Neopogaństwo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Neopogańska ceremonia religijna w Avebury

Neopogaństwo, nowoczesne pogaństwo – to zbiorcze określenie współczesnych systemów wierzeń, poglądów, zjawisk i ruchów religijnych lub parareligijnych, dążących do wytworzenia duchowości opozycyjnej wobec religii monoteistycznych. W węższym znaczeniu neopogaństwo to tworzenie religii nowych poprzez eklektyczne łączenie elementów zaczerpniętych z różnych wierzeń czy wręcz konstruowanie wyznania od podstaw, w szerszym – także usiłowanie wskrzeszenia dawnych religii (rekonstrukcjonizm). W formie przymiotnika terminem tym określa się też powszechnie niektóre oficjalnie zarejestrowane i działające związki wyznaniowe (w tym część tzw. nowych ruchów religijnych).

Według Międzynarodowej Federacji Pogańskiej, poganie i neopoganie powinni utożsamiać się z następującymi zasadami[1]:

1. Miłość i braterstwo z Naturą. Cześć dla siły życiowej i wiecznie odnawiających się cykli życia i śmierci;
2. Pozytywna moralność, w której jednostka jest odpowiedzialna za odkrywanie i rozwój swojej prawdziwej natury w harmonii ze światem zewnętrznym i społecznością. Zasada ta często jest wyrażana jako „Czyń swoją wolę, dopóki nikogo nie krzywdzisz”;
3. Uznanie boskości, która wykracza poza podział na płeć, honorujące zarówno żeński, jak i męski aspekt bóstwa.

Termin neopogaństwo[twórczość własna?][edytuj]

Część[potrzebny przypis] znawców lub wyznawców tej grupy religii uważa termin „pogaństwo” i „neopogaństwo” za określenia deprecjonujące. Poganie etniczni (ale nie neopoganie)[potrzebny przypis] powszechniej stosują (bez tego rodzaju nacechowania) termin rodzimowierstwo jako ogólnie pojmowany system wierzeń etnicznych oraz religii bezpośrednio do nich nawiązujących. W przypadku większości pierwotnych wierzeń etnicznych za bardziej obiektywne z naukowego punktu widzenia uznane jest też użycie terminu określającego system wierzeń z przymiotnikiem określającym jego pochodzenie np. „politeizm”.

Terminem neopoganin określają się osoby nie będące wyznawcami dawnych wierzeń etnicznych oraz nie nawiązujące do nich wcale bądź jedynie w niewielkim stopniu.

Rodzaje ruchów neopogańskich[edytuj]

Neopogaństwo w Polsce współczesnej[edytuj]

W Polsce w ostatnim półwieczu pojawiło się kilka organizacji odwołujących się do rodzimowierstwa słowiańskiego – tradycji słowiańskich sprzed chrystianizacji, np.:

Po 1989. w Polsce coraz większą popularność zdobywają zagraniczne ruchy neopogańskie, takie jak np. Wicca, która nie jest jednak wyznaniem oficjalnie zarejestrowanym. Pewną popularność zdobywają również ruchy neopogańskie odwołujące się do przedchrześcijańskiej Słowiańszczyzny, jednakże niebędące rodzimowierczymi w ścisłym tego słowa znaczeniu, jak Stowarzyszenie na rzecz Tradycji i Kultury „Niklot”[4].

Przypisy

  1. Agnieszka Bukowska-Pastwa. Być poganką. Być poganinem. Odrodzenie neopogańskie we współczesnej Polsce. „Uniwersyteckie Czasopismo Socjologiczne”, s. 62, maj 2011. 
  2. Neopogaństwo [w:] Encyklopedia Białych Plam, t. 13, Radom 2004, s. 52-57
  3. Powołanie nowego związku wyznaniowego. Duchtynia, 2017-06-12. [dostęp 2017-06-13].
  4. Paweł Konar: Pochwała neopogańskiej twórczości. Jan Stachniuk i „Zadruga”. 2013-09-20. [dostęp 2016-04-10].

Bibliografia[edytuj]

  • Okraska Remigiusz: W kręgu Odyna i Tryglawa, Biała Podlaska, 2001
  • Tomasiewicz Jarosław: Stare religie nowej ery - Główne nurty współczesnego neopoganizmu. „Nomos” nr 5/1994

Linki zewnętrzne[edytuj]