Przejdź do zawartości

Królik miniaturowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Królik miniaturowy
Królik miniaturka

Królik miniaturowy – grupa ras udomowionego królika europejskiego, zajęczaka z rodziny zającowatych. Popularne zwierzę domowe. Nierasowe miniatury charakteryzują się wielkością i masą, dochodzącą do 3,5 kg. Mają też dłuższe i wyraźnie oddzielone od siebie uszy (do 11 cm). Wszystkie rasy miniatur pochodzą od dzikiego królika, zamieszkującego pierwotnie Hiszpanię. Pierwszą rasą królika miniaturowego był królik gronostajowy wyhodowany w Anglii, charakteryzujący się białym futerkiem[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prace nad królikami miniaturowymi rozpoczęto na początku XX wieku[1]. Hodowcy chcieli uzyskać zwierzę niewielkie, przyjazne, będące dobrym towarzyszem dla człowieka. Królik miniaturowy odniósł sukces i obecnie jest jednym z najpopularniejszych zwierząt domowych, głównie z uwagi na niewielkie wymaganie hodowlane i przyjacielskość w stosunku do ludzi.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała

35 do 40 cm plus 5,5 cm długości uszu (długość rasowych dorosłych miniaturek nie może przekraczać 5,5 cm[2]).

Masa ciała

W zależności od rasy:

  • gładkowłosy – między 800 a 1200 g
  • lew – między 800 a 1200 g
  • Mini Lop – między 1500 a 2000 g
  • Rex – między 700 a 2000 g
  • Angora – między 800 a 1400 g.
Barwa sierści

Bardzo zróżnicowana, od białej, przez kremową, brązową, niebiesko-białą i szarą, do czarnej. Występują także osobniki wielobarwne.

Barwa oczu

zazwyczaj ciemnobrązowa, zdarza się też niebieska, a u albinosów czerwona.

Długość życia miniaturek

Może osiągnąć wiek 10 lat (jednak przeciętnie żyje około 7 lat[3]).

Długość ciąży

28–31 dni

Liczba młodych

Rasowe miniaturki około 4. Nierasowe małe króliki około 8, a większe do 12[4].

Dojrzałość płciowa

Samice 7 miesięcy, samce 5 miesięcy.

Odżywianie

Roślinożerca. Jednymi z najważniejszych składników diety każdego królika jest woda i siano, a także zróżnicowane zioła (na przykład babka lancetowata i szerokolistna, chaber bławatek czy tymotka). Popularne sklepowe karmy i kolby są bardzo szkodliwe – zawierają zboża, które otłuszczają narządy. Nawet krótkotrwała głodówka może się zakończyć nieodwracalnymi zmianami w układzie pokarmowym królika.

Aktywność

Noc i wcześnie rano

Pielęgnacja królika

Króliki krótkowłose np. rasa Rex czesze się raz na tydzień, natomiast długowłose należy czesać codziennie.

Usposobienie

Są zwykle łagodne, towarzyskie i pełne energii. Mogą być nieco nieśmiałe, zwłaszcza w obecności nowych bodźców[5]. Regularna interakcja z ludźmi i innymi królikami jest konieczna dla ich dobrostanu psychicznego[6]. Różnorodne zabawki, takie jak gałązki drzew owocowych, rury kartonowe czy drewniane gryzaki, dostarczają im stymulacji umysłowej i zaspokajają ich naturalne potrzeby gryzienia.

Wymagane warunki

Potrzebują odpowiednich warunków życia, by czuć się komfortowo. Wymagają one przestronnego wybiegu lub klatki z dostępem do czystej wody i świeżego siana. Podłoże powinno być miękkie i łatwo absorbujące wilgoć, np. trociny, papier czy włókniny. Klatkę należy zabezpieczyć przed większymi zwierzętami domowymi oraz zmiennymi warunkami pogodowymi, miniaturowe króliki są wrażliwe na nagłe zmiany temperatury. Ważne jest również zapewnienie im miejsc do ukrycia, takich jak drewniane domki czy kartonowe pudełka, które pozwolą im wykorzystać instynktowny odruch chowania.

Choroby królików[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Choroby królików.

Rasy królików miniaturowych[edytuj | edytuj kod]

Na przestrzeni lat zostało wyhodowanych blisko 100 różnych ras królików miniaturowych. Wśród nich można wyróżnić:

  • rasy duże (np. belgijski olbrzym ważący do 10 kg i osiągający długość do 80 cm),
  • rasy średnie (np. długowłosa angora ważąca do 5 kg),
  • rasy małe (ważące średnio 2,5 kg),
  • rasy zupełnie małe – tzw. karłowate (np. karzełek teddy dochodzący do max. 1,5–1,7 kg)[7].

Do ras królików miniaturowych zalicza się m.in.:

Do ras królików karłowatych zalicza się m.in.:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Michael Mettler: Króliki miniaturowe. Multico, 1993, s. 14. ISBN 83-7073-028-0.
  2. Michael Mettler: Króliki miniaturowe. Multico, 1993, s. 26. ISBN 83-7073-028-0.
  3. Michael Mettler: Króliki miniaturowe. Multico, 1993, s. 19. ISBN 83-7073-028-0.
  4. Michael Mettler: Króliki miniaturowe. Multico, 1993, s. 60. ISBN 83-7073-028-0.
  5. Najpopularniejsze rasy królików miniaturek: 9 popularnych ras [online], medpupil.pl, 14 lutego 2023 [dostęp 2023-04-02] (pol.).
  6. Alessandro Dal Bosco i inni, Assessing the Preference of Rabbit Does to Social Contact or Seclusion: Results of Different Investigations, „Animals: an Open Access Journal from MDPI”, 10 (2), 2020, s. 286, DOI10.3390/ani10020286, ISSN 2076-2615, PMID32059470, PMCIDPMC7070585 [dostęp 2023-04-02].
  7. Królik domowy – żywienie, pielęgnacja, choroby – ZOONEWS.PL [online], 26 stycznia 2021 [dostęp 2021-07-25] (pol.).