Konstantyna (cesarzowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święta
Konstantyna
Constantina
Excideuil église vitrail choeur (7).JPG
Data urodzenia ok. 320
Data śmierci 354
Caeni Gallicani, Bitynia
Kościół/
wyznanie
katolicki
Wspomnienie 18 lutego
Szczególne miejsca kultu Rzym

Konstantyna, Konstancja[1], Constantina, Constantia (ur. ok. 320, zm. 354) – córka Konstantyna Wielkiego i jego żony Fausty, święta Kościoła katolickiego.

Urodziła się w cesarskiej rodzinie. Była początkowo żoną Hannibaliana[2]. Po jego śmierci (zamordowany w 337), Konstantyna poślubiła Konstancjusza Gallusa[3] – brata Juliana Apostaty. Miała opinię kobiety ambitnej, pysznej, bezwzględnej, ale o dużym rozeznaniu w kwestiach polityki[4][2]. Wedle historyka Ammiana Marcellina „Konstantyna [...] była prawdziwym potworem w niewieścim ciele, nigdy niesytym krwi ludzkiej”[4][5]. Wraz z Gallusem nadużywała władzy oskarżając niewinnych ludzi o praktyki magiczne i polityczne knowania, a następnie skazywała ich na śmierć[4][5]. Jedną z ich ofiar był kupiec aleksandryjski Klemacjusz, w którym bez wzajemności zakochała się jego teściowa[4][5]. Odrzucona postanowiła wywrzeć zemstę – ofiarowawszy Konstantynie drogocenny naszyjnik, otrzymała w zamian rozkaz natychmiastowego wykonania wyroku śmierci na Klemacjuszu[4][5].

Nawrócenie przeżyła po śmierci Konstancjusza Gallusa i udała się na pielgrzymkę do grobu św. Agnieszki, na cześć której ufundowała bazylikę w Rzymie, a resztę swych dni poświęciła najbardziej potrzebującym spośród swych dawnych poddanych[6].
Konstantyna zmarła na atak gorączki w bityńskiej Caeni Gallicani, w drodze na dwór brata, cesarza Konstantyna, który wezwał ją, by złożyła relację o nadużyciach, jakich dopuściła się wraz z mężem[7]. Jej ciało pochowano w pobliżu Via Nomentana w Rzymie, w mauzoleum, przekształconym później w kościół św. Konstantyny, gdyż była potem czczona jako święta. Jej porfirowy sarkofag jest wystawiony w Muzeum Watykańskim.

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 18 lutego[8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Żywoty Świętych.pdf. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-12)]. – Żywoty świętych (18 lutego)
  2. a b Krawczuk 2005 ↓, s. 452.
  3. Krawczuk 2005 ↓, s. 455.
  4. a b c d e Gibbon 1854 ↓, s. 389.
  5. a b c d Krawczuk 2005 ↓, s. 459.
  6. Św. Konstancja. [dostęp 2015-10-06].
  7. Krawczuk 2005 ↓, s. 460.
  8. Konstantia (Constantia)Leksykon świętych (niem.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]