Instytut Lotnictwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Lotnictwa
Łukasiewicz Research Network - Institute of Aviation
Ilustracja
Data założenia 1 sierpnia 1926
Typ badawczy
Państwo  Polska
Adres al. Krakowska 110/114
02-256 Warszawa
Dyrektor dr inż. Paweł Stężycki
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Lotnictwa
Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Lotnictwa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Lotnictwa
Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Lotnictwa
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Lotnictwa
Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Lotnictwa
Ziemia52°10′45,9″N 20°56′54,5″E/52,179417 20,948472
Strona internetowa

Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Lotnictwa – polski, państwowy instytut badawczy z siedzibą w Warszawie istniejący od 1926 roku.

Działalność placówki skupia się na świadczeniu usług projektowych, inżynierskich i badawczych w zakresie lotnictwa i kosmonautyki. Instytut prowadzi współpracę międzynarodową z krajami Unii Europejskiej i transatlantycką w zakresie (przede wszystkim z firmą General Electric w ramach Engineering Design Center): silników lotniczych, aerodynamiki, konstrukcji lotniczych i badań materiałowych. Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Lotnictwa współpracuje także z Boeingiem, Airbusem i Pratt & Whitney oraz prowadzi badania dla innych sektorów gospodarki[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Przed II wojną światową[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Instytut Techniczny Lotnictwa.

Historia Instytutu Lotnictwa sięga początków niepodległości Polski, ale oficjalną datą rozpoczęcia działalności Instytutu jest 1 sierpnia 1926 roku. W początkowej fazie swojego funkcjonowania Instytut działał jako wojskowy Instytut Badań Technicznych Lotnictwa, następnie Instytut Techniczny Lotnictwa. Nazwa ta przetrwała do początku II wojny światowej. Profil działalności w latach 1926-1939 skupiał się przede wszystkim na badaniu i certyfikowaniu samolotów. Wszystkie polskie przedwojenne samoloty wojskowe były badane i certyfikowane w Instytucie. W okresie przed wybuchem II wojny światowej w Instytucie badano samoloty PZL P.11, PZL.23 Karaś, PZL.37 Łoś, PZL.38 Wilk, PZL.44 Wicher oraz samoloty RWD. Instytut wydawał zeszyty naukowe, które zawierały tłumaczenia fachowej, zagranicznej literatury lotniczej, metody obliczeń aerodynamicznych i wskazówki i przepisy dotyczące budowy sprzętu lotniczego.

W latach wojny Instytut przerwał swoją działalność, ale kadra pozostała w ścisłym związku z lotnictwem, podejmując pracę w renomowanych placówkach zagranicznych, szczególnie w Anglii, a także opracowując strategie reaktywacji ośrodka po wojnie.

Po II wojnie światowej[edytuj | edytuj kod]

W 1945 roku powołany został Instytut Techniczny Lotnictwa, który ulokowano w ocalałych budynkach na warszawskim Okęciu. 1 kwietnia 1948 roku Instytut zmienił nazwę na Główny Instytut Lotnictwa, a 3 marca 1952 roku nadano mu nazwę, którą posługuje się do dziś - Instytut Lotnictwa[2]. Okres powojenny to czas, w którym kadra naukowo-badawcza i konstruktorska zajmowała się głównie projektowaniem i wytwarzaniem licencyjnych dwupłatowców Po-2 oraz samolotu myśliwskiego MiG-15.

W początkowej fazie swojej powojennej działalności w Instytucie opracowywano silniki pulsacyjne i strumieniowe. W początkowym okresie swojego funkcjonowania działalność Instytutu skupiała się nad badaniem sprzętu pozyskanego z ZSRR, wprowadzanego do licencyjnej produkcji w kraju. Obok tych prac, prowadzono również badania nad konstrukcjami rodzimej myśli technicznej. W 1946 roku nad samolotem LWD Szpak, rok później pierwszy szybowiec IS-1 Sęp, po którym były SZD-6 Nietoperz, SZD-8 Jaskółka, SZD-9 Bocian, SZD-19 Zefir, SZD-24 Foka. W 1952 roku utworzono w Instytucie płatowcowe biuro konstrukcyjne pod kierunkiem inż. Tadusza Sołtyka[3]. Zaprojektował on samoloty PZL TS-8 Bies i pierwszy polski samolot odrzutowy TS-11 Iskra, do której silnik również został zaprojektowany w pracowniach Instytutu. W 1954 powstało także biuro F. Misztala, gdzie opracowano samolot pasażerski PZL MD-12[3]. Inżynierowie Instytutu pod kierunkiem Bronisława Żurakowskiego zaprojektowali również pierwsze rodzime konstrukcje śmigłowców: BŻ-1 GIL, BŻ-4 Żuk i JK-1 Trzmiel[3]. W 1957 roku biura konstrukcyjne przeniesiono do Ośrodka Konstrukcji Lotniczych przy WSK-Okęcie[3]. W Instytucie prowadzono również prace związane z agrolotnictwem, w 1972 roku zaprojektowano i zbudowano latające laboratorium Lala-1. Był to mocno zmodyfikowany samolot An-2, na którym badano technologie użyte później przy budowie samolotu PZL M-15 (Belphegor).

Oprócz konstrukcji samolotowych placówka zaczęła się specjalizować w projektowaniu i badaniach obiektów latających, takich jak rakiety i cele latające, m.in. opracowano projekty celi latających TC-1, TC-2, Spec-3, Spec-4 oraz rakiety meteorologicznej Meteor 1. Kolejne lata działalności Instytutu, to przede wszystkim praca nad programem stworzenia samolotu szkolno-bojowego dla wojska, czego efektem był projekt samolotu I-22 Iryda. W instytucie zaprojektowano też czteromiejscowy, kompozytowy samolotu osobowy I-23 Manager, dwumiejscowy samolot szkolny I-25 As, dwumiejscowy śmigłowiec szkolno-patrolowy IS-2 oraz poduszkowiec patrolowo-ratunkowy PRP-560 Ranger.

