Kalbornia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°24′34″N 20°3′44″E
- błąd 38 m
WD 53°24'34"N, 20°3'44"E
- błąd 38 m
Odległość 5 m
Kalbornia
wieś
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Powiat ostródzki
Gmina Dąbrówno
Strefa numeracyjna 89
Tablice rejestracyjne NOS
SIMC 0472420
Położenie na mapie gminy Dąbrówno
Mapa konturowa gminy Dąbrówno, na dole znajduje się punkt z opisem „Kalbornia”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Kalbornia”
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa konturowa województwa warmińsko-mazurskiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Kalbornia”
Położenie na mapie powiatu ostródzkiego
Mapa konturowa powiatu ostródzkiego, blisko dolnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Kalbornia”
Ziemia53°24′34″N 20°03′44″E/53,409444 20,062222

Kalbornia (do 31 grudnia 2000 Kalborno[1], niem. Kahlborn[2], Kalborn[3]) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Dąbrówno[4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W czasach krzyżackich wieś pojawiła się w dokumentach w roku 1321, kiedy podlegała pod komturię w Dąbrównie. Były to dobra rycerskie o powierzchni 22 włók[5].

W 1397 Konrad von Jungingen nadał ziemię w Kalbornie wraz z innymi dobrami w Brzeźnie, Leszczu, Ostrowitem, Ruszkowie, Sarnie, Sławkowie i Elgnowie Piotrowi Bażyńskiemu.

W 1945 osada Kalborno była częścią miasta Dąbrówno[6].

W 1974 r. miejscowość Kalborno obok Brzeźna Mazurskiego oraz wsi i PGR Leszcz należała do sołectwa Brzeźno Mazurskie, gminy Dąbrówno i powiatu ostródzkiego[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie ustalenia i zmiany urzędowych nazw oraz rodzaju niektórych miejscowości w województwach: dolnośląskim, kujawsko-pomorskim, lubelskim, lubuskim, łódzkim, mazowieckim, podkarpackim, podlaskim, pomorskim, śląskim, świętokrzyskim, warmińsko-mazurskim, wielkopolskim i zachodniopomorskim (Dz.U. z 2000 r. nr 109, poz. 1163)
  2. Władysław Chojnacki: Słownik polskich nazw miejscowości w b. Prusach Wschodnich i na obszarze b. Wolnego Miasta Gdańska wg stanu z 1941 r.. Poznań: Wydawnictwo Instytutu Zachodniego, 1946, s. 103.
  3. Bergling - mapa na portalu Meyergaz.org
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. Cz. Baszyński: Osadnictwo komturstwa ostródzkiego do połowy XV w. Zapiski historyczne, t. 25, 1960, str.: 103-118, za Ostróda. Z dziejów miasta i okolic. Pojezierze, Olsztyn, 1976, str. 448
  6. Władysław Chojnacki: Słownik polskich nazw miejscowości w b. Prusach Wschodnich i na obszarze b. Wolnego Miasta Gdańska wg stanu z 1941 r.. Poznań: Wydawnictwo Instytutu Zachodniego, 1946, s. 103.
  7. Wykaz nazw miejscowości powiatu. Podział administracyjny z 23 marca 1974 roku. W: Ostróda. Z dziejów miasta i okolic. Pojezierze, Olsztyn, 1976, s. 448.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]