Kongregacja ds. Granic Państwa Kościelnego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Święta Kongregacja do spraw Granic Państwa Kościelnego (Sacrae Congregatio de confinibus Status Ecclesiastici) – dawna kongregacja Kurii Rzymskiej, zajmująca się strzeżeniem granic Państwa Kościelnego, w szczególności poprzez zwalczanie przemytu i regulowanie ewentualnych konfliktów granicznych z sąsiadami. Utworzona została przez papieża Urbana VIII 1 października 1627 (konstytucja Debitum pastoralis officii).

Kongregacja początkowo składała się z jednego lub kilku kardynałów, sekretarza oraz kilku prałatów, ale z biegiem czasu jej posiedzenia odbywały się coraz rzadziej. W drugiej połowie XVIII wieku utraciła swój kardynalski charakter. Po 1752 papieże zaniechali mianowania kardynała prefekta Kongregacji, a ostatni kardynał będący jej członkiem, Neri Maria Corsini, zmarł w 1770. Od końca XVIII wieku w zasadzie nie można już mówić o „Kongregacji ds. Granic”, choć nadal istniał urząd sekretarza ds. granic. Po raz ostatni urząd ten wymieniony został w Roczniku papieskim na rok 1856.

Lista prefektów Kongregacji[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]