Po 2000 roku[edytuj | edytuj kod]

W kwietniu 2000 roku Instytut Lotnictwa wraz z GE podpisały porozumienie, które zapoczątkowało współpracę polskich inżynierów z amerykańskim koncernem. Na mocy porozumienia powstało Engineering Design Center[4].

Struktura[edytuj | edytuj kod]

Instytut Lotnictwa dzieli się na sześć głównych pionów merytorycznych:

  • Centrum Badań Materiałów i Konstrukcji (CBMK) − zajmuje się badaniami materiałów i struktur wysoko obciążonych mechanicznie i cieplnie[5].
  • Centrum Nowych Technologii (CNT) − realizuje duże projekty innowacyjne wspólnie z partnerami Unii Europejskiej. Specjalizuje się w dwóch obszarach: lotnictwo lekkie oraz kosmonautyka[6].
  • Centrum Technologii Kompozytowych (CKT) – jego misją jest świadczenie usług badawczych w zakresie materiałów kompozytowych oraz dostarczanie nowych technologii wytwarzania dla przemysłu lotniczego[7].
  • Centrum Technologii Kosmicznych (CTK) – zajmuje się prowadzeniem badań naukowych w zakresie technologii kosmicznych dla potrzeb ich implementacji przez przedsiębiorców w układzie krajowym oraz międzynarodowym[8].
  • Centrum Transportu i Konwersji Energii (CTKE) – prowadzi prace badawczo-rozwojowe w zakresie technologii konwersji i akumulacji energii oraz w obszarach związanych ze środkami transportu, ze szczególnym uwzględnieniem przemysłu lotniczego[9].
  • Engineering Design Center (EDC) − współpracuje w ramach partnerstwa strategicznego z firmą General Electric. Specjalizuje się w ekspertyzach i pracach badawczo-rozwojowych w zakresie lotniczych silników odrzutowych oraz dziedzin pokrewnych[10].

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Naukowa[edytuj | edytuj kod]

Projekty badawcze[edytuj | edytuj kod]

