Justyna Moniuszko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Justyna Moniuszko
Data i miejsce urodzenia 6 lipca 1985
Białystok, Polska
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 2010
Smoleńsk, Rosja
Przyczyna śmierci Katastrofa polskiego Tu-154 w Smoleńsku
Miejsce spoczynku cmentarz miejski w Białymstoku
Zawód stewardesa
Tytuł naukowy inżynier lotnictwa[1]
Uczelnia Politechnika Warszawska
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Justyna Moniuszko (ur. 6 lipca 1985 w Białymstoku, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – stewardesa, pracownik 36 Specjalnego Pułku Lotnictwa Transportowego im. Obrońców Warszawy[2], inżynier lotnictwa[1].

Życiorys[edytuj]

Córka Danuty i Zdzisława[3]. W 2004 roku Justyna Moniuszko ukończyła III Liceum Ogólnokształcące im. Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w Białymstoku i kontynuowała naukę na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej (kierunek: lotnictwo)[2]. W 2006 roku została wybrana pierwszą w historii Miss Politechniki Warszawskiej; w tym samym konkursie uzyskała również tytuł Miss Publiczności[4]. Była wieloletnim członkiem sekcji spadochronowej Aeroklubu Białostockiego[5] (wykonała ponad 250 skoków spadochronowych[6]), pilotem szybowcowym[7] i harcerką, zastępową 93. Białostockiej Drużyny Harcerskiej "Na Próbie" im. Roberta Baden-Powella, wchodzącej w skład Chorągwi Białostockiej ZHP; miała patent drużynowej[8].

W okresie studiów była praktykantką Engineering Design Center w Instytucie Lotnictwa[9].

Od 1 maja 2008 roku do 30 listopada 2008 roku pracowała jako stewardesa w Polskich Liniach Lotniczych LOT[10]. 1 grudnia 2008 roku rozpoczęła pracę w 36 Specjalnym Pułku Lotnictwa Transportowego na stanowisku stewardesy[11]. Wylatała około 425 godzin[10].

Zginęła 10 kwietnia 2010 w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej[12]. W trakcie lotu pełniła funkcję stewardesy w załodze samolotu[13].

20 kwietnia pochowano ją z honorami wojskowymi na cmentarzu miejskim w Białymstoku przy ul. Wysockiego 63[14]; w uroczystości uczestniczyła Kompania Reprezentacyjna Pomorskiego Okręgu Wojskowego[15], a nad cmentarzem krążył biało-niebieski samolot "Antek" (An-2) należący do Aeroklubu Białostockiego, z którego Justyna Moniuszko skakała ze spadochronem[7]. W uroczystościach pogrzebowych w Białymstoku wzięli udział m.in. przedstawiciele rządu (ministrowie Barbara Kudrycka i Marek Sawicki)[16], prorektor Politechniki Warszawskiej prof. Roman Gawroński, duża grupa studentów Politechniki, dziesiątki białostockich harcerzy oraz licznie zgromadzona białostocka młodzież[16][17].

Wraz z Jerzym Maryniakiem i E. Ładyżyńską-Kozdraś przygotowała referat Modelling Dynamics and Aerodynamic Tests of a Sport Parachute Jumper During Flight in Sitfly Position na międzynarodową konferencję Polskiego Towarzystwa Biomechanicznego "Biomechanics 2010" w Warszawie (25–28 sierpnia 2010)[18].

Odznaczenia[edytuj]

16 kwietnia 2010 roku została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[19], za wybitne zasługi w służbie państwu i społeczeństwu, na wniosek premiera Donalda Tuska[20].

Upamiętnienie[edytuj]

12 kwietnia 2010 roku przy ul. Piastowskiej w Białymstoku posadzono 6 Dębów Pamięci upamiętniających ofiary katastrofy w Smoleńsku; jeden z nich poświęcono Justynie Moniuszko[21].

