Kościół ewangelicki w Międzyrzeczu Górnym

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół ewangelicki w Międzyrzeczu Górnym
Distinctive emblem for cultural property.svg A/123/04 z dnia 15.10.2004
Ilustracja
Kościół ewangelicki w Międzyrzeczu Górnym
Państwo  Polska
Miejscowość Międzyrzecze Górne
Wyznanie protestanckie
Kościół Kościół Ewangelicko-Augsburski
Parafia Parafia Ewangelicko-Augsburska w Międzyrzeczu Górnym
brak współrzędnych
Wnętrze kościoła

Kościół ewangelicki w Międzyrzeczu Górnymkościół ewangelicko-augsburski w Międzyrzeczu Górnym, w województwie śląskim w Polsce. Należy do parafii ewangelicko-augsburskiej w Międzyrzeczu Górnym.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W okresie Reformacji większość mieszkańców Międzyrzecza przyjęła wyznanie ewangelickie. W latach 1565-1654 jako ewangelicki służył drewniany kościół znajdujący się we wsi[1].

Kiedy w 1814 r. rozpoczęto budowę kościoła w Starym Bielsku, większość ewangelików przyłączyła się do tamtejszej parafii[1].

W 1863 r. Jan Fuchs przekazał część swojego terenu pod budowę kościoła wraz z plebanią i szkołą w Międzyrzeczu. 23 kwietnia 1864 powstała Rada Kościelna, która ustaliła granice nowej parafii i włączyła do niej miejscowości: Bronów, Landek, Ligota, Mazańcowice, Międzyrzecze Dolne, Międzyrzecze Górne i Zabrzeg. Uroczytość poświęcenia kamienia węgielnego miała miejsce 8 września 1864 r.[1]

Kościół poświęcono 1 listopada 1866 r. Kazanie wygłosili księża Theodor Haase i Julian Kotschy. Neogotycka świątynia projektu Szulca z Bielska posiadała neobarokowe wyposażenie[1].

Budynek kościoła został dwukrotnie uszkodzony. Pierwszy raz miało to miejsce w 1888 r., kiedy burza z gradem rozbiła wszystkie okna od strony północno-zachodniej. Kolejny raz świątynia uległa zniszczeniu podczas II wojny światowej. Dzięki działaniom księdza proboszcza Gustawa Molina, po zakończeniu działań wojennych kościół wyremontowano. Elewacja została odnowiona w 1982 r.[1]

Z powodu pożaru międzyrzeckiego kościoła rzymskokatolickiego, w latach 1993-2000 w kościele ewangelickim odprawiano również msze katolickie[1].

W 2016 r. doszło do pożaru w zakrystii kościoła[2].

Wyposażenie kościoła[edytuj | edytuj kod]

Ołtarz wykonano w II połowie XIX wieku z drewna pomalowanego na biało i ze złotymi elementami. W jego środkowej części umieszczono obraz Ostatnia Wieczerza, a także drewniane figury świętego Piotra i Pawła. Ponad ołtarzem znajduje się ambona, na którą prowadzą schody rozpoczynające się za prezbiterium. Obok ołtarza ustawiono chrzcielnicę z pokrywą w kształcie odwróconego kielicha z elementami pąków kwiatów. W nawie zawieszono trzy kryształowe żyrandole[1].

W kościele umieszczono 48 ław na dziewięć osób, rozmieszczonych w nawie głównej oraz na emporach[1].

Zegar na wieży z czterema srebrnymi tarczami pochodzi z 1866 r.[1]

Siedemnastogłosowe organy znajdujące się w kościele zostały zamówione w firmie Kuttler z Opawy. W 2004 r. poddano je generalnemu remontowi[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]