Międzynarodowe i własne[11][edytuj | edytuj kod]
  • Projekty własne
    • Badanie struktur kriogenicznych i polodowcowych wybranych okołobiegunowych obszarów Marsa na podstawie danych spektrometrycznych i obrazowych.
    • Badanie własności mikromechanicznych polikrystalicznych materiałów dwufazowych z wykorzystaniem metod dyfrakcyjnych oraz modeli krystalograficznych.
    • BAKOMET – Opracowanie bezadhezyjnego połączenia metal-kompozyt do wprowadzania obciążeń skupionych w pierwszorzędowe struktury warstwowe z preimpregnatów węglowych.
    • INNOLOT – Zaawansowane techniki wytwarzania zespołu turbiny napędowej.
    • MICROS – Mikrosensoryczna technologia pomiaru funkcji życiowych żołnierza – element indywidualnego systemu, nawigacja autonomiczna żołnierza.
    • MISTERY – Metodyka syntezy systemu sterowania statkiem powietrznym z uwzględnieniem sytuacji podwyższonego ryzyka.
    • Objęcie ochroną patentową na wybranych rynkach europejskich wynalazku pt.: „Sposób otrzymania nadtlenku wodoru zwłaszcza klasy HTP do zastosowań napędowych i układ do destylacji próżniowej” złożonego do Urzędu Patentowego RP pod numerem P.403721.
    • OTEST – Innowacyjny optonumeryczny system do pomiaru pól przemieszczeń i analizy właściwości mechanicznych materiałów i elementów konstrukcji inżynierskich w różnych warunkach środowiskowych.
    • PRELOT – Opracowanie technologii wytwarzania lotniczych struktur kompozytowych z preimpregnatów węglowych z pominięciem procesu autoklawowego.
    • Wykonanie modelu numerycznego heliopauzy z uwzględnieniem pola magnetycznego.
    • Analiza pracy systemu hybrydowego układu zasilania bezzałogowych systemów latających (BSL) – gospodarka energią.
    • Budowa geologiczna najstarszych marsjańskich kraterów z okresu Late Heavy Bombardment na podstawie danych spektrofotometrycznych z sond Mars Express i Mars Reconnaissance Orbiter oraz analiza porównawcza z najstarszymi ziemskimi kraterami impaktowymi na podstawie zdjęć satelitarnych.
    • Butterfly Wing – Demonstrator klapki mechanizacji skrzydła typu „Butterfly Wing” z wykorzystaniem materiału magnetoreologicznego – zadanie 1.
    • COMOZ – Budowa, rozwój i uruchomienie Centrum Operacyjnego Misji Obserwacyjnych Ziemi.
    • Detekcyjny system antykolizyjny śmigłowca z funkcją przewidywania manewru omijania przeszkód terenowych.
    • MOSUPS – Dynamicznie podobny MOdel Samolotu w Układzie Połączonych Skrzydeł.
    • ILX-27 – Bezzałogowy śmigłowiec – robot do zadań specjalnych.
    • STARLET
  • 7. Program Ramowy
    • COMROTAG – Development and Testing of Computational Methods to Simulate Helicopter Rotors with Active Gurney Flap.
    • DART – Direct Air Transport.
    • ERA – Integrated Demonstrator for Autonomous Atol, Auto Taxi and Emergency Recovery for RPAS Air Traffic Insertion.
    • FAMEC  – Badania wytrzymałościowe i analiza mechanizmu zniszczenia superstopu na bazie niklu.
    • GRACE – Green bi-propellant apogee rocket engine for future spacecraft.
    • HYPROGEO – Hybrid Propulsion Module for transfer to GEO orbit.
    • AEROFAST – Aerocapture for future space transportation – Przechwytywanie aerodynamiczne w przyszłym transporcie kosmicznym.
    • AEROPORTAL – Portal wspomagający działalność badawczo-rozwojową ponad 7000 tys. małych i średnich przedsięborstw lotniczych.
    • ASCOS – Aviation Safety and Certification of new Operations and Systems – Bezpieczeństwo lotnictwa i certyfikacja nowych operacji i systemów.
    • CopAIR-LA – Akcja koordynacyjna dla wspólnych projektów europejskich – Akcja wspierająca europejską współpracę badawczą w lotnictwie z krajami Ameryki Łacińskiej.
    • CARGOMAP – Air cargo technology road map – Plan działań technologicznych na rzecz samolotu transportowego.
    • ESPOSA – Efficient Systems and Propulsion for Small Aircraft – Wydajne systemy i napęd dla małych samolotów.
    • GRASP – Green Advanced Space Propulsion – Alternatywne materiały pędne do zastosowań kosmicznych.
    • PULCHER – Pulsed Chemical Rocket with Green High Performance Propellants.
    • SAT – Small Air Transport Rdmp – Mały transport lotniczy.
    • TFAST – Transition Location Effect on Shock Wave Boundary Layer Interaction.
  • 6. Program Ramowy (2002 – 2009)
    • FLITE 2 – Flite test easy- extension – Badania modalne konstrukcji samolotów w czasie lotu.
    • AERONET III – Aircraft Emission and Reduction technologies – Akcja koordynujaca działania w obszarze wpływu zagrożeń emitowanych przez lotnictwo i technologie ograniczenia zagrożeń.
    • ADLAND – Adaptive Landing Gears for Improved Impact Absorption – Opracowanie sterowalnych podwozi lotniczych w celu poprawy absorpcji energii uderzenia.
    • SCRATCH IV – Support for Collaborative Aeronautical Technical Research – Akcja wspierająca udział małych przedsiębiorstw w projektach Programu Ramowego – edycja IV.
    • HISAC – HIGH SPEED ENVIRONMENTALLY FRIENDLY AIRCRAFT – Oszacowanie wykonalności nowego naddźwiękowego pasażerskiego samolotu odrzutowego.
    • AirTN – AIR TRANSPORT NET – Akcja koordynująca dotycząca zwiększenia globalnej konkurencyjności UE w lotnictwie.
    • UFAST – Unsteady effects of shock wave induced separation – Interferencja fal uderzeniowych w opływie profilu lotniczego.
    • SOFIA – Safe Automatic Flight Back and Landing of Aircraft – Systemu FRF bezpiecznego powrotu samolotu na ziemię.
    • EPATS – European Personal Air Transportation System – Europejski System Transportu Samolotami Osobowymi.
    • CESAR – Cost effective small aircraft – Projekt zintegrowany zorientowany na zaprojektowanie małego ekonomicznego samolotu transportowego.
    • SCRATCH – Support for Collaborative Aeronautical Technical Research – Akcja wspierająca udział małych przedsiębiorstw w projektach 6 Programu Ramowego – kontynuuacja.
    • SUPERSKYSENCE – Smart Maintenence of hydraulic fluid using on board monitoring and reconditioning system – Inteligentny monitoring płynu hydraulicznego na pokładzie samolotu.
    • DRESS – Distributed and Redundant Electro Mechanical Nose Gear Steering System – Elektro-mechaniczny system sterowania podwozia przedniego samolotu transportowego.
  • 5. Program Ramowy (2001 – 2005)
    • HELIX – Innovative aerodynamic high lifts concepts – Nowoczesne aerodynamiczne systemy mechanizacji skrzydła.
    • HiReTT – High Reynolds number tools and techniques for civil transport aircraft design – Narzędzia i Techniki Projektowania w Zakresie Dużych Liczb Reynoldsa dla Samolotów Komunikacyjnych.
    • UAVNET– Civilian UAV Thematic Network: Technologies, Application – Cywilne Samoloty Bezpilotowe: Technologia, Zastosowanie, Certyfikacja.
    • NAS-TAURUS – Technology development for aeroelastic simulations on unstructured grids – Opracowanie technologii symulacji aeroelastycznej na siatkach niestrukturalnych.
    • X2-Noise – Thematic Network on Aeroacoustics of New Aircraft & Engine Configurations – Impact of Aircraft Noise on Future Designs – Sieć tematyczna w obszarze aeroakustyki nowych samolotów i konfiguracji silników.
    • FLITE – Flite test easy – Polepszenie procedur badania w locie dynamiki strukturalnej samolotu w warunkach naturalnych wzbudzeń.
    • ViewLS – Clear Views on Clean Fuels – Strategie rozwoju paliw alternatywnych w Europie-udział honorowy jako tzw. Diamond VIP.
  • EUREKA
    • FLITE – Flight test easy – Polepszenie procedur badania w locie dynamiki strukturalnej samolotu w warunkach naturalnych wzbudzeń.
    • FLITE 2 – Flight Test Easy Extension – Badania modalne konstrukcji samolotów w czasie lotu.
    • IMPERIA – Poprawa Trwałości Zmęczeniowej Połączeń Nitowych Stosowanych w Konstrukcjach Lotniczych.
Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka[12][edytuj | edytuj kod]
  • HESOFF – Ocena wpływu nawozów fosforynowych na stan zdrowotny lasu zobrazowany za pomocą fotowoltaicznego Bezzałogowego Statku Powietrznego (BSP).
  • Nabycie praw ochrony własności przemysłowej metody szybkiej estymacji właściwości aerosprężystych samolotu w czasie prób flatterowych w locie.
  • Nowoczesne technologie materiałowe stosowane w przemyśle lotniczym.
  • OTEST – Innowacyjny opto-numeryczny system do pomiaru pól przemieszczeń i analizy właściwości mechanicznych materiałów i elementów konstrukcji inżynierskich, w różnych warunkach środowiskowych.
  • Lekki szybowiec wyczynowy o innowacyjnej konstrukcji skrzydła.
  • Modernizacja i budowa nowej infrastruktury naukowo-badawczej Wojskowej Akademii Technicznej i Politechniki Warszawskiej na potrzeby wspólnych numeryczno-doświadczalnych badań lotniczych silników turbinowych.
  • Nowoczesny wirnik autorotacyjny.
  • Rozwój platformy informatycznej konsolidującej i wirtualizującej serwery Instytutu Lotnictwa dla transferu wiedzy technologii oraz bezpieczeństwa zasobów IT.
  • Sieciowe Laboratorium Badań Flatterowych.
  • Silnik turbinowy z detonacyjną komorą spalania.
  • TEBUK – Opracowanie technologii badań odporności na uszkodzenia lotniczych i kosmicznych kompozytowych struktur nośnych.
  • Technologia wdrożenia do praktyki gospodarczej nowego typu wiropłata.
Horyzont 2020[13][edytuj | edytuj kod]
  • SAT-AM – More Affordable Small Aircraft Manufacturing.

