Kiełpino (powiat choszczeński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kiełpino
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat choszczeński
Gmina Drawno
Wysokość 89 m n.p.m.
Liczba ludności (2007) 138
Strefa numeracyjna (+48) 95
Kod pocztowy 73-220
Tablice rejestracyjne ZCH
SIMC 0181007
Położenie na mapie gminy Drawno
Mapa lokalizacyjna gminy Drawno
Kiełpino
Kiełpino
Położenie na mapie powiatu choszczeńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu choszczeńskiego
Kiełpino
Kiełpino
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Kiełpino
Kiełpino
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kiełpino
Kiełpino
Ziemia 53°11′19″N 15°38′40″E/53,188611 15,644444
Strona internetowa miejscowości

Kiełpino (niem. Kölpin) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie choszczeńskim, w gminie Drawno. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego. W roku 2007 wieś liczyła 138 mieszkańców. Najbardziej na zachód położona miejscowość gminy.

Osada wchodząca w skład sołectwa: Karpin.

Kolonia wchodząca w skład sołectwa: Kostrzewa.

Geografia[edytuj]

Wieś leży ok. 7 km na zachód od Drawna, w pobliżu drogi wojewódzkiej nr 175, przy byłej linii kolejowej nr 410.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[1][2]:

  • zespół dworski z XVIII wieku oraz 1804 r. w skład którego wchodzą:
    • dwór murowano-szachulcowy, późnobarokowy, powstał na początku XVIII wieku, przebudowany został w 1804 roku. Ma rzadko spotykany kształt litery "U" (podkowy). Jest malowniczo usytuowany między jeziorem a parkiem. Jego pierwszym właścicielem był starosta ówczesnego powiatu choszczeńskiego. Po II wojnie światowej - do 1972 w budynku miało swoją siedzibę Nadleśnictwo Kiełpino, następnie stanowił własność gminy Drawno, później przekazany został Międzynarodowej Fundacji Wspierania Młodzieży z Warszawy. W 2011 właścicielem dworu stała się osoba prywatna[3].
    • dwie oficyny szachulcowe
    • park, z połowy XVII wieku, XVIII/XIX wieku.

Komunikacja[edytuj]

We wsi znajdował się przystanek kolejowy linii kolejowej nr 410.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. zachodniopomorskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 12.4.13]. s. 7.
  2. „Zachodniopomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków”. Szczecin. 
  3. Elżbieta Lipińska. Z duszą i ze skarbem. „Kurier Szczeciński”, s. 14, 9.08.2011. "Kurier Szczeciński" sp. z o.o.. ISSN 0137-9240.