Kurier Polski (1957–1999)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kurier Polski
Logo Kuriera Polskiego - 1990.jpg
Częstotliwość dziennik popołudniowy
Państwo  Polska
Adres Warszawa
Wydawca Wydawnictwo „Epoka”
Organ Stronnictwa Demokratycznego
Rodzaj czasopisma ogólnospołeczna
Pierwsze wydanie 1957
Ostatnie wydanie 1999
Średni nakład od 60 tys. do 140 tys. egz.

Kurier Polski” – ogólnopolski dziennik popołudniowy wydawany w latach 1957–1999 w Warszawie.

Tablica upamiętniająca ustanowienie w 1968 Orderu Uśmiechu przy wejściu do dawnej siedziby redakcji „Kuriera Polskiego” przy ul. Zgoda 11 w Warszawie

Historia[edytuj | edytuj kod]

PRL[edytuj | edytuj kod]

Pismo powstało w 1957. W okresie PRL było organem prasowym Stronnictwa Demokratycznego wydawanym przez partyjne wydawnictwo „Epoka”, które realizowało ogólne wytyczne centrali, sporo uwagi poświęcając wydarzeniom związanym ze stronnictwem i jego liderami. Gazeta wydawana była w Warszawie równolegle z drugą stołeczną popołudniówką – „Expressem Wieczornym”, z którą rywalizowała w docieraniu do wydarzeń o charakterze sensacyjnym[1]. Była inicjatorem konkursów, w tym gazetowych „zdrapek” rywalizując również na tym polu z „Expressem Wieczornym”. Dzinnikarze „Kuriera Polskiego” byli pomysłodawcami ustanowienia w 1968 Orderu Uśmiechu. Redakcja organizowała akcje promocyjne i reklamowe, koncerty, akcje charytatywne, zabawy sylwestrowe dla mieszkańców stolicy. Do jednych z atrakcji gazety należały anonse towarzyskie.

W 1968 artykułem w „Kurierze Polskim” rozpoczęto nagonkę na Pawła Jasienicę.

Wydawanie gazety było zawieszone w czasie stanu wojennego od 13 grudnia 1981 do 1 stycznia 1982.

Sytuacja po 1989[edytuj | edytuj kod]

Gazeta pierwsza napisała w lipcu 1991 o aferze w spółce „Telegraf”, powiązanej z braćmi Jarosławem i Lechem Kaczyńskimi. Jak okazało się żadnej afery nie było. Do końca roku pismo było wciąż związane z SD, uczestniczyło w jego kampanii wyborczej 1991. W 1992 gazetę wykupił właściciel telewizji Polsat[2]. Pismo w tamtej formie uległo likwidacji w 1999, by ponownie odrodzić się w 2008. Wtedy to Fundacja Samorządność i Demokracja zaczęła wydawać „Kurier Polski” z podtytułem „Dzień po dniu”. Kontynuacją tej gazety w latach 2009–2010 był „Kurier Polski – wszystko dla wszystkich”[3]. Po sporze wewnętrznym w Stronnictwie Demokratycznym[4], prawa do tytułu „Kurier Polski – Dzień po dniu” ostatecznie zostały w rękach grupy skupionej wokół Pawła Piskorskiego w Stronnictwie Demokratycznym. Gazeta „Kurier Polski – wszystko dla wszystkich” została zaś w nowo utworzonym Stowarzyszeniu Demokratycznym.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Forum dyskutujące o roli dziennika
  2. Kapitał zagraniczny w polskich mediach, str. 8
  3. „Kurier Polski - wszystko dla wszystkich”. kurierpolski.eu, 2010-04-01. [dostęp 2011-09-08].
  4. Stronnictwo (Nie)demokratyczne?. rogalinski.com.pl - Blog Pawła Rogalińskiego, 2011-04-24. [dostęp 2011-09-08].