Konstantin Igumnow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konstantin Igumnow
Konstantin Nikołajewicz Igumnow
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1873
Lebiedian', Gubernia tambowska, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 24 marca 1948
Moskwa, ZSRR
Miejsce spoczynku Cmentarz Nowodziewiczy
Zawód, zajęcie kompozytor

Konstantin Nikołajewicz Igumnow (ros. Константи́н Никола́евич Игу́мнов, ur. 1873, zm. 24 marca 1948) – rosyjski pianista i pedagog. Laureat Nagrody Stalinowskiej (1946). Doktor Sztuki (1940). Ludowy Artysta ZSRR (1946). Odznaczony Orderem Lenina (1945). Profesor Konserwatorium Moskiewskiego. Założyciel światowej szkoły pianistycznej, nazwanej później szkołą Igumnowa[1]. Jego nauczycielem był Nikołaj Zwieriew, u którego pobierał lekcje gry na fortepianie. Ukończył Konserwatorium Moskiewskie w 1894 ze złotym medalem. Brał udział w 1895 w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym imienia A. Rubinsteina w Berlinie, gdzie otrzymał wyróżnienie. W latach 1896–98 wykładał w Konserwatorium w Tyflisie, a w latach 1899–1948 w Konserwatorium Moskiewskim[2]. Jego uczniami byli m.in. Lew Oborin, Marija Grinberg, Bella Dawidowicz, Wiktor Oranski i Naum Sztarkman.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]