Edukacyjna[edytuj | edytuj kod]

Noc w Instytucie Lotnictwa[edytuj | edytuj kod]

Wydarzenie po raz pierwszy odbyło się 23 października 2009 roku[14]. Impreza przyciąga gości, którzy mogą zobaczyć i dowiedzieć się wszystkiego o Instytucie Lotnictwa oraz zaczerpnąć wiedzy o technologiach badawczych. Jest to największa nocna impreza edukacyjna, która ma na celu popularyzację sektora lotniczego i kosmicznego w Polsce oraz promocję zawodów inżynierskich. Podczas wydarzenia prezentowane są laboratoria, tunele aerodynamiczne, poszczególne zakłady i pracownie oraz inne obiekty na terenie Instytutu Lotnictwa. W wydarzeniu udział biorą także zaproszone firmy i urzędy związane z lotnictwem, uczelnie wyższe, instytucje badawcze, aerokluby, studenckie koła naukowe linie lotnicze, organizacje, stowarzyszenia, szkoły oraz przedsiębiorstwa przemysłowe. Wśród prezentowanych maszyn są samoloty, śmigłowce, bezzałogowce i inne konstrukcje latające. Na terenie Instytutu Lotnictwa można było obejrzeć do tej pory: CASA C-295, Cessnę 172 Skyhawk, samolot MP-02 Czajka, replikę RWD-5, formację samolotów AT-3, śmigłowiec SW-4 Solo RUAS, bezzałogowy śmigłowiec do zadań specjalnych ILX-27, śmigłowiec Robinson R-44, śmigłowiec Lotniczego Pogotowia Ratunkowego, śmigłowiec PZL Mi-2, samolot PZL TS-11 Iskra, samolot PZL I-22 Iryda, Jak-23, samolot PZL TS-Bies, poduszkowiec, motoszybowiec Fregata, szybowiec Mucha, sterowiec, wiatrakowce, bezzałogowe pojazdy latające, latające demonstratory technologii, pokazy modeli RC do akrobacji halowej, latawce profesjonalne, łaziki marsjańskie (Magma 2, Hyperion, Skarabeusz), samolot-platformę MJ-7 Szogun, bezzałogowy statek powietrzny „Pszczoła”. bezzałogowy statek latający FlyEye, model pierwszego polskiego satelity PW-Sat, model śmigłowca Agusta Westland AW149, model śmigłowca W-3PL Głuszec, makietę samolotu LWD Junak. Program imprezy zawiera spotkania z naukowcami, inżynierami, pilotami cywilnymi i wojskowymi, członkami grup akrobacyjnych, grup rekonstrukcyjnych, spadochroniarzami oraz innymi zaproszonymi gośćmi. Wśród prelegentów i gości specjalnych, którzy pojawili się w dotychczasowych edycjach Nocy byli m.in. generał Mirosław Hermaszewski, piloci F-16, konstruktor śmigłowca Black Hawk, grupa akrobacyjna „Żelazny”. Wśród instytucji i firm, które wzięły udział w imprezie do tej pory są m.in: PZL Świdnik, PZL Mielec, WB Electronics, Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych, Centrum Badań Kosmicznych PAN, Lotnisko im. Fryderyka Chopina, Port Lotniczy Warszawa-Modlin, Politechnika Warszawska, Wyższa Szkoła Szkół Oficerskich Sił Powietrznych, Aeroklub Polski, Straż Pożarna, Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie, Centrum Nauki Kopernik, Lotnicze Pogotowie Ratunkowe, Instytut Pamięci Narodowej, Wrocławskie Centrum Badań EIT+, Fundacja Zabytki Polskiego Nieba[15]. Rekordową liczbę odwiedzających odnotowano podczas 7. Nocy w Instytucie Lotnictwa, na którą przybyło ponad 37 000 tysięcy odwiedzających[16].

Klasa lotnicza[edytuj | edytuj kod]

Instytut Lotnictwa objął patronatem edukacyjnym klasę o profilu lotniczym w Gimnazjum nr 114 z Oddziałami Integracyjnymi w Warszawie. Pierwsi uczniowie rozpoczęli w niej naukę w roku szkolnym 2015/2016.

Uczniowie klasy lotniczej realizują ścieżkę edukacyjną pod nazwą „wiedza o lotnictwie”. Przez trzyletni okres kształcenia na poszczególnych lekcjach z fizyki, geografii, biologii, chemii, historii, WOS-u, matematyki, zajęć technicznych oraz w-fu i godziny wychowawczej uczniowie są zapoznawani z elementami wiedzy o lotnictwie.

W ramach współpracy część zajęć odbywa się w Instytucie Lotnictwa pod okiem ekspertów[17].

Era Inżyniera

Instytut Lotnictwa wraz z kilkudziesięcioma partnerami uruchomił w 2008 roku ogólnopolski program skierowany do prawie 3 milionów młodzieży ze szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych oraz ich rodziców i nauczycieli przedmiotów ścisłych. Program ten został objęty patronatem ministrów: gospodarki, nauki i szkolnictwa wyższego oraz edukacji narodowej.

Program miał na celu popularyzację i podniesienie prestiżu zawodu inżyniera, co miało doprowadzić do zwiększenia liczby osób świadomie wybierających studia inżynierskie. Jego zadaniem było także zachęcenie do nauki przedmiotów ścisłych. W tym celu tworzona została ogólnopolska sieć partnerska, w skład której wchodziły uczelnie techniczne, przedsiębiorstwa innowacyjne, instytucje naukowe, szkoły, stowarzyszenia i wydawnictwa[18].

