Pomorski Okręg Wojskowy


Pomorski Okręg Wojskowy (POW) – dawny terenowy organ wykonawczy Ministra Obrony Narodowej w sprawach operacyjno-obronnych i rządowej administracji niezespolonej (art. 14 Ustawy z 21 listopada 1967. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej). Siedziby dowództwa Okręgu: Toruń (1945), Bydgoszcz, Gdańsk, Koszalin, Bydgoszcz – od 1947 do 2007 ul. gen. J. Dwernickiego 1, od 2007 do 28 grudnia 2011 ul. Szubińska 105.
Od 1999 Pomorski Okręg Wojskowy był jednym z dwóch okręgów wojskowych w Polsce. Po 92 latach istnienia (licząc od daty powstania Okręgu Korpusu Nr VIII) decyzją Ministra Obrony Narodowej 28 grudnia 2011 nastąpiło całkowite rozwiązanie Pomorskiego Okręgu Wojskowego. Obowiązki i tradycje POW przejmie Inspektorat Wsparcia Sił Zbrojnych.
Tradycja noszenia błękitnych beretów w jednostkach POW nawiązywała do tzw. Błękitnej Armii gen. Hallera, która zajęła Pomorze zimą 1920.
Historia Okręgu
[edytuj | edytuj kod]Dowództwo Okręgu Wojskowego Nr II – Pomorze zostało utworzone w lutym 1945 w Toruniu na bazie dowództwa 1 Korpusu Armijnego. Okręg objął swoim zasięgiem województwa gdańskie i szczecińskie. Dowódcy okręgu podporządkowano stacjonujące na jego terytorium: 12 Dywizję Piechoty w Szczecinie i 16 Dywizję Piechoty w Gdańsku. W kwietniu 1945, wraz z przeniesieniem siedziby województwa do Bydgoszczy, swoją siedzibę (przy ul. św. Trójcy 1), znalazł tam również Okręg II. W październiku 1945, w związku z nowymi granicami okręgów, dowództwo Okręgu Wojskowego Morskiego przeniesione zostało do Gdańska, na ul. Okopową 6, a następnie na rok do Koszalina. Bydgoszcz trafiła wówczas do okręgu poznańskiego[1]. We wrześniu 1945 w skład okręgu weszła też 1 Warszawska Dywizja Kawalerii stacjonująca w Koszalinie. W 1947 dowództwo OW II przeniesiono ponownie do Bydgoszczy.
Jesienią 1945 przy Dowództwie Pomorskiego OW został sformowany Wydział Wojsk Ochrony Pogranicza II kategorii[a]. Na stanowisko szefa wydziału został wyznaczony ppłk Karol Bacz[b]. Szefowi wydziału podlegał 3 i 4 Oddział Ochrony Pogranicza oraz trzy samodzielne kompanie łączności[4]. We wrześniu 1946 wydział został rozformowany, a 3 Szczeciński Oddział WOP i 4 Bałtycki Oddział WOP podporządkowane bezpośrednio szefowi Departamentu WOP w Warszawie[5].
W 1949 w związku z likwidacją OW Poznań w skład OW II włączono 8 Dywizję Piechoty. W tym czasie powstały w okręgu dwa korpusy: 1 Korpus Pancerny i 1 Korpus Piechoty (KP). W 1951 utworzono 8 Korpus Piechoty, który rok później, wraz z 1 KP przemianowano na korpus armijny.
W 1954 ze względu na zmniejszenie liczby okręgów wojskowych w skład OW weszło województwo olsztyńskie. Jednocześnie dokonano zmiany nazwy okręgu z OW II na Pomorski Okręg Wojskowy.
Na początku 1955 w skład jednostek POW wchodziły: 1 Korpus Armijny (20 Dywizja Zmechanizowana, 12 i 14 Dywizje Piechoty), 8 Korpus Armijny (15 Dywizja Zmechanizowana, 21 i 22 Dywizje Piechoty), 1 Korpus Zmechanizowany (8 i 16 Dywizje Zmechanizowane), 6 i 8 Dywizja Artylerii Przełamania oraz 16 Dywizja Artylerii Przeciwlotniczej.
Po utworzeniu Układu Warszawskiego, od połowy lat 60., na bazie jednostek Pomorskiego OW formowana była na wypadek wojny 1 Armia Ogólnowojskowa wchodząca w skład Frontu Polskiego wydzielanego do Zjednoczonych Sił Zbrojnych UW.
