Filip Bajon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Filip Bajon
Ilustracja
Prawdziwe imię i nazwisko Filip Michał Bajon
Data i miejsce urodzenia 25 sierpnia 1947
Poznań
Zawód reżyser,
scenarzysta,
producent filmowy
Lata aktywności od 1977
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Filip Michał Bajon (ur. 25 sierpnia 1947 w Poznaniu) – polski prozaik, scenarzysta oraz reżyser filmowy i teatralny. Profesor sztuk filmowych (2012)[1].

Życiorys[edytuj]

Maturę zdał w I LO w Poznaniu. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji UAM (1970), jeszcze przed ukończeniem studiów zapisał się na Wydział Reżyserski PWSFTviT w Łodzi; zakończył naukę w 1974; absolutorium (dyplomowy film Sadze nie został zaliczony).

Debiutował jako prozaik w 1970 r. na łamach „Miesięcznika Literackiego”. Debiutem reżyserskim był w 1977 r. film telewizyjny Powrót.

Współpracował z teatrami:

  • Scena na Piętrze (Poznań) – Z życia glist
  • Teatr Dramatyczny (Warszawa) – Szaleństwo Jerzego III
  • Teatr Stary (Kraków) – Płatonow

Reżyserował też przedstawienia dla Teatru Telewizji.

Wykładowca (przewód kwalifikacyjny II stopnia) Wydziału Radia i Telewizji im. Krzysztofa Kieślowskiego w Katowicach. Prodziekan kierunku Realizacja Obrazu Filmowego Telewizyjnego i Fotografii w Wyższej Szkole Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi[2]. W czerwcu 2008 roku został wybrany na stanowisko dziekana Wydziału Reżyserii Filmowej i Telewizyjnej PWSFTviT w Łodzi na kadencję 2008-2012[3].

Został członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi 2010[4] oraz przed wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015 roku[5].

Filmografia[edytuj]

Reżyser[edytuj]

Scenarzysta[edytuj]

autor scenariuszy wszystkich swoich filmów oraz:

  • Czarne Słońce, (1975), niezrealizowany scenariusz filmu fabularnego, wspólnie z Piotrem Andrejewem
  • Klincz (1979), wspólnie z Piotrem Andrejewem

Aktor[edytuj]

Producent[edytuj]

Spektakle teatralne (reżyseria)[edytuj]

  • Z życia dżdżownic (1983)
  • Płatonow (1988), także adaptacja
  • Szaleństwo Jerzego III (1994)
  • Tango (2004)

Teatr Telewizji[edytuj]

  • Upiór (1995)
  • Zagłada ludu albo moja wątroba (1998)
  • Hrabia (1999)
  • Stara kobieta wysiaduje (2000)
  • Dogrywka (2003)
  • Śmiech w ciemności (2003)

Twórczość literacka[edytuj]

  • Białe niedźwiedzie nie lubią słonecznej pogody (1971)
  • Proszę za mną na górę (1975)
  • Serial pod tytułem (1976)

Nagrody[edytuj]

  • 1971: Nagroda im. Wilhelma Macha za powieść Białe niedźwiedzie nie lubią słonecznej pogody
  • 1978: nagroda dziennikarzy na festiwalu „Młodzi i Film” w Koszalinie za film Rekord świata
  • 1978: Złota Kamera (Nagroda magazynu „Film”) w kategorii: debiut reżyserski w filmie fabularnym za rok 1977 za film Powrót
  • 1979: nagroda za debiut reżyserski na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku za film Aria dla atlety
  • 1979: Jantar na festiwalu „Młodzi i Film” w Koszalinie za film Aria dla atlety
  • 1979: nagroda dziennikarzy za najlepszy debiut reżyserski w polskim przeglądzie debiutów na KSF „Młodzi i Film” w Koszalinie za film Aria dla atlety
  • 1979: Samowar, Nagroda Entuzjastów Kina w Świebodzinie za film Aria dla atlety
  • 1980: Don Kichot (Nagroda PF DKF) za film Aria dla atlety
  • 1980: Nagroda Główna Jury na FPFF w Gdańsku za film Wizja lokalna 1901 w Łagowie
  • 1980: nagroda za debiut reżyserski na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Autorskich w San Remo za film Aria dla atlety
  • 1980: wyróżnienie w sekcji nowych realizatorów na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Sebastián za film Aria dla atlety
  • 1981: nagroda za scenariusz na FPFF w Gdańsku za film Wahadełko
  • 1981: Nagroda Główna Jury na FPFF w Gdańsku za film Wahadełko
  • 1981: Grand Prix „Wielki Jantar” na KSF „Młodzi i Film” w Koszalinie za film Wahadełko
  • 1982: Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Figueira da Foz za film Limuzyna Daimler Benz
  • 1982: Grand Prix „Wielki Jantar” na KSF „Młodzi i Film” w Koszalinie za film Limuzyna Daimler Benz
  • 1987: Nagroda Specjalna Jury na FPFF w Gdyni za film Magnat
  • 1987: Nagroda Szefa Kinematografii za twórczość filmową w dziedzinie filmu fabularnego za rok 1986 (tj. za film Magnat)
  • 1992: Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji za film Sauna
  • 1996: Nagroda Specjalna Jury na FPFF w Gdyni za film Poznań 56
  • 1997: nagroda za reżyserię na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym „Złoty Rycerz” w Moskwie (Rosja) za film Poznań 56
  • 1997: nagroda jury młodzieżowego w Tarnowie za film Poznań 56
  • 1999: nominacja do nagrody Orzeł w kategorii: najlepszy producent za rok 1998 (tj. za film Farba)
  • 2002: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, w uznaniu wybitnych zasług dla rozwoju Telewizji Polskiej[6].
  • 2006: Nagroda Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego; statuetka „Lider Pracy Organicznej” w Poznaniu
  • 2014: Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[7]

Przypisy

  1. M.P. 2012 poz. 654
  2. Jury (OFF Jak Gorąco! - 2 Festiwal Kina Niezależnego). Festiwal Kina Niezależnego „OFF jak gorąco”
  3. Szkoła Filmowa w Łodzi. [dostęp 21 września 2008].
  4. Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego. onet.pl, 16 maja 2010. [dostęp 26 kwietnia 2014].
  5. Barbara Sowa: Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego, a kto z niego wypadł? Cała Lista. dziennik.pl, 2015-03-16. [dostęp 2015-03-21].
  6. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 października 2002 r. o nadaniu orderów i odznaczeń Dz.U. 2003 nr 6 poz. 81 – pkt 7.
  7. Lista laureatów medalu Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. mkidn.gov.pl. [dostęp 2017-01-22].

Linki zewnętrzne[edytuj]