Kogia płaskonosa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kaszalot płaskonosy)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kogia płaskonosa
Kogia sima[1]
Owen, 1866
Kogia płaskonosa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd Cetartiodactyla
(bez rangi) walenie
(bez rangi) zębowce
Rodzina kogiowate
Rodzaj kogia
Gatunek kogia płaskonosa
Synonimy
  • Physeter simus Owen, 1866[1]
  • Kogia simus (Owen, 1866)[1]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status none DD.svg
brak danych
Zasięg występowania
Mapa występowania

Kogia płaskonosa[3], kaszalot płaskonosy[4] (Kogia sima) – gatunek ssaka z rodziny kogiowatych (Kogiidae). Kogia płaskonosa dorasta do 2,7 m długości i osiąga masę ciała 272 kg[5]. Na morzu spotyka się go rzadko i informacje o nim pochodzą głównie z badań nad wyrzuconymi na brzeg okazami. Posiada długie i zakrzywione zęby. Żywi się kałamarnicami i krabami. Należy do samotnych stworzeń, czasem widuje się go w małych grupach. Zamieszkuje wszystkie oceany poza Arktycznym[6][2].

Przypisy

  1. a b c Kogia sima, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Taylor, B.L., Baird, R., Barlow, J., Dawson, S.M., Ford, J.K.B., Mead, J.G., Notarbartolo di Sciara, G., Wade, P. & Pitman, R.L. 2012. Kogia sima. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015-3. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-09-18]
  3. Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 190. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Polskie i łacińskie nazwy waleni. Stacja Morska Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego. [dostęp 2015-09-16].
  5. Boris Culik: Kogia sima (Owen, 1866) (ang.). Convention o Migratory Species. [dostęp 21 stycznia 2010].
  6. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Kogia sima. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 21 stycznia 2010]