Kongijska Partia Pracy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kongijska Partia Pracy
Parti Congolais du Travail
Roundel of Congo 1970.svg
Lider Denis Sassou-Nguesso
Data założenia grudzień 1969
Adres siedziby Brazzaville,  Kongo
Deklarowana
ideologia polityczna
socjaldemokracja
Deklarowane
poglądy gospodarcze
socjaldemokracja
Obecni posłowie 89/139

Kongijska Partia Pracy (fran. Parti Congolais du Travail, PCT) – socjaldemokratyczna partia polityczna z Republiki Konga.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Partia sprawowała jednopartyjną władzę w Ludowej Republice Konga. Pierwszym przywódca partii został Marien Ngouabi, jego następcą na tym stanowisku został Joachim Yhombi-Opango będący zwolennikiem prawicy[1] który został zmuszony do rezygnacji w lutym 1979[2][3]. W okresie republiki ludowej partia była zdominowana przez oficerów z północnej, słabo zaludnionej części kraju. Stopniowo jednak dopuszczono udział we władzach partii osoby z grup etnicznych zamieszkujących południe kraju. W 1972 grupka radykalnych, prochińskich działaczy próbowała dokonać zamachu stanu. Urząd prezydenta w 1977 roku objął Denis Sassou-Nguesso a Yhombi-Opango próbujący stworzyć w partii frakcję prawicową został usunięty z rządu[4].

Denis Sassou-Nguesso nie był ani ideologiem ani radykałem. Starał się utrzymać dobre stosunki zarówno z krajami bloku wschodniego jak i zachodniego. Polityką ówczesnego rządu kierował pragmatyzm[5]. Sassou-Nguesso na początku urzędowania wynegocjował pożyczkę od Międzynarodowego Funduszu Walutowego, a także zatrudnił zagranicznych inwestorów głównie z Francji i Stanów Zjednoczonych do pracy przy wydobyciu ropy i minerałów. W 1981 udał się do Moskwy, gdzie podpisał pakt o dwudziestoletniej przyjaźni z ZSRR. Sassou-Nguesso w lipcu 1984 został ponownie wybrany na pięcioletnią kadencję przewodniczącego Komitetu Centralnego Partii Pracy i zarazem prezydenta kraju[6]. Na drugą kadencję został zaprzysiężony 10 listopada 1984. Z okazji wyboru na drugą kadencję, objął amnestią byłego prezydenta Joachima Yhombiego-Opangę[7]. Pod koniec 1987 wobec rządów Partii Pracy na północy kraju wybuchł poważny bunt wojskowy, stłumiony przy pomocy sił francuskich. W lipcu 1989 Sassou-Nguesso został wybrany na trzecią kadencję przewodniczącego KC Partii Pracy i prezydenta kraju[8]. W wyniku upadku socjalistycznych krajów Europy Wschodniej, pod presją francuską rozpoczął przygotowywania do wdrążania demokracji a partia przesunęła się w stronę umiarkowanej lewicy. W grudniu 1989 rząd ogłosił zakończenie kontroli w gospodarce. We wrześniu rząd 1990 wprowadził pluralizm polityczny i od tego czasu opozycyjne partie działały legalnie. Sassou-Nguesso odbył także symboliczną wizytę w USA, uzyskując kolejną pożyczkę od MFW[9][10].

 Osobny artykuł: wojna domowa w Republice Konga.

Partia była w opozycji od 1992 do 1997 roku. PCT doszło ponownie do władzy po wojnie domowej w 1997. Partia obecnie skupiona jest głównie wokół osoby Sassou Nguesso, w niektórych północnych regionach kraju partia sięga niemalże 100 procent poparcia wyborców. Sassou Nguesso, kandydat na prezydenta PCT, zdobył w marcu 2002 r. 89,4% głosów, PCT zdobyła natomiast 53 ze 137 mandatów w Zgromadzeniu Narodowym, wraz z kilkoma mniejszymi partiami sojuszniczymi utworzyła większościową koalicję. W wyborach parlamentarnych w dniu 24 czerwca i 5 sierpnia 2007, PCT zdobyła 46 mandatów, mimo uzyskania większości partia nie ma już tak dużego wpływu na rządy jak dawniej.

W 1990 partia liczyła 70.000 członków, w 2005 natomiast już 250.000[11].

Przypisy

  1. Abortive Left-wing Coup. Keesing’s Record of World Events, Volume, 1972, s. 2724. (fr.)
  2. John Clark: Congo: Transition and the Struggle to Consolidate. 1997, s. 64-65. (fr.)
  3. Appointment of President Sassou-Ngouesso confirmed - President elected Prime Minister -Ex-President to be tried for Treason. Keesing's Record of World Events, 1979. (ang.)
  4. Release of former President-Party and Cabinet changes-Economic problems-Census. 1986, s. 64-65. (fr.)
  5. President wins decisive victory over pro-Soviets", Africa Confidential, 17 października 1984, s. 1–3
  6. Re-election of President - Government changes. Keesing's Record of World Events, 1984. (ang.)
  7. Release of former President-Party and Cabinet changes-Economic problems-Census. Keesing's Record of World Events, 1986. (ang.)
  8. Aug 1989 - CONGO. Keesing's Record of World Events, 1989. (ang.)
  9. John F. Clark: Congo: Transition and the Struggle to Consolidate", in Political Reform in Francophone Africa. Gardinier, 1997, s. 70-75. (ang.)
  10. ALL POLITICAL PRISONERS FREED. St. Paul Pioneer Press, 1990. (fr.)
  11. Les Dépêches de Brazzaville