Stypendium im. Justyny Moniuszko[edytuj | edytuj kod]

W 2010 roku Instytut Lotnictwa i firma General Electric stworzyły stypendium naukowe im. Justyny Moniuszko, która zginęła w katastrofie polskiego Tu-154 w Smoleńsku, przeznaczone dla najlepszych studentów Wydziału Mechanicznego Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej[19].

Modelarnia lotnicza[edytuj | edytuj kod]

Instytut Lotnictwa oraz Liga Przyjaciół Polskiego Lotnictwa organizują dla zainteresowanych zajęcia w modelarni lotniczej[20].

Praktyki[edytuj | edytuj kod]

Instytut Lotnictwa prowadzi całoroczny nabór na staże i praktyki dla studentów i studentek uczelni technicznych. W trakcie praktyk studenci uczestniczą w codziennych pracach zespołów badawczych oraz realizują zlecone zadania pod okiem doświadczonych inżynierów.

Wykłady na uczelniach[edytuj | edytuj kod]

Wśród pracowników naukowych Instytutu Lotnictwa są uznani profesorowie, członkowie oraz przewodniczący licznych komitetów i stowarzyszeń naukowo-badawczych oraz doświadczeni inżynierowie, którzy chętnie dzielą się swoją wiedzą ze studentami najlepszych uczelni technicznych w kraju i zagranicą.

Społeczna[edytuj | edytuj kod]

Partnerstwo na rzecz realizacji celów zrównoważonego rozwoju w Polsce[edytuj | edytuj kod]

27 czerwca 2018 roku w Ministerstwie Przedsiębiorczości i Technologii odbyło się Krajowe Forum Interesariuszy Agendy 2030 poświęcone Agendzie 2030 i celom zrównoważonego rozwoju (SDGs). W ramach wydarzenia odbyła się uroczystość przyjęcia kolejnych sygnatariuszy „Partnerstwa na rzecz realizacji celów zrównoważonego rozwoju w Polsce”. W imieniu Instytutu Lotnictwa podpis pod wspólną Kartą Partnerstwa złożył Zastępca Dyrektora Instytutu Lotnictwa – Sylwester Wyka[21].

Karta Różnorodności[edytuj | edytuj kod]

8 października 2014 roku Instytut Lotnictwa oraz General Electric Company Polska zostały sygnatariuszami Karty Różnorodności. Karta Różnorodności jest pisemną deklaracją, podpisywaną przez pracodawcę, który zobowiązuje się do wprowadzenia zakazu dyskryminacji w miejscu pracy i podejmowania działań na rzecz tworzenia i promocji różnorodności oraz wyraża gotowość organizacji do zaangażowania się w te działania. Inicjatorem powstania Karty Różnorodności w Polsce jest Forum Odpowiedzialnego Biznesu[22].

Bieg Instytutu Lotnictwa[edytuj | edytuj kod]

19 października 2014 roku po raz pierwszy na terenie Instytutu Lotnictwa rozegrano zawody biegowe na dystansie 5 km[23]. W zawodach wzięło udział ok. 400 biegaczy – pracowników Instytutu Lotnictwa i General Electric Company Polska, studentów, przedstawicieli branży lotniczej oraz innych grup. W ramach imprezy odbywa się też bieg skierowany do najmłodszych. Inicjatorem corocznej imprezy jest Engineering Design Center[24].

Współpraca z Ośrodkiem Pomocy Społecznej[edytuj | edytuj kod]

Instytut Lotnictwa od kilku lat aktywnie wspiera Ośrodek Pomocy Społecznej dzielnicy Włochy m.st. Warszawy. Podopieczni ośrodka uczestniczą w spotkaniach opłatkowych oraz innych uroczystościach świątecznych.

Ponadto, Instytut Lotnictwa we współpracy z kołami naukowymi działającymi na uczelniach technicznych oraz stowarzyszeniami i firmami działającymi na rynku usług oświatowych organizuje imprezy edukacyjne pt. „Zabawy z nauką”, podczas którym dzieciom prezentowane są zjawiska, prawa fizyczne, chemiczne czy innych nauk pokrewnych w sposób odbiegający od tych przedstawianych w sposób konwencjonalny w pracowniach szkolnych[25].

Wolontariat[edytuj | edytuj kod]

Instytut Lotnictwa powołał do współpracy grupę wolontariuszy, którzy aktywnie włączają w działalność proedukacyjną, prozdrowotną oraz prospołeczną prowadzoną przez instytut. Wolontariusze wspomagają m.in. przy organizacji „Nocy w Instytucie Lotnictwa”, „Biegu Instytutu Lotnictwa” oraz wydarzeń o charakterze jubileuszowym i imprezach okazjonalnych[26].

Konferencje[edytuj | edytuj kod]

Fatigue of aircraft structures[edytuj | edytuj kod]

Organizatorem spotkań z zakresu zmęczenia struktur lotniczych jest Centrum Badań Materiałów i Konstrukcji w Instytucie Lotnictwa. Tematyka konferencji obejmuje:

  • całościowe testy zmęczeniowe samolotów i elementów konstrukcji samolotów,
  • zmęczenie materiałów i konstrukcji,
  • zaawansowane materiały i innowacyjne koncepcje strukturalne,
  • tolerancję uszkodzeń w projektowaniu konstrukcji samolotów,
  • wydłużenie żywotności i zarządzanie wiekowymi flotami,
  • monitorowanie stanu konstrukcji i masy,
  • wzrost pęknięć zmęczeniowych i metody przewidywania żywotności,
  • inspekcje NDT,
  • rozważanie zdatności do lotu[27].

Od 2007 roku konferencja gromadzi ekspertów w dziedzinie badań materiałowych dla przemysłu lotniczego oraz badań struktur lotniczych. Wśród prelegentów dotychczasowych edycji byli przedstawiciele wielu polskich instytucji naukowo-badawczych oraz firm i zakładów działających w przemyśle lotniczym: Instytutu Lotnictwa, Instytutu Technicznego Wojsk Lotniczych, Polskich Zakładów Lotniczych w Mielcu, Wojskowej Akademii Technicznej[28].

