Kurara (trucizna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Strychnos toxifera, Koehler 1887

Kuraratrucizna wytwarzana z wyciągu z kory kilku gatunków kulczyby (Strychnos toxifera, S. schomburgkii, S. cognes), z cebuli rośliny Burmannia lub ze śluzowatej substancji korzeni Cissus quadrialata. Kurara blokuje acetylocholinowe receptory nikotynowe występujące w synapsach nerwowo-mięśniowych mięśni szkieletowych. Używana jest na całym świecie, głównie przez Indian południowoamerykańskich do zatruwania strzał do łuków i dmuchawek[1].

W różnych preparatach kurary zidentyfikowano około 70 alkaloidów. Cechą wspólną kurar są dimeryczne alkaloidy z czwartorzędowymi grupami aminowymi[1]. Do alkaloidów kurary porażających przewodnictwo nerwowo-mięśniowe należą:

Właściwości trujące kurary dotyczą tylko sytuacji bezpośredniego przedostania się substancji do krwiobiegu. Spożycie kurary jest nieszkodliwe, gdyż nie jest wchłaniana przez przewód pokarmowy[1]. Kurara jest niedepolaryzującym środkiem zwiotczającym, powoduje natychmiastowe wiotczenie mięśni. Działanie to wykorzystywane jest w anestezjologii od 1939 roku; od roku 1942 stosuje się w tym celu czystą tubokurarynę. Obecnie wykorzystuje się pochodne syntetyczne o zbliżonej budowie, na przykład atrakurium, o lepszym profilu działania i stabilności podczas przechowywania[1].

Działanie kurary niweluje się podaniem niewielkich dawek neostygminy lub innych inhibitorów acetylocholinesterazy[1].

Przypisy

  1. a b c d e f g G. Philippe, L. Angenot, M. Tits, M. Frédérich. About the toxicity of some Strychnos species and their alkaloids. „Toxicon”. 44 (4), s. 405-416, 2004. DOI: 10.1016/j.toxicon.2004.05.006. PMID: 15302523. 

Linki zewnętrzne[edytuj]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.