Kapturnik (ptak)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy ptaka. Zobacz też: kapturnik – gatunek ssaka z rodziny fokowatych (Phocidae).
Kapturnik
Lophodytes cucullatus[1]
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
samiec
Ilustracja
samica
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd blaszkodziobe
Rodzina kaczkowate
Podrodzina kaczki
Plemię Mergini
Rodzaj Lophodytes[2]
Reichenbach, 1853
Gatunek kapturnik
Synonimy
  • Mergus cucullatus (Linnaeus, 1758)[3]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     lęgowiska

     występuje przez cały rok

     przeloty

     zimowiska

Kapturnik (Lophodytes cucullatus) – gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych (Anatidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Lophodytes[5][6].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Alaska do północno-zachodniego USA, południowo-wschodnia Kanada do południowo-wschodniego USA[6].

Sporadycznie pojawia się w Polsce (do 2017 odnotowano 11 stwierdzeń[7]), ze względu jednak na to, że nie ma pewności, czy były to pojawy naturalne, gatunkowi temu nadano kategorię D w klasyfikacji AERC i nie jest on zaliczany do krajowej awifauny[8].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 41–48 cm, rozpiętość skrzydeł 61–66 cm, masa ciała ok. 680 g[9]. Cienki dziób, czubek na głowie. Samiec – głowa czarna, z białą plamą, która ciągnie się od oka do czarnego czubka. Pierś biała, oddzielona od boków koloru rdzawego dwoma czarnymi pasami. Ogony długie u obu płci. Samica - brązowoszara, rdzawopomarańczowy czubek na głowie. W upierzeniu spoczynkowym samiec przypomina samicę. W locie na skrzydłach samca widać duże, białe plamy. U samicy mniejsze.

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Jaja L. cucullatus

Gatunek monogamiczny. Zamieszkuje jeziora, bagna i stawy leśne. Pokarm zdobywa pod wodą, nurkując z jej powierzchni. Chwyta ryby ząbkowanym i haczykowatym dziobem. Zjada również raki, ślimaki, żaby, owady, rośliny wodne i nasiona[9]. Gniazdo, wyściełane puchem i trawą zakłada zazwyczaj w wydrążonym pniu drzewa lub innym naturalnym zagłębieniu[9]. Gniazdo znajduje się zazwyczaj w pobliżu wody i od 10 do 20 metrów nad ziemią[9]. Samica składa 6–18 białych jaj, które wysiaduje przez 32–33 dni[9]. Zimuje na wybrzeżach.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lophodytes cucullatus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Lophodytes, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-11-25]
  3. Mergus cucullatus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-11-25]
  4. BirdLife International 2016, Lophodytes cucullatus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016 [online], wersja 2019-2 [dostęp 2019-10-01] (ang.).
  5. Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Plemię: Mergini Rafinesque, 1815 (wersja: 2019-07-21). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-10-01].
  6. a b Frank Gill, David Donsker (red.): Screamers, ducks, geese & swans (ang.). IOC World Bird List: Version 5.2. [dostęp 2015-06-14].
  7. Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. Raport nr 34. Rzadkie ptaki obserwowane w Polsce w roku 2017. „Ornis Polonica”. 59, s. 119–153, 2018. 
  8. Aneks: gatunki stwierdzone w Polsce do 01.07.2018, lecz nie zaliczone do awifauny krajowej. Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. [dostęp 2019-10-01].
  9. a b c d e Hooded Merganser Lophodytes cucullatus (ang.). WhatBird. [dostęp 2013-11-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gosler Andrew: Atlas ptaków świata. MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.Sprawdź autora:1.