Przejdź do zawartości

Kurier Polski (1957–1999)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kurier Polski
Ilustracja
Częstotliwość

dziennik popołudniowy

Państwo

 Polska

Adres

ul. Hibnera 11
Warszawa

Wydawca

Wydawnictwo „Epoka”

Organ prasowy

Stronnictwa Demokratycznego

Tematyka

ogólnospołeczna

Pierwszy numer

1957

Ostatni numer

1999

Średni nakład

od 60 tys. do 140 tys. egz.

ISSN

0137-9232

OCLC

839157615

Kurier Polski – ogólnopolski dziennik popołudniowy wydawany w latach 1957–1999 w Warszawie.

Tablica upamiętniająca ustanowienie w 1968 Orderu Uśmiechu przy wejściu do dawnej siedziby redakcji „Kuriera Polskiego” przy ul. Zgoda 11 w Warszawie

Historia

[edytuj | edytuj kod]

W czasach PRL

[edytuj | edytuj kod]

Pismo powstało w 1957. Miało siedzibę przy ul. Hibnera (wcześniej i później ul. Zgoda) 11[1].

W okresie istnienia Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej było organem prasowym Stronnictwa Demokratycznego, wydawanym przez partyjne wydawnictwo „Epoka”, które realizowało ogólne wytyczne centrali, sporo uwagi poświęcając wydarzeniom związanym ze stronnictwem i jego liderami. Gazeta wydawana była w Warszawie równolegle z drugą stołeczną popołudniówką – „Expressem Wieczornym”, z którą rywalizowała w docieraniu do wydarzeń o charakterze sensacyjnym[2]. Redakcja organizowała akcje promocyjne i reklamowe, koncerty, akcje charytatywne, zabawy sylwestrowe dla mieszkańców stolicy. Była inicjatorem konkursów, w tym gazetowych „zdrapek”, rywalizując również na tym polu z „Expressem Wieczornym”. Do atrakcji gazety należały anonse towarzyskie.

Ważnym rokiem w historii gazety był rok 1968. Dziennikarze „Kuriera Polskiego” byli wtedy pomysłodawcami ustanowienia Orderu Uśmiechu. W tym samym 1968 roku artykułem w „Kurierze Polskim” rozpoczęto z powodów politycznych nagonkę na Pawła Jasienicę.

Wydawanie gazety było zawieszone w czasie stanu wojennego od 13 grudnia 1981 do 1 stycznia 1982.

Sytuacja po 1989

[edytuj | edytuj kod]

Gazeta pierwsza napisała w lipcu 1991 o aferze w spółce „Telegraf”, powiązanej z braćmi Jarosławem i Lechem Kaczyńskimi. Do końca roku pismo było wciąż związane z SD, uczestniczyło w jego kampanii wyborczej 1991. W 1992 gazetę wykupił właściciel telewizji Polsat[3]. Pismo w tamtej formie uległo likwidacji w 1999, by odrodzić się w 2008. Wtedy to Fundacja Samorządność i Demokracja zaczęła wydawać „Kurier Polski” z podtytułem „Dzień po dniu”. Kontynuacją tej gazety w latach 2009–2010 był „Kurier Polski – wszystko dla wszystkich”[4]. Po sporze wewnętrznym w Stronnictwie Demokratycznym[5], prawa do tytułu „Kurier Polski – Dzień po dniu” ostatecznie zostały w rękach grupy skupionej wokół Pawła Piskorskiego w Stronnictwie Demokratycznym. Gazeta „Kurier Polski – wszystko dla wszystkich” została zaś w nowo utworzonym Stowarzyszeniu Demokratycznym.

Kurier TV

[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnym wydawcą tytułu w latach 1996 - 2002 było Wydawnictwo Epoka wraz z Telewizją Polsat, a od 2002 roku po wykupie spółki „KTV" za Kurier TV odpowiada Wydawnictwo Bauer[6].

Od 1996 do 1999 roku „Kurier TV" był wydawany jednocześnie w piątki jako dodatek telewizyjny do dziennika „Kurier Polski" oraz od poniedziałku jako tygodnik. Ten stan rzeczy zmienił się w 1999 roku gdy zlikwidowano wspomniany dziennik przez co tytuł pozostał na rynku wyłącznie pod postacią samodzielnego czasopisma wykorzystując w dalszym ciągu część loga dawnej gazety.

W 2000 roku w oparciu o logo i markę „Kuriera TV" powstał nadawany od poniedziałku do piątku około godziny 18:35 przez Telewizję Polsat magazyn reporterów prowadzony przez Izabellę Bukowską i Michała Kruka który to zastąpił cotygodniowy „Kurier Sensacji[7].

Od października 2002 roku „Kurier TV" wydawany jest przez Wydawnictwo Bauer[6].

Od kilku lat „Kurier TV" stanowi tygodniowy odpowiednik dwutygodnika „TV14" dzieląc z nim redakcję oraz liczbę i układ stacji.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Warszawski Kalendarz Ilustrowany 1960. Warszawa: Wydawnictwo Warszawskiego Tygodnika „Stolica”, 1959, s. 176.
  2. Forum dyskutujące o roli dziennika. kuczyn.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-08-18)]..
  3. Kapitał zagraniczny w polskich mediach, s. 8. obp.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-11-22)]..
  4. Kurier Polski - wszystko dla wszystkich. kurierpolski.eu, 2010-04-01. [dostęp 2011-09-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
  5. Stronnictwo (Nie)demokratyczne?. rogalinski.com.pl – Blog Pawła Rogalińskiego, 2011-04-24. [dostęp 2011-09-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-30)].
  6. a b Wydawnictwo Bauer wprowadza nowy tytuł prasowy [online], www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2002-10-04] (pol.).
  7. Polsat - Kurier TV (27.10.2000) [online], PiotrexArchiwum2 [dostęp 2019-11-18] (pol.).