W połowie lat 60. dowództwu POW podlegały: 8 i 12 Dywizja Zmechanizowana, 16 i 20 Dywizja Pancerna, 7 Dywizja Desantowa, 2 Brygada Artylerii i 6 Brygada Artylerii Armat.
W skład okręgu do 1989 wchodziły jednostki liczące w sumie ok. 100 tys. żołnierzy.
W latach 80. XX wieku sztab okręgu używał kryptonimu Lazur.
W latach 90. rozpoczął się okres głębokiej restrukturyzacji jednostek okręgu. Nastąpiła redukcja wielu jednostek. Dywizje wchodzące w skład POW rozpoczęły przechodzenie z systemu pułkowego na brygadowy.
W 2001 jednostki operacyjne okręgu podporządkowano Dowództwu Wojsk Lądowych. Podstawowym zadaniem okręgu od tego momentu była obrona terytorialna oraz zabezpieczenie logistyczne jednostek stacjonujących na jego terytorium.
Zadania Okręgu
[edytuj | edytuj kod]POW przede wszystkim zabezpieczał logistycznie działanie związków taktycznych stacjonujących na jego terenie. Prowadził działalność administracyjną i uzupełniającą stany poprzez podległe Wojewódzkie Sztaby Wojskowe i podległe im wojskowe komendy uzupełnień.
Jednym z głównych zadań POW była odpowiedzialność za system obronny państwa. Zadanie to wykonywała poprzez dowodzenie jednostkami obrony terytorialnej.
Jednostki podległe dowódcy POW
[edytuj | edytuj kod]1946
- 12 Dywizja Piechoty – Szczecin
- 16 Kaszubska Dywizja Piechoty – Gdańsk
- 1 Dywizja Kawalerii – Koszalin
- 16 Dnowsko-Łużycka Brygada Pancerna
- 13 Brygada Artylerii Ciężkiej
- 76 pułk artylerii
- 88 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej
- 2 Batalion Łączności Okręgu Wojskowego – Bydgoszcz.
1985
- 8 Drezdeńska Dywizja Zmechanizowana im. Bartosza Głowackiego – Koszalin
- 12 Dywizja Zmechanizowana im. Armii Ludowej – Szczecin
- 16 Kaszubska Dywizja Pancerna – Elbląg
- 20 Warszawska Dywizja Pancerna im. marsz. Konstantego Rokossowskiego – Szczecinek
- 7 Łużycka Dywizja Desantowa – Gdańsk
- 2 Pomorska Brygada Artylerii /Rakiet Operacyjno-Taktycznych/ – Choszczno
- 6 Warszawska Brygada Artylerii Armat – Toruń
- 7 Brygada Artylerii – Toruń
- 14 Pułk Artylerii Przeciwpancernej – Kwidzyn
- 5 Brygada Saperów im. gen. Ignacego Prądzyńskiego – Szczecin
- 2 Pomorski Pułk Chemiczny – Grudziądz
- 4 Łużycki Pułk Łączności – Bydgoszcz
- 12 Pułk Radioliniowo-Kablowy – Świecie
- 12 Batalion Rozpoznania Radioelektronicznego – Koszalin.
2009
- 1 Pomorska Brygada Logistyczna – Bydgoszcz
- 2 Inowrocławski Pułk Komunikacyjny – Inowrocław
- 3 Włocławski Pułk Drogowo-Mostowy – Chełmno
- 1 Kujawsko-Pomorski Batalion Dowodzenia OW – Bydgoszcz
- 1 Baza Materiałowo – Techniczna – Toruń
- 2 Rejonowa Baza Materiałowa – Wałcz
- 4 Rejonowa Baza Materiałowa – Grudziądz
- 9 Rejonowa Baza Materiałowa – Warszawa
- 11 Rejonowa Baza Materiałowa – Olsztyn
- Centralna Składnica Marynarki Wojennej – Gdynia
- Oddział Zabezpieczenia JFTC – Bydgoszcz
- 5 Ośrodek Przechowywania Sprzętu – Nowy Dwór Mazowiecki
- 1 Okręgowe Warsztaty Techniczne – Grudziądz
- 3 Okręgowe Warsztaty Techniczne – Nowy Dwór Mazowiecki
- 5 Rejonowe Warsztaty Techniczne – Bydgoszcz
- 1 kompania regulacji ruchu – Bydgoszcz
- Wojewódzkie Sztaby Wojskowe w Białymstoku, Bydgoszczy, Gdańsku, Olsztynie, Poznaniu, Szczecinie i Warszawie.
