Karl Brunner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karl Brunner
Data i miejsce urodzenia 19 maja 1951
Valdaora, Włochy
Klub CS Carabinieri
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Lake Placid 1980 Dwójki
Mistrzostwa świata
Złoto
Olang 1971 Jedynki
Srebro
Innsbruck 1977 Dwójki
Srebro
Königssee 1979 Jedynki
Mistrzostwa Europy
Złoto
Olang 1980 Jedynki
Brąz
Königssee 1977 Jedynki
Brąz
Oberhof 1979 Dwójki
Puchar Świata (Jedynki)
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
1979/1980
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
1978/1979
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
1980/1981
Puchar Świata (Dwójki)
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
1977/1978
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
1978/1979
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
1980/1981
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
1979/1980

Karl Brunner (ur. 19 maja 1951 w Valdaora) – włoski saneczkarz, medalista igrzysk olimpijskich, mistrzostw świata i Europy oraz dwukrotny zwycięzca Pucharu Świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces w karierze osiągnął w 1971 roku, kiedy zdobył złoty medal w jedynkach podczas mistrzostw świata w Olang. W zawodach tych pokonał Leonharda Nagenraufta z RFN i Austriaka Josefa Feistmantla. W tej samej konkurencji był też drugi na mistrzostwach świata w Königssee w 1979 roku, rozdzielając na podium Dettlefa Günthera z NRD i swego rodaka, Paula Hildgartnera. W międzyczasie, w parze z Peterem Gschnitzerem, zdobył też srebrny medal w dwójkach podczas mistrzostw świata w Innsbrucku. W 1980 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Lake Placid, gdzie z Gschnitzerem wywalczyli srebro. W Lake Placid wystąpił także w jedynkach, jednak nie ukończył rywalizacji. W tej samej konkurencji startował też na igrzyskach w Sapporo (1972) i igrzyskach w Innsbrucku (1976), zajmując odpowiednio dziewiąte i jedenaste miejsce. Zdobył też indywidualnie złoto na mistrzostwach Europy w Olang (1980) i brąz na mistrzostwach Europy w Königssee (1977) oraz brąz w dwójkach podczas mistrzostw Europy w Oberhofie (1979). Ponadto w sezonach sezonach 1977/1978 i 1978/1979 zwyciężał w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w dwójkach, w sezonie 1980/1981 był drugi, a w sezonie 1979/1980 zajął trzecie miejsce. W klasyfikacji generalnej jedynek był między innymi drugi w sezonie 1979/1980 oraz trzeci w sezonach 1978/1979 i 1980/1981.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Jedynki Dwójki
1972 Sapporo 9.
1976 Innsbruck 11.
1980 Lake Placid DNF[1] 2.

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
Jedynki Dwójki
1977/1978 1.
1978/1979 3. 1.
1979/1980 2. 3.
1980/1981 3. 2.[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nie ukończył
  2. W parze z Hansjörgiem Rafflem

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]