Klelia Rachela Barbieri

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święta
Klelia Barbieri
Clelia Barbieri.jpg
Data urodzenia 13 lutego 1847
Włochy Budrie w San Giovanni in Persiceto
Data śmierci 13 lipca 1870
Włochy Bolonia
Kościół/
wyznanie
rzymskokatolicki
Data beatyfikacji 27 października 1968
przez Pawła VI
Data kanonizacji 9 kwietnia 1989
Rzym
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 13 lipca

Klelia Rachela Barbieri (ur. 13 lutego 1847 w Budrie, dzielnicy San Giovanni in Persiceto[1], zm. 13 lipca 1870 w Bolonii[2]) – święta Kościoła katolickiego, włoska zakonnica, założycielka "minimitek" od św. Franciszka z Paoli, zgromadzenia Sióstr Mniejszych od Matki Bożej Bolesnej (wł. La congregazione delle "Suore Minime dell’Addolorata")[3].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Klelia (wł. Clelia) przyszła na świat w ubogiej rodzinie Giuseppe Barbieri i Hiacynty Nannetti. Mając 8 lat, podczas epidemii cholery w 1855 roku, straciła ojca. 17 czerwca 1858 przyjęła Pierwsza Komunię Świętą. Od tego dnia Od dnia Krzyż Matki Boskiej Bolesnej inspirował jej duchowość.
W wieku 21 lat wspólnie z Teodorą Baraldi i Urszulą Donati założyła zgromadzenie zakonne, nazwane Instytutem Sióstr Mniejszych od Matki Boskiej Bolesnej. Zmarła na gruźlicę mając zaledwie 23 lata.

Kult[edytuj | edytuj kod]

Klelia została beatyfikowana przez Pawła VI 27 października w 1968[2], a kanonizowana przez Jana Pawła II 9 kwietnia 1989 roku[3].

Jej wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 13 lipca.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Clelia Barbieri (1847-1870) - biografia na stronie Watykanu (wł.)
  2. 2,0 2,1 Clelia (Cloelia) Barbieri - Kirchenlexikon (niem.)
  3. 3,0 3,1 Dokument kanonizacji Klelii Barbieri na stronie Watykanu (9 kwietnia 1989)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lexikon für Theologie und Kirche, Bd 1, Freiburg 1957
  • Bibliotheca Sanctorum, t. 2, Romae 1962
  • Henryk Fros, Franciszek Sowa - Księga imion i świętych, t. 3, Kraków 1998

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]