Krystyna Zamiara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Krystyna Zamiara (ur. 16 kwietnia 1940 w Warszawie, zm. 13 stycznia 2012) – polska filozofka, przedstawicielka poznańskiej szkoły metodologicznej.

Specjalizowała się w filozofii nauki i metodologii nauk humanistycznych. Tytuł profesora otrzymała 10 czerwca 1992 [1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Była uczennicą Jerzego Giedymina. Pełniła funkcje wicedyrektora Instytutu Kulturoznawstwa, kierowała Zakładem Badań nad Uczestnictwem w Kulturze oraz Zakładem Historii i Metodologii Nauk o Kulturze. Była członkinią szeregu międzynarodowych stowarzyszeń naukowych i autorką około 180 rozpraw[2]. Była wykładowczynią na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu[3].

Za osiągnięcia naukowe została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz Medalem za Długoletnią Służbę[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prof. dr hab. Krystyna Zamiara, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2012-01-22].
  2. Zmarła prof. Krystyna Zamiara. radiomerkury.pl, 2012-01-13. [dostęp 2012-01-22].
  3. a b Nekrolog. Gazeta Wyborcza, 2012-01-17. [dostęp 2012-01-22].