Polsko-Amerykańska Konferencja Nauki i Technologii[edytuj | edytuj kod]

Instytut Lotnictwa wspólnie z Ohio State University jest organizatorem cyklu polsko-amerykańskich konferencji na temat nauki i technologii. Głównym celem konferencji jest wymiana myśli oraz zacieśnienie relacji między polskimi i amerykańskimi partnerami w zakresie innowacyjnych rozwiązań oraz wysokich technologii. Zadaniem uczestników konferencji jest określenie kondycji i kierunków rozwoju polsko-amerykańskiej współpracy w zakresie nauki i technologii, a także wyzwań i problemów związanych z ich realizacją. W wydarzeniu biorą udział przedstawiciele administracji rządowej, uczelni, instytucji i ośrodków naukowo-badawczych, a także przedstawiciele różnych gałęzi gospodarki[29]. Konferencja dzieli się na poszczególne sesje naukowe (technologie lotnicze, energia i środowisko, obrona i bezpieczeństwo oraz edukacja techniczna)[30]. Polsko-Amerykańska Konferencja Nauki i Technologii jest organizowana od 2000 roku z inicjatywy dr hab. inż. Witolda Wiśniowskiego, ówczesnego dyrektora Instytutu Lotnictwa[31]. Z konferencją związane jest czasopismo naukowe Journal of Polish-American Science and Technology[32].

Polsko-Brazylijska Konferencja Nauki i Technologii[edytuj | edytuj kod]

Instytut Lotnictwa oraz Uniwersytet w Brasilii (Universidade de Brasilia) zorganizowały wspólnie w 2015 roku pierwszą polsko-brazylijską konferencję nauki i technologii. Konferencja jest wzorowana na Polsko-Amerykańskiej Konferencji Nauki i Technologii i ma na celu przybliżenie i nawiązanie współpracy między uniwersytetami, instytutami, przemysłem oraz agendami rządowymi Polski i Brazylii. Konferencja jest organizowana na mocy porozumienia zawartego 15 kwietnia 2015 roku o powołaniu Polsko-Brazylijskiego Centrum Doskonałości Wysokich Technologii Lotniczych i Kosmicznych pomiędzy Instytutem Lotnictwa i Uniwersytetem w Brasilii[33].

KONES[edytuj | edytuj kod]

Instytut organizuje od 1975 roku serię międzynarodowych konferencji naukowych − KONES − dotyczących zespołów napędowych oraz środków transportu. Instytut wydaje też związane z konferencjami KONES czasopismo naukowe Journal of KONES[34].

Europejskie Forum „Marketing Instytucji Naukowych i Badawczych”[edytuj | edytuj kod]

Instytut Lotnictwa od 2009 roku organizuje coroczną konferencję poświęconą prezentacji najnowszych wyników badań oraz rozwiązań praktycznych stosowanych przez instytucje naukowe i badawcze (instytuty, uczelnie, parki technologiczne z całej Europy). Europejskie Forum „Marketing Instytucji Naukowych i Badawczych” stwarza okazję do wymiany poglądów i bezpośredniego spotkania z wiodącymi naukowcami z kraju i zagranicy, ale przede wszystkim do zapoznania się z aktualnymi trendami, nowymi narzędziami z zakresu marketingu instytucji naukowych i badawczych. Konferencja podzielona jest na sesje tematyczne. Uczestnicy konferencji biorą udział także w warsztatach oraz sesji plakatowej[35]. Z konferencją związany jest kwartalnik naukowy Marketing Instytucji Naukowych i Badawczych[36]. W czasopiśmie publikowane są artykuły z zakresu teorii i praktyki marketingu, zakresu i możliwości stosowania marketingu w polskiej i światowej praktyce gospodarczej. Prezentowane są także doświadczenia polskich i zagranicznych organizacji związanych z nauką i badaniami[37].

Krajowe Forum Wiropłatowe[edytuj | edytuj kod]

Od 1995 roku Instytut Lotnictwa organizuje Krajowe Forum Wiorpłatowe. Konferencja jest skierowania do osób zainteresowanych tematyką wiropłatów. W trakcie Forum prezentowane są najnowsze wyniki badań naukowych oraz przedstawiane są informacje o działalności, osiągnięciach i problemach związane z wiropłatami w Polsce oraz za granicą. Tematyka konferencji obejmuje produkcję, eksploatację, nadzór, badania, rozwój i szkolenie. Uczestnicy wygłaszają referaty przeglądowe. Prezentowane są także wyroby związane z techniką śmigłowcową[38]. W 2015 roku odbyła się jubileuszowa, dziesiąta edycja konferencji, połączona z obchodami 60-lecia rozpoczęcia produkcji śmigłowców w PZL-Świdnik[39].

Konferencje okolicznościowe[edytuj | edytuj kod]

Instytut Lotnictwa jest organizatorem wielu konferencji, sympozjów i seminariów naukowych poświęconych pamięci wybitnych postaci związanych z lotnictwem oraz związanych z jubileuszami ważnych wydarzeń historycznych w Polsce i na świecie. Ponadto organizowane są spotkania inicjujące oraz podsumowujące projekty badawcze oraz spotkania okolicznościowe krajowych i zagranicznych organizacji lotniczych i kosmonautycznych[40].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Wydawnictwa Naukowe Instytutu Lotnictwa wydają artykuły oraz książki inżynierów lotniczych i pracowników Instytutu Lotnictwa oraz autorów zatrudnionych w innych, związanych z lotnictwem instytucjach i organizacjach. Wydawnictwa publikują siedem serii wydawnictw:

