i Szwecją.

Nigdy nie wziął udziału w turnieju Copa América.

Od 15 sierpnia 1962 do 23 czerwca 1974 rozegrał w reprezentacji Urugwaju 13 meczów i zdobył 2 bramki[2]

Po zakończeniu kariery pracował w klubie Independiente jako trener rezerw i drużyn młodzieżowych. W kilku przypadkach opiekował się także pierwszym zespołem klubu.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Sezon Klub Tytuł
1965 Independiente Copa Libertadores 1965
1967 Independiente Mistrz Argentyny Nacional
1970 Independiente Mistrz Argentyny Metropolitano
1971 Independiente Mistrz Argentyny Metropolitano
1972 Independiente Copa Libertadores 1972
1973 Independiente Copa Interamericana
1973 Independiente Copa Libertadores 1973
1973 Independiente Puchar Interkontynentalny
1974 Independiente Copa Interamericana
1974 Independiente Copa Libertadores 1974
1975 Independiente Copa Libertadores 1975
1976 Independiente Copa Interamericana

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]