Kazimierz Marczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Marczyński
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia

26 lutego 1899
Pniewy

Data i miejsce śmierci

8 grudnia 1994
Leszno

Przebieg służby
Lata służby

1918–1939

Siły zbrojne

Armia Wielkopolska
Wojsko Polskie

Jednostki

17 Pułk Ułanów Wielkopolskich

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
powstanie wielkopolskie
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Brązowy Krzyż Zasługi Wielkopolski Krzyż Powstańczy

Kazimierz Marczyński (ur. 26 lutego 1899 w Pniewach, zm. 8 grudnia 1994 w Lesznie) – porucznik[potrzebny przypis] Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 26 lutego 1899 roku w Pniewach, w powiecie żnińskim, w rodzinie Michała i Marianny z domu Siekierka[1][2][3][4][5][6].

Wziął czynny udział z bronią w ręku w powstaniu wielkopolskim[1]. Od 28 grudnia 1918 do 18 lutego 1919 roku uczestniczył w walkach o Żnin i okolice pod dowództwem por. Roloffa w Kompanii Żnińskiej[1][2]. Następnie został przeniesiony do 3 pułku Ułanów Wielkopolskich (później przemianowanego na 17 pułk Ułanów Wielkopolskich) i służył w tej formacji ostatnio w stopniu starszego wachmistrza[4] do 30 września 1939 roku, gdy dostał się do niewoli niemieckiej. W październiku 1939 roku uciekł z niewoli i powrócił do Leszna, gdzie pracował przymusowo[1]. Aresztowany przez Gestapo i osadzony w Forcie VII[1]. W 1940 roku został zwolniony i przekazany do stadniny koni w Łącku[1]. Następnie pracował po wyzwoleniu na PKP w Lesznie[1]. 31 października 1959 roku przeszedł na emeryturę[1]. W 1972 roku został mianowany podporucznikiem[2]. Zmarł 8 grudnia 1994 roku w Lesznie[2]. Został pochowany na cmentarzu parafialnym przy ul. Kąkolewskiej w Lesznie.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

2 marca 1936 roku Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Lista odznaczonych Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Wielkopolskie Towarzystwo Genealogiczne „Gniazdo”. [dostęp 2022-02-13].
  2. a b c d Uczestnicy Powstania Wielkopolskiego – baza on-line. Wielkopolskie Towarzystwo Genealogiczne „Gniazdo”. [dostęp 2022-02-13].
  3. a b Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-02-13]..
  4. a b c Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-02-13]..
  5. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-02-13]..
  6. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-02-13]..
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 29 z 23 lipca 1921, s. 1189.
  8. Księga Jazdy Polskiej 1938 ↓, s. 416.
  9. Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-02-13]..
  10. Wasiutyński 1929 ↓, s. 19.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 31 października 1938, s. 9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]