Karkonoski Padół Śródgórski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Karkonoski Padół Śródgórski (niem. Leiterwegsenke) – region w północnej części Karkonoszy, w Sudetach Zachodnich.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Znajduje się w północnej części Karkonoszy pomiędzy Pogórzem Karkonoskim na północy a Śląskim Grzbietem na południu. Jest to wyraźne obniżenie, prawdopodobnie o założeniach tektonicznych, wydłużone równolegle do skłonu Karkonoszy. Jego obszar składa się z kotlinowatych zagłębień, niewielkich kopców i wzniesień pooddzielanych przełomowymi dolinami potoków. Granica północna jest niezbyt wyraźna, południowa zaznacza się dużo bardziej. Na północy występują wzniesienia Pogórza Karkonoskiego, a na południu zbocze Śląskiego Grzbietu.

Geologia[edytuj | edytuj kod]

Cały obszar Padołu zbudowany jest z granitu karkonoskiego z podrzędnymi skałami żyłowymiporfirami i lamprofirami. Powierzchnia terenu przykryta jest częściowo zwietrzelinami, natomiast w dolinach występują osady rzeczne – głazy, żwiry, piaski, rzadziej mady.

Miejscowości[edytuj | edytuj kod]

W dolinach znajdują się zabudowania niektórych miejscowości karkonoskich i podkarkonoskich: Szklarskiej Poręby, Michałowic, Jagniątkowa, Zachełmia, Podgórzyna, Przesieki, Borowic, Karpacza.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]