Klincz (film 1979)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Klincz
Gatunek

obyczajowy

Rok produkcji

1979

Data premiery

22 października 1979

Kraj produkcji

Polska

Język

polski

Czas trwania

97 minut

Reżyseria

Piotr Andrejew

Scenariusz

Filip Bajon,
Piotr Andrejew

Główne role

Tomasz Lengren,
Barbara Bursztynowicz,
Wiesław Gołas

Muzyka

Lech Brański,
Eugeniusz Rudnik

Zdjęcia

Jacek Mierosławski,
Zbigniew Wichłacz

Scenografia

Janusz Sosnowski

Kostiumy

Jolanta Jackowska

Montaż

Łucja Ośko

Produkcja

Studio Filmowe Kadr

Wytwórnia

Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w Warszawie

Dystrybucja

Centrala Rozpowszechniania Filmów

Nagrody
1979 - Brązowe Lwy Gdańskie - Nagroda za najlepszy montaż - Łucja Ośko; Gdynia - Festiwal Polskich Filmów Fabularnych, wtedy Gdańsk
1980 - Nagroda "Filmu" Złota Kamera w kategorii: najlepszy film fabularny o tematyce współczesnej; za rok 1979; przyznawana przez pismo "Film"
1980: Złota Kaczka za Najlepszy film polski - Piotr Andrejew

Klincz – polski film obyczajowy z roku 1979 w reżyserii Piotra Andrejewa.

Film kręcony w Warszawie, Nowym Dworze Mazowieckim, Katowicach (Spodek) i Chicago.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

W małym miasteczku, gdzie głównym pracodawcą są zakłady naprawy parowozów, przedwojenny bokserski Mistrz Polski Tadeusz Pałczyński – „Pałka” stara się założyć amatorski klub bokserski. By rozbudzić wyobraźnię kilkunastoletnich członków klubu, prosi silnego i dużego chłopaka Jerzego Olejniczaka – „Oleja”, by narysował moment słynnych walk z historii boksu. Pałka ma świadomość, że boks jako masowy amatorski sport się skończył, bo jak mówi, „boks najlepiej wypadał w radio”, ale i dlatego, że boks został popsuty przez manipulacje rezultatami walk na ringu.

Zainspirowany przez Pałkę, Olej zostaje bokserem i okazuje się, że ma wielki talent. Wbrew wydanym mu poleceniom przez działaczy bokserskich nie zgadza się przegrać walki z odchodzącym na emeryturę starym bokserem Kołosiewiczem. Mówi, że Kołosiewicz nie chciał walczyć w oszukanej walce. Olej zostaje zdyskwalifikowany, ale po pewnym czasie znowu walczy, wygrywa, zostaje jak Pałka Mistrzem Polski i wyjeżdża na międzypaństwowy mecz do Chicago. Po walce pokazuje kolegom z parowozowni wielki amerykański puchar.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]