  • „Prace Instytutu Lotnictwa − Transactions of the Institute of Aviation”] − artykuły o głównych pracach i projektach Instytutu Lotnictwa, pracach statutowych, badaniach sponsorowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, własne materiały konferencyjne i materiały zaproszonych gości, materiały z sympozjów i inne komunikaty w językach polskim i angielskim a także prace habilitacyjne pracowników Instytutu Lotnictwa,
  • „Biblioteka Naukowa Instytutu Lotnictwa”]− książki z zakresu nauki o lotnictwie i pokrewnych dziedzinach, głównie monografie,
  • „Journal of Polish-American Science and Technology” − czasopismo naukowe dotyczące problemów z zakresu przedsiębiorczości, szans i wyzwań jakie stawia polsko-amerykańska współpraca, a także zagadnienia z zakresu energetyki, technologii kosmicznych i telekomunikacji, inżynierii biomedycznej, ochrony zdrowia oraz ochrony środowiska,
  • „Biblioteka Historyczna”− publikacje dotyczące rozwoju techniki polskiej i światowej, wkładu polskich inżynierów w rozwój lotnictwa, rozwoju myśli naukowej i badań,
  • „Fatigue of aircraft structures”− seria monograficzna poświęcona najnowszym badaniom nad zmęczeniem struktur lotniczych wykonanych przez autorów,
  • „Marketing Instytucji Naukowych i Badawczych”]− kwartalnik prezentujący aktualne trendy, najnowsze wyniki badań oraz rozwiązania praktyczne w zakresie marketingu stosowane przez instytucje naukowe i badawcze, m.in. instytuty, uczelnie, parki technologiczne z całej Europy,
  • Publikacje jubileuszowe]− książki nawiązujące do okrągłych rocznic działalności Instytutu Lotnictwa oraz inne książki historyczne i naukowo-techniczne związane z lotnictwem[41].

Biblioteka Instytutu Lotnictwa[edytuj | edytuj kod]

Biblioteka Naukowo-Techniczna Instytutu Lotnictwa powstała w 1926 roku. Pełni ona rolę centralnej biblioteki lotniczej w Polsce. Księgozbiór jej liczy około 80 000 woluminów książek i około 70 tytułów czasopism krajowych i zagranicznych. W zbiorach znajduje się ponadto około 5500 mikrofilmów z prac i publikacji naukowych oraz firmowe materiały reklamowe. Biblioteka posiada również zbiory lotnicze przekazane z zagranicy, takie jak księgozbiór Czesława Zbierańskiego a także zbiór prac dyplomowych, doktorskich i habilitacyjnych wykonanych w Instytucie[42].

Współpraca[edytuj | edytuj kod]

Współpraca krajowa[edytuj | edytuj kod]

Instytut Lotnictwa na rynku krajowym współpracuje z uczelniami technicznymi, instytutami naukowymi, jednostkami badawczo-rozwojowymi, centrami transferu wiedzy oraz organizacjami przemysłowymi m.in. Siłami Powietrznymi, EADS-PZL, PZL-Świdnik, PZL-Mielec, Wojskowymi Zakładami Lotniczymi nr 1, Politechniką Warszawską, Instytutem Technicznym Wojsk Lotniczych, Wyższą Szkołą Oficerską Sił Powietrznych w Dęblinie[43].

Współpraca międzynarodowa[edytuj | edytuj kod]

Instytut Lotnictwa prowadzi szeroką współpracę z wieloma uczelniami, instytucjami naukowymi, ośrodkami badawczymi i laboratoriami przemysłowymi z Europy, Ameryki, Azji, Australii, czy Afryki[44].

Ohio State University[edytuj | edytuj kod]

Instytut Lotnictwa w Warszawie, Ohio State University w Columbus w stanie Ohio, USA oraz Wydział Mechaniczny Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej podpisały trójstronną umowę o współpracy naukowej oraz wymianie kulturalnej[45].

Universidade de Brasilia[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2014 roku Instytut Lotnictwa oraz Uniwersytet w Brasilii (Universidade de Brasilia) podjęły decyzję o rozpoczęciu współpracy. Obie strony powołały Polsko-Brazylijskie Centrum Doskonałości Wysokich Technologii Lotniczych i Kosmicznych, do którego zadań będzie należało koordynowanie współpracy naukowej pomiędzy Instytutem Lotnictwa i Uniwersytetem w Brasilii, oraz innymi polskimi i brazylijskimi instytucjami i przemysłem[46].

Wymiana studencka i doktorancka[edytuj | edytuj kod]

W ramach Students Exchange Program, który rozpoczął się w styczniu 2014 roku Instytut Lotnictwa przyjmuje na trzymiesięczne staże naukowe grupy studentów z Ohio State University[45].

W styczniu 2015 roku rozpoczęła się wymiana doktorantów pomiędzy Instytutem Lotnictwa a Ohio State University[45].

Przynależność do organizacji[edytuj | edytuj kod]

Instytut Lotnictwa przynależy do liczących się krajowych i światowych organizacji badawczych i technicznych[47]:

