Kowala-Stępocina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°19′29″N 21°4′13″E
- błąd 38 m
WD 51°19'0.1"N, 21°4'0.1"E, 51°19'N, 21°8'E
- błąd 14 m
Odległość 982 m
Kowala-Stępocina
wieś
Ilustracja
Kościół w Kowali
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat radomski
Gmina Kowala
Liczba ludności (2011) 1158[1][2]
Strefa numeracyjna 48
Kod pocztowy 26-624[3]
Tablice rejestracyjne WRA
SIMC 0627070[4]
Położenie na mapie gminy Kowala
Mapa lokalizacyjna gminy Kowala
Kowala-Stępocina
Kowala-Stępocina
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kowala-Stępocina
Kowala-Stępocina
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Kowala-Stępocina
Kowala-Stępocina
Położenie na mapie powiatu radomskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu radomskiego
Kowala-Stępocina
Kowala-Stępocina
Ziemia51°19′29″N 21°04′13″E/51,324722 21,070278

Kowala-Stępocina (Kowala) – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie radomskim, w gminie Kowala[4][5]. Miejscowość położona jest przy drodze wojewódzkiej nr 733.

Oficjalną nazwą wsi jest Kowala-Stępocina[6], ale gmina używa skróconej formy nazwy Kowala, która pojawiła się w rozporządzaniu o gminach i ich siedzibach.

Integralne części wsi Kowala-Stępocina[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0627087 Kowala-Kolonia część wsi
0627093 Kowalówka część wsi

Prywatna wieś szlachecka, położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radomskim województwa sandomierskiego[7]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.

Wieś jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii św. Wojciecha.


Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • gródek stożkowaty z XIII wieku, na którym wznosiła się wieża rycerska typu „motte”. Wieża została zbudowana przypuszczalnie przez rycerza z rodu Abdank. W 1412 roku odnotowani zostali bracia Pakosz, Duszota i Jan Pakoszek tego herbu. W 2 połowie XV wieku właścicielem wieży był Paweł herbu Bogoria. Gródek na szczycie ma powierzchnię 25 m2 i wysokość 4 metrów. Otoczony jest suchą fosą o szerokości 8 metrów i wałem o szerokości 6 metrów. Użytkowany był do przełomu XV/XVI wieku. W dużym stopniu został zniszczony podczas I wojny światowej. Gródek znajduje się około 200 metrów na zachód od kościoła św. Wojciecha.
  • Kościół parafialny pod wezwaniem św. Wojciecha z 1796 roku. Parafia erygowana została przed 1326 r., a więc kościół musiał istnieć w tym miejscu już w tym okresie. Drewniany kościół wzmiankowano w 1400 r. Kolejny drewniany wzniesiony został w 1784, lecz spłonął od pioruna w 1794. Obecna świątynia zbudowana została w latach 1796-1806, z fundacji Jana Nepomucena Rogowskiego, starosty zawichojskiego i jego żony Marianny z Mireckich oraz Jana Nepomucena Jasińskiego i jego żony Eleonory z Rogowskich. Kościół został konsekrowany 19 października 1806. Świątynia była restaurowana w 1967.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Portal polskawliczbach.pl [dostęp 2020-02-09]
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. Poczta Polska. Wyszukiwarka kodów pocztowych
  4. a b c GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. a b Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  7. Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]