W 2010 roku firma General Electric Polska i Instytut Lotnictwa stworzyły stypendium naukowe imienia Justyny Moniuszko, przeznaczone dla najlepszych studentów Wydziału Mechanicznego Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej, przyznawane trzem studentom toku magisterskiego na okres trzech semestrów[9].

10 kwietnia 2011 roku przy Zespole Szkół nr 6 w Białymstoku posadzono dąb pamięci nazwany imieniem Justyny Moniuszko i odsłonięto poświęconą jej tablicę pamiątkową[22].

Przypisy

  1. a b Ważna była dla niej droga do celu. polskatimes.pl, 17 kwietnia 2010. [dostęp 3 listopada 2010]. s. 15.
  2. a b Dziś pochowana została 25-letnia Justyna Moniuszko. lublin.com.pl, 20 kwietnia 2010. [dostęp 30 kwietnia 2010].
  3. Otwarty list SOLIDARNOŚCI z naukowcami badającymi katastrofę smoleńską (pol.). padre.info.pl, 2013-09-23. [dostęp 2013-10-30].
  4. "Wybory Miss PW. Relacja z gali finałowej pierwszych w historii wyborów Miss Politechniki Warszawskiej", [w:] I.PEWU – miesięcznik kulturalny studentów Politechniki Warszawskiej, 2006 (nr 29), str. 9 [1]
  5. Odeszła Justyna Moniuszko, stewardessa z Białegostoku. poranny.pl, 12 kwietnia 2010. [dostęp 3 maja 2010].
  6. Spadochroniarze wśród ofiar katastrofy Tu-154. polska-zbrojna.pl, 20 kwietnia 2010. [dostęp 4 października 2010].
  7. a b Blue sky Justynko. Nie żegnaj, do zobaczenia!. wyborcza.pl, 20 kwietnia 2010. [dostęp 2 września 2010].
  8. Latanie kochała ponad wszystko. bialystok.gazeta.pl, 12 kwietnia 2010. [dostęp 5 lipca 2010].
  9. a b Stypendium naukowe imienia Justyny Moniuszko (pol.). edcpolska.pl. [dostęp 3 listopada 2010].
  10. a b Zginęli w katastrofie Tu-154M. 36splt.sp.mil.pl (archive.org). [dostęp 4 października 2010].
  11. Raport końcowy w sprawie ustalenia okoliczności i przyczyn katastrofy samolotu TU-154M Nr 101 pod Smoleńskiem. komisja.smolensk.gov.pl, 27 lipca 2011. [dostęp 2011-08-02]. s. 25.
  12. Informacja o przedstawicielach Ministerstwa Obrony Narodowej i Sił Zbrojnych RP, którzy ponieśli śmierć w katastrofie. wp.mil.pl, 2010-04-10. [dostęp 2010-04-12].
  13. Oni byli w roztrzaskanym samolocie. dziennik.pl, 2010-04-10. [dostęp 2010-07-12].
  14. Justyna Moniuszko na portalu Grobonet. grobonet. [dostęp 2016-10-14].
  15. Justyna Moniuszko spoczęła w Białymstoku. tvp.info, 20 kwietnia 2010. [dostęp 30 kwietnia 2010].
  16. a b W Białymstoku pożegnano Justynę Moniuszko. lotniczapolska.pl, 21 kwietnia 2010. [dostęp 6 października 2011].
  17. Miesięcznik Politechniki Warszawskiej, nr 05 (149), maj 2010, str. 3 [2]
  18. Streszczenia – Biomechanics 2010. pw.edu.pl. [dostęp 6 lipca 2010].
  19. Komunikat Nr 163/VI kad.. Biuro Prasowe Kancelarii Sejmu, 16 kwietnia 2010. [dostęp 30 kwietnia 2010].
  20. M.P. z 2010 r. Nr 40, poz. 587
  21. Białystok: posadzono dęby pamięci ofiar katastrofy pod Smoleńskiem (pol.). ekai.pl, 12 kwietnia 2010. [dostęp 2 września 2010].
  22. Dąb pamięci (pol.). bialostocka.zhp.pl. [dostęp 31 maja 2011].