Kontrakt różnicy kursowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Na tę stronę wskazuje przekierowanie z „CFD”. Zobacz też: Obliczeniowa mechanika płynów (ang. computational fluid dynamics).

Kontrakt różnicy kursowej, kontrakt różnic kursowych, kontrakt na różnice kursowe, kontrakt CFD (ang. contract for difference) - kontrakt pomiędzy dwiema stronami: dostawcą kontraktu (wystawcą kontraktu) i inwestorem (nabywcą kontraktu), w którym zakłada się, że sprzedający zapłaci różnicę między aktualną wartością (w dniu wykonania kontraktu) danych ściśle określonych aktywów (na przykład akcje, obligacje, waluty, surowce, towary itd.) i ich wartością w dniu ustalania kontraktu (jeśli różnica jest ujemna, to tę wartość płaci kupujący sprzedającemu). Taki kontrakt jest instrumentem pochodnym, w którym nie jest się właścicielem zawartych w kontrakcie aktywów. CFD jest produktem niewystandaryzowanym, co oznacza, że regulaminy dostawców i zasady obrotu tymi kontraktami mogą znacznie się różnić. CFD wykorzystują dźwignię finansową (tak zwany lewar).

CFD są zawierane w wielu krajach (np. Australii, Nowej Zelandii, Rosji, RPA, Singapurze, Szwajcarii, Turcji i w większości krajów Unii Europejskiej o bardziej rozwiniętych rynkach finansowych, w tym w Polsce). W Stanach Zjednoczonych po ustawie Dodda-Franka z 2010 r. nastąpiły znaczne ograniczenia w zawieraniu takich kontraktów. W Belgii wprowadzono zakaz oferowania kontraktów CFD[1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]