Kamiennik (województwo opolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°34′13″N 17°9′1″E
- błąd 39 m
WD 50°34'0.1"N, 17°9'0.0"E
- błąd 14 m
Odległość 424 m
Kamiennik
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św. Andrzeja, po prawej stronie Gminny Zespół Szkół
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Powiat nyski
Gmina Kamiennik
Wysokość 282-290 m n.p.m.
Liczba ludności (2011) 643[1]
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 48-388[2]
Tablice rejestracyjne ONY
SIMC 0495898
Położenie na mapie gminy Kamiennik
Mapa lokalizacyjna gminy Kamiennik
Kamiennik
Kamiennik
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamiennik
Kamiennik
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Kamiennik
Kamiennik
Położenie na mapie powiatu nyskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nyskiego
Kamiennik
Kamiennik
Ziemia50°34′13″N 17°09′01″E/50,570278 17,150278
Strona internetowa

Kamiennik (niem. Kamnig[3]) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Kamiennik[4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego. Do roku 1975 Kamiennik przynależał do powiatu grodkowskiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Kamiennik.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kamiennik leży w dolinie rzeki Krynki, na skraju Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich. W kierunku północnym leży Równina Grodkowska, na południe Obniżenie Otmuchowskie, za którym leżą już Sudety. Dzięki takiej lokalizacji miejscowość i okolice są atrakcyjne pod względem turystyki pieszej i rowerowej.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o wsi były zapisane w źródłach jako Camik (Kamik) (1291 rok) i Kemenik (1369 rok)[5]. Nazwa wsi pochodzi od słowa kamyk i tak brzmiała od początku. W okresie hitlerowskiego reżimu w latach 1936-1945 miejscowość nosiła nazwę Steinhaus[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kamiennik to stara wieś rycerska gdzie zachowano układ owalnicy. Założona została w XIII wieku.

Kamiennik do czasu sekularyzacji dóbr kościelnych w XVIII w. był własnością biskupa wrocławskiego. W roku 1869 na terenie parafii zamieszkiwało 1068 katolików i 15 ewangelików. Ludność zajmowała się od wieków rolnictwem. Przede wszystkim prowadzono hodowlę bydła i owiec ze względu na podgórską okolicę. Uprawiano we wsi także podstawowe rzemiosła, tkano wełnę i len.

W XIX wieku uruchomiono we wsi dużą wytwórnię witriolu. Dzięki lokalnym zasobom surowców produkowała ona ponad 3500 cetnarów siarczanu żelaza rocznie.

Kryzysowy okres międzywojenny jak i okres PRL-u charakteryzował się ugruntowaniem rolniczo-hodowlanych funkcji miejscowości. W latach 1950-89 działała tu rolnicza spółdzielnia produkcyjna.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[6]:

  • kościół par. pw. św. Andrzeja, barokowy z 1794 r., 1900 r.

inne zabytki:

  • zagrody z połowy XIX w., stare murowane z domami mieszkalnymi
  • kamienice typu miejskiego o cechach prowincjonalnego baroku i klasycyzmu.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajduje się szkoła, ośrodek zdrowia, apteka, trzy biblioteki, poczta. Większość mieszkańców zajmuje się głównie pracą na roli. Gmina Kamiennik liczy 88,8 km², z czego 14,67 km² stanowią lasy, reszta to głównie pola uprawne. Na lepszych glebach uprawia się pszenicę, rzepak i buraki, na słabszych - ziemniaki. W gminie działa również gminny ośrodek kultury. W tym miejscu siedzibę ma ochotnicza straż pożarna i orkiestra dęta.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny czerwony Nowina - Bożnowice - Biskupi Las - Wilemowice leśniczówka - Kamiennik[7]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-09-23].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych - Poczta Polska. „Spis numerów adresowych”, 2013. Warszawa: Poczta Polska S.A.. 
  3. a b M. Choroś, Ł. Jarczak, S. Sochacka, Słownik nazw miejscowych Górnego Śląska, Opole-Kluczbork 1997, s. 49.
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. Kamiennik. [dostęp 2010-09-12].
  6. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 62. [dostęp 22.12.2012].
  7. Informacje zawarte na stronie PTTK Strzelin; dostęp: 29.07.2015

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie. Przedgórze Paczkowskie. Słownik Geografii Turystycznej Sudetów, tom 21 A-M, pod red. M. Staffy, Wydawnictwo I-BIS, Wrocław 2008, ss. 397-400.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]