Klincz (film 1979)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy filmu z 1979 roku. Zobacz też: inne znaczenia.
Klincz
Gatunek obyczajowy
Rok produkcji 1979
Data premiery 22.10.1979
Kraj produkcji  Polska
Język Polski
Czas trwania 97 minut
Reżyseria Piotr Andrejew
Scenariusz Filip Bajon, Piotr Andrejew
Główne role Tomasz Lengren, Barbara Bursztynowicz, Wiesław Gołas
Muzyka Lech Brański, Eugeniusz Rudnik
Zdjęcia Jacek Mierosławski, Zbigniew Wichłacz
Scenografia Janusz Sosnowski
Kostiumy Jolanta Jackowska
Montaż Łucja Ośko
Produkcja Studio Filmowe Kadr
Wytwórnia Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w Warszawie
Dystrybucja Centrala Rozpowszechniania Filmów
Nagrody
1979 - Brązowe Lwy Gdańskie - Nagroda za najlepszy montaż - Łucja Ośko; Gdynia - Festiwal Polskich Filmów Fabularnych, wtedy Gdańsk
1980 - Nagroda "Filmu" Złota Kamera w kategorii: najlepszy film fabularny o tematyce współczesnej; za rok 1979; przyznawana przez pismo "Film"
1980: Złota Kaczka za Najlepszy film polski - Piotr Andrejew

Klincz – polski film obyczajowy z roku 1979 w reżyserii Piotra Andrejewa.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

W małym miasteczku, gdzie głównym pracodawcą są zakłady naprawy parowozów, przedwojenny bokserski Mistrz Polski Tadeusz Pałczyński – „Pałka” stara się założyć amatorski klub bokserski. By rozbudzić wyobraźnię kilkunastoletnich członków klubu, prosi silnego i dużego chłopaka Jerzego Olejniczaka – „Oleja”, by narysował moment słynnych walk z historii boksu. Pałka ma świadomość, że boks jako masowy amatorski sport się skończył, bo jak mówi, „boks najlepiej wypadał w radio”, ale i dlatego, że boks został popsuty przez manipulacje rezultatami walk na ringu.

Zainspirowany przez Pałkę, Olej zostaje bokserem i okazuje się, że ma wielki talent. Wbrew wydanym mu poleceniom przez działaczy bokserskich nie zgadza się przegrać walki z odchodzącym na emeryturę starym bokserem Kołosiewiczem. Mówi, że Kołosiewicz nie chciał walczyć w oszukanej walce. Olej zostaje zdyskwalifikowany, ale po pewnym czasie znowu walczy, wygrywa, zostaje jak Pałka Mistrzem Polski i wyjeżdża na międzypaństwowy mecz do Chicago. Po walce pokazuje kolegom z parowozowni wielki amerykański puchar.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]