  • Aerospace and Defence. Industries Association of Europe (ASD),
  • American Helicopter Society,
  • AVIA-SPLot Sieć Porozumienia Lotniczego,
  • Centrum Zaawansowanych Technologii AERONET – Dolina Lotnicza,
  • EREA – European Research Establishments in Aeronautics Association,
  • Federacja Firm Lotniczych Bielsko,
  • ICAS – International Council of the Aeronautical Sciences,
  • IFAR – International Forum on Aeronautical Research,
  • Polska Izba Gospodarcza Zaawansowanych Technologii,
  • Polska Platforma Technologiczna Lotnictwa,
  • Polska Platforma Technologii Kosmicznych,
  • Polskie Towarzystwo Naukowe Silników Spalinowych,
  • Polska Platforma Technologii Kosmicznych,
  • Polskie Towarzystwo Naukowe Silników Spalinowych,
  • Polsko-Hiszpańska Izba Gospodarcza,
  • Stowarzyszenie Polskiego Przemysłu Lotniczego,
  • Technology Partners,
  • The International Committee on Aeronautical Fatigue,
  • X3-NOISE – Aircraft External Noise Research Network And Coordination,
  • Związek Pracodawców Przedsiębiorstw Przemysłu Obronnego i Lotniczego,
  • Związek Pracodawców Sektora Kosmicznego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. O Instytucie Lotnictwa - Instytut Lotnictwa [dostęp 2016-08-25] (pol.).
  2. Babiejczuk i Grzegorzewski 1974 ↓, s. 170.
  3. a b c d Babiejczuk i Grzegorzewski 1974 ↓, s. 59, 173
  4. 15 lat Engineering Design Center, 16 lipca 2018.
  5. Strona Centrum Badań Materiałów i Konstrukcji (CBMK)
  6. Strona Centrum Nowych Technologii (CNT)
  7. Strona Centrum Technologii Kompozytowych.
  8. Strona Centrum Technologii Kosmicznych.
  9. Centrum Transportu i Konwersji Energii - Instytut Lotnictwa [dostęp 2016-08-25] (pol.).
  10. Strona Engineering Design Center (EDC)
  11. Międzynarodowe i własne - Instytut Lotnictwa [dostęp 2016-08-31] (pol.).
  12. POiG - Instytut Lotnictwa [dostęp 2016-08-31] (pol.).
  13. Horyzont2020 - Instytut Lotnictwa [dostęp 2016-08-31] (pol.).
  14. 1. Noc w Instytucie Lotnictwa, ilot.edu.pl [dostęp 2016-08-26].
  15. Zobacz poprzednie edycje [dostęp 2016-08-26].
  16. Ponad 37 tysięcy zwiedzających na 8. Nocy w Instytucie Lotnictwa - Instytut Lotnictwa, 16 października 2017 [dostęp 2018-07-16] (pol.).
  17. Klasa lotnicza - Instytut Lotnictwa, „Instytut Lotnictwa”, 29 lipca 2015 [dostęp 2018-07-16] (pol.).
  18. Strona projektu Era Inżyniera
  19. Stypendium naukowe imienia Justyny Moniuszko (pol.). edcpolska.pl. [dostęp 4 listopada 2010].
  20. Modelarnia lotnicza - Instytut Lotnictwa, „Instytut Lotnictwa”, 2 sierpnia 2015 [dostęp 2018-07-16] (pol.).
  21. Instytut Lotnictwa przystąpił do „Partnerstwa na rzecz realizacji celów zrównoważonego rozwoju”, 16 lipca 2018.
  22. Karta Różnorodności - Instytut Lotnictwa, 4 sierpnia 2015 [dostęp 2016-08-26] (pol.).
  23. I Bieg Instytutu Lotnictwa - Instytut Lotnictwa, 21 października 2014 [dostęp 2016-08-26] (pol.).
  24. Bieg Instytutu Lotnictwa - Instytut Lotnictwa, 4 sierpnia 2015 [dostęp 2016-08-26] (pol.).
  25. Współpraca z Ośrodkiem Pomocy Społecznej - Instytut Lotnictwa, „Instytut Lotnictwa”, 4 sierpnia 2015 [dostęp 2018-07-16] (pol.).
  26. Wolontariat - Instytut Lotnictwa, „Instytut Lotnictwa”, 30 lipca 2015 [dostęp 2018-07-16] (pol.).
  27. Konferencja „Zmęczenie konstrukcji samolotów” - Instytut Lotnictwa, 15 stycznia 2011 [dostęp 2016-08-29] (pol.).
  28. Konferencja „Zmęczenie konstrukcji lotniczych” - Instytut Lotnictwa, 15 stycznia 2015 [dostęp 2016-08-29] (pol.).
  29. Polsko-Amerykańska Konferencja Nauki i Technologii - Instytut Lotnictwa [dostęp 2016-08-29] (pol.).
  30. 16th Polish-American Conference on Science and Technology, ilot.edu.pl [dostęp 2016-08-29].
  31. Biuro prasowe - Instytut Lotnictwa [dostęp 2016-08-29] (pol.).
  32. Journal - 16th Polish-American Conference on Science and Technology, ilot.edu.pl [dostęp 2016-08-29].
  33. Uniwersytet w Brasilii - Instytut Lotnictwa [dostęp 2016-08-29] (pol.).
  34. Strona o KONES
  35. Europejskie Forum „Marketing Instytucji Naukowych i Badawczych” [dostęp 2016-08-31].
  36. Marketing Instytucji Naukowych i Badawczych - czasopismo, Marketing Instytucji Naukowych i Badawczych [dostęp 2016-08-31] (pol.).
  37. Czasopismo „Marketing Instytucji Naukowych i Badawczych” [dostęp 2016-08-31].
  38. X Krajowe Forum Wiropłatowe - Instytut Lotnictwa, 10 grudnia 2014 [dostęp 2016-08-31] (pol.).
  39. PZL-Świdnik świętuje w Instytucie Lotnictwa - Instytut Lotnictwa, 22 kwietnia 2016 [dostęp 2016-08-31] (pol.).
  40. Archiwum konferencji - Instytut Lotnictwa [dostęp 2016-08-31] (pol.).
  41. Wydawnictwa naukowe - Instytut Lotnictwa [dostęp 2016-08-25] (pol.).
  42. O Bibliotece
  43. Partnerzy krajowi - Instytut Lotnictwa [dostęp 2016-08-25] (pol.).
  44. Partnerzy zagraniczni - Instytut Lotnictwa [dostęp 2016-08-25] (pol.).
  45. a b c Ohio State University - Instytut Lotnictwa [dostęp 2016-08-25] (pol.).
  46. Uniwersytet w Brasilii - Instytut Lotnictwa [dostęp 2016-08-25] (pol.).
  47. Przynależność do organizacji - Instytut Lotnictwa [dostęp 2016-08-25] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Instytut Lotnictwa-historia i teraźniejszość, „Lotnictwo”. nr 3 (1992), s. 8-11, ISSN 0867-6763.
  • 80 Lat Instytutu Lotnictwa, Jerzy Grzegorzewski, Tadeusz Królikiewicz, Warszawa 2006
  • Janusz Babiejczuk, Jerzy Grzegorzewski: Polski przemysł lotniczy 1945-1973. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1974.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]