Królik po berlińsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Królik po berlińsku
Rabbit à la Berlin
Gatunek dokumentalny
Rok produkcji 2009
Data premiery 24 kwietnia 2009
Kraj produkcji  Niemcy
 Polska
Język niemiecki
polski
Czas trwania 52 minuty
Reżyseria Bartosz Konopka
Scenariusz Bartosz Konopka
Piotr Rosołowski
Muzyka Maciej Cieślak
Zdjęcia Piotr Rosołowski
Montaż Mateusz Romaszkan
Produkcja Anna Wydra
Wytwórnia MS Films
majade Filmproduktion
Telewizja Polska
MDR/RBB
Strona internetowa

Królik po berlińsku (ang. Rabbit à la Berlin, niem. Mauerhase) – polsko-niemiecki film dokumentalny z 2009 w reżyserii Bartosza Konopki, alegoryczna opowieść o królikach żyjących w strefie śmierci Muru Berlińskiego w latach 1961–1989. Królik po berlińsku był wielokrotnie nagradzany, między innymi Złotym Lajkonikiem na Krakowskim Festiwalu Filmowym oraz Gwarancją Kultury; został również nominowany do Oscara dla najlepszego krótkometrażowego filmu dokumentalnego.

Treść[edytuj | edytuj kod]

Film opowiada o losach pokoleń tysięcy dzikich królików, zamkniętych przez 28 lat w strefie śmierci Muru Berlińskiego. Pas zieleni odgrodzony z obu stron pozwolił królikom zamieszkiwać teren bez obawy o zagrożenie ze strony drapieżników oraz ludzi[1]. Początkowo przystosowane do życia w zamknięciu, prowadziły beztroską egzystencję aż do upadku muru, po którym uwolnione zwierzęta zostały poddane częściowej eksterminacji, by w końcu dostosować się do nowej rzeczywistości[2].

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Pomysł na realizację Królika po berlińsku pojawił się trakcie nauki Bartosza Konopki w Szkole Wajdy. Podczas jednego ze spotkań z Marcelem Łozińskim reżyser opowiadał, że jednym z jego niezrealizowanych projektów był film poświęcony zasłyszanej historii o dwóch murach, pomiędzy którymi „rosła zielona trawa, a po niej biegały tysiące białych królików”[3]. Pomysł wnet przechwycił Konopka, dodając po latach od siebie, że „w 1989 jak padał mur, to wszyscy interesowali się ludźmi, kamery skierowane były na górę, a na dole przecież odbywał się ten inny, szczególny exodus”[3]. W polskiej wersji językowej wystąpiła Krystyna Czubówna, powszechnie znana jako lektor filmów przyrodniczych[3]. Łączny budżet filmu wyniósł 863 507 zł[4].

Odbiór[edytuj | edytuj kod]

Dominika Gwit podkreślała, że uwięzienie królików w strefie śmierci Muru Berlińskiego można było odczytywać jako sytuację podobną do zniewolenia mieszkających w Berlinie Wschodnim obywateli Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Albowiem w latach 1961–1989 śmierć poniosło 200 osób próbujących przedostać się przez mur z Berlina Wschodniego do Berlina Zachodniego. „Ludzką tragedię i absurd życia w państwie totalitarnym Konopka doskonale pokazał oczami tych małych zwierząt, które tak jak wówczas Niemcy, znalazły się w nienaturalnych warunkach”[3]. Justyna Czaja dostrzegła w filmie Konopki nawiązania do bajek ezopowych, a sam pomysł użycia zwierząt do przypowieści politycznej jej zdaniem przywodził na myśl Szczurołapa (1986) Andrzeja Czarneckiego[5]. Agata Janikowska uznała Królika po berlińsku za film reprezentujący zwrot posthumanistyczny, tzn. skoncentrowany na życiu organizmów nieludzkich[6].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Rok Festiwal Nagroda[7] Odbiorca Wynik
2009 Canadian International Documentary Festival „Hotdocs” Nagroda dla filmu średniometrażowego Bartosz Konopka Nagroda
Docs Against Gravity Film Festival Nagroda Magicznej Godziny Nagroda
Krakowski Festiwal Filmowy Grand Prix „Złoty Lajkonik” Nagroda
Nagroda dla najlepszego producenta Anna Wydra Nagroda
Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych w Jihlawie Nagroda „Silver Eye” dla najlepszego filmu średniometrażowego Bartosz Konopka Nagroda
Festiwal Filmu Polskiego w Ameryce „Złote Zęby” dla najbardziej interesującego filmu dokumentalnego Nagroda
2010 Ogólnopolski Festiwal Sztuki Filmowej „Prowincjonalia” „Jańcio Wodnik” za najlepszy film dokumentalny Nagroda
Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej Oscar za najlepszy krótkometrażowy film dokumentalny Nominacja
TVP Kultura Gwarancja Kultury (kategoria: film) Nagroda
Międzynarodowy Festiwal Filmów Dokumentalnych „Documenta Madrid” II Nagroda w kategorii filmów krótkometrażowych Nagroda
Batumi International Art House Film Festival Nagroda Specjalna Jury Nagroda
Festiwal Filmów Optymistycznych „Multimedia Happy End” Wyróżnienie Nagroda
2011 ArchFilmLund Nagroda dla najlepszego dokumentu o mieście/architekturze Nagroda

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Janikowska 2020 ↓, s. 160.
  2. Janikowska 2020 ↓, s. 166.
  3. a b c d Gwit 2013 ↓, s. 82.
  4. Królik po berlińsku, Stowarzyszenie Filmowców Polskich [dostęp 2021-09-11].
  5. Czaja 2012 ↓, s. 78.
  6. Janikowska 2020 ↓, s. 156–171.
  7. Królik po berlińsku w bazie filmpolski.pl

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]