Konstantyna (cesarzowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święta
Konstantyna
Constantina
Excideuil église vitrail choeur (7).JPG
Data urodzenia ok. 320
Data śmierci 354
Caeni Gallicani, Bitynia
Czczony przez katolicki
Wspomnienie 18 lutego
Szczególne miejsca kultu Rzym

Konstantyna, Konstancja[1], Constantina, Constantia (ur. ok. 320, zm. 354) – córka Konstantyna Wielkiego i jego żony Fausty, święta Kościoła katolickiego.

Urodziła się w cesarskiej rodzinie. Była początkowo żoną Hannibaliana[2]. Po jego śmierci (zamordowany w 337), Konstantyna poślubiła Konstancjusza Gallusa[3] – brata Juliana Apostaty. Miała opinię kobiety ambitnej, pysznej, bezwzględnej, ale o dużym rozeznaniu w kwestiach polityki[4][2]. Wedle historyka Ammiana Marcellina „Konstantyna [...] była prawdziwym potworem w niewieścim ciele, nigdy niesytym krwi ludzkiej”[4][5]. Wraz z Gallusem nadużywała władzy oskarżając niewinnych ludzi o praktyki magiczne i polityczne knowania, a następnie skazywała ich na śmierć[4][5]. Jedną z ich ofiar był kupiec aleksandryjski Klemacjusz, w którym bez wzajemności zakochała się jego teściowa[4][5]. Odrzucona postanowiła wywrzeć zemstę – ofiarowawszy Konstantynie drogocenny naszyjnik, otrzymała w zamian rozkaz natychmiastowego wykonania wyroku śmierci na Klemacjuszu[4][5].

Nawrócenie przeżyła po śmierci Konstancjusza Gallusa i udała się na pielgrzymkę do grobu św. Agnieszki, na cześć której ufundowała bazylikę w Rzymie, a resztę swych dni poświęciła najbardziej potrzebującym spośród swych dawnych poddanych[6].
Konstantyna zmarła na atak gorączki w bityńskiej Caeni Gallicani, w drodze na dwór brata, cesarza Konstantyna, który wezwał ją, by złożyła relację o nadużyciach, jakich dopuściła się wraz z mężem[7]. Jej ciało pochowano w pobliżu Via Nomentana w Rzymie, w mauzoleum, przekształconym później w kościół św. Konstantyny, gdyż była potem czczona jako święta. Jej porfirowy sarkofag jest wystawiony w Muzeum Watykańskim.

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 18 lutego[8].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Żywoty Świętych.pdf. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-12)]. – Żywoty świętych (18 lutego)
  2. a b Krawczuk 2005 ↓, s. 452.
  3. Krawczuk 2005 ↓, s. 455.
  4. a b c d e Gibbon 1854 ↓, s. 389.
  5. a b c d Krawczuk 2005 ↓, s. 459.
  6. Św. Konstancja. [dostęp 2015-10-06].
  7. Krawczuk 2005 ↓, s. 460.
  8. Konstantia (Constantia)Leksykon świętych (niem.)

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]