Dowódcy Okręgu
[edytuj | edytuj kod]- ppłk Mikołaj Iwanow (p.o. 21 IV - 15 V 1945)
- płk / gen. bryg. Wacław Szokalski (16 V - 22 IX 1945)
- gen. bryg. Wiaczesław Jakutowicz (23 IX - 10 X 1945)
- gen. bryg. Jan Jośkiewicz (11 X 1945 - 25 VI 1947)
- gen. bryg. Jan Rotkiewicz (26 VI - 15 X 1947)
- gen. dyw. Bronisław Półturzycki (19 XI 1947 - 21 I 1953)
- gen. bryg. Antoni Władyczański (cz.p.o. 21 III - 29 V 1953 i p.o. 30 V 1953 - 22 X 1954)
- gen. dyw. Jan Rotkiewicz (31 XII 1954 - 5 XI 1956)
- gen. dyw. Zygmunt Huszcza (6 XI 1956 - 14 XI 1964)
- gen. dyw. Józef Kamiński (15 XI 1964 - 18 V 1971)
- gen. dyw. Wojciech Barański (19 V 1971 - 26 II 1978)
- gen. dyw. Józef Użycki (27 II 1978 - 14 III 1983)
- gen. dyw. Zbigniew Blechman (1 IV 1983 - 22 IX 1989)
- gen. dyw. Zbigniew Zalewski (23 IX 1989 - 3 IX 1992)
- gen. dyw. Tadeusz Bazydło (4 IX 1992 - 8 IX 2000)
- gen. dyw. Leszek Chyła (9 IX 2000 - 11 XII 2003)
- gen. dyw. Zbigniew Głowienka (12 XII 2003 - 5 X 2006)
- gen. bryg. Zygmunt Duleba (p.o. 6 X 2006 - 11 I 2007 i dowódca 12 I 2007 - 28 XII 2011)
Od września 1945 do listopada 1956 wszyscy dowódcy okręgu pochodzili z Armii Czerwonej.
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Krzysztof Błażejewski „Z ziemi obcej na... Pomorze”, Express Bydgoski 4 marca 2011 https://web.archive.org/web/20140220193652/http://express.bydgoski.pl/197575,Z-ziemi-obcej-na-Pomorze.html.
- ↑ Prochwicz 2010 ↓, s. 21 przypis 33.
- ↑ Prochwicz 2010 ↓, s. 21 przypis 34.
- ↑ Jan Ławski, Czesław Żmuda, Wojska Ochrony Pogranicza ... s. 28, 40.
- ↑ Paweł Piotrowski, Śląski Okręg Wojskowy ... s. 44.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945–1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
- Jerzy Kajetanowicz, Polskie wojska lądowe 1985-2000. Przegląd Wojsk Lądowych 2000, nr 9
- Jerzy Kajetanowicz, Wojska lądowe III Rzeczypospolitej, Wojska Lądowe 2003, nr 24
- (red.) Antoni Karnowski: Pomorski Okręg Wojskowy 1945–1987. Zarys dziejów. Bydgoszcz: Redakcja Wydawnictw Pozaprasowych „Pomorze”, 1989. ISBN 83-7003-475-6.
- Jan Ławski, Czesław Żmuda, Wojska Ochrony Pogranicza w latach 1945-1946, Wojskowy Przegląd Historyczny Nr 4 (40), Warszawa 1966, s. 3-48.
- Donat Mierzejewski, Sławomir Sadowski: Zarys historii Pomorskiego Okręgu Wojskowego 1919–1994. Bydgoszcz: Pomorski Okręg Wojskowy, 1994.
- Paweł Piotrowski, Śląski Okręg Wojskowy. Przekształcenia organizacyjne 1945-1956, Warszawa: Wydawnictwo TRIO, 2003, ISBN 83-88542-53-2, OCLC 830528040.
- Jerzy Poksiński, Pomorski Okręg Wojskowy w latach 1945-1949, Warszawa 1985.
- Sławomir Sadowski Pomorski Okręg Wojskowy w latach 1919-2009, Bydgoszcz 2010.
- Jerzy Prochwicz. Organizacja Wojsk Ochrony Pogranicza wrzesień 1945–grudzień 1945. „Problemy Ochrony Granic”. Biuletyn nr 44 (2010), s. 7–40, 2010. Piotrków Trybunalski: Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy Jana Kochanowskiego w Kielcach Filia Piotrków Trybunalski. (pol.).