Karl Maria Wiligut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Karl Maria Wiligut (ur. 10 grudnia 1866 w Wiedniu, zm. 3 stycznia 1946 w Arolsen) – austriacki okultysta, nazywany Rasputinem Himmlera[1], SS-Brigadeführer. Był jednym z najważniejszych okultystów SS.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Wiedniu 10 grudnia 1866 roku w rodzinie katolickiej, syn Franz Karl Wiligut. Zarówno jego ojciec i dziadek byli oficerami w armii Austro-Węgier. Gdy miał 14 lat, wstąpił do Kadettenschule w Wiedniu. W grudniu 1884 roku wstąpił do 99. Pułku Piechoty Austro-Węgier. W 1888 roku został awansowany na podporucznika, cztery lata później porucznika do kapitana. W 1906 roku ożenił się Malwine Leuts von Treuenringen z którą miał dwie córki. 1 sierpnia 1917 roku osiągnął stopień pułkownika. W maju 1918 roku został przydzielony do komendy obozu dla rekonwalescentów, niedaleko Lwowa, będąc ostatecznie zwolniony ze służby z dniem 1 stycznia 1919 roku. Po przejściu na emeryturę przeniósł się do Morzg (dzisiaj dzielnica niedaleko Salzburga).

Wolnym czasie zainteresował się wiedzą tajemną, którą wykazywał się od wczesnej młodości. Pierwsze teksty neopogańskie opublikował dopiero w 1908 roku. Cieszyły się one dużym zainteresowaniem ariozofów, okultystycznego ugrupowania wierzącego w wyższość i przewodnictwo rasy aryjskiej.

Pięć lat później żona straciła do niego cierpliwość. Przybyła do ich domu z policją, która siłą przewiozła Wilguta do szpitala dla psychicznie chorych, gdzie pozostał na trzy długie lata[2].

W 1932 uciekł do Niemiec. W 1933 roku Wiligut poznał Heinricha Himmlera. Okultysta wywarł wrażenie na dowódcy SS. W tym samym roku wstąpił w szeregi nazistowskiej formacji przyjmując pseudonim „Weisthor” (imię legendarnego pogańskiego kapłana, króla i maga).

Uważał się za potomka Azów, nordyckich bogów znanych z mitologii skandynawskiej. Na podstawie neopogańskiego rytuału wymyślił obrzęd ślubny dla członków SS. Zaprojektował też pierścień z trupią czaszką, wręczany wyróżniającym się esesmanom[1].

Wiligut szybko awansował. W listopadzie 1934 osiągnął stopień SS-Oberführera, a wiosną 1935 Wiligut został przeniesiony do Berlina. W 1936 awansowany do stopnia SS-Brigadeführera. Wilgutowi powierzono kierowanie wydziałem rasowym SS, ale został też osobistym doradcą Himmlera.

W 1939 roku nieprzychylni mu oficerowie odkryli jego austriacką tajemnicę. Dowiedzieli się o leczeniu w zakładzie psychiatrycznym. Wiligut miał również słabość do nadużywania alkoholu. Ostatecznie wszystkie te czynniki przeważyły na jego niekorzyść. Himmler nie mógł sobie pozwolić na utratę prestiżu swego stanowiska i Wiligut musiał odejść z SS. 1940 wrócił do Austrii. Po wojnie wrócił do Niemiec, gdzie wkrótce zmarł w zapomnieniu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rasputin Himmlera (pol.). www.polskieradio.pl. [dostęp 2016-07-27].
  2. Karl Maria Wiligut (ang.). www.thirdreicharts.com. [dostęp 2016-07-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]