L-Glukoza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
L-Glukoza
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C6H12O6
Masa molowa 180,16 g/mol
Wygląd biały proszek[1]
Identyfikacja
Numer CAS 921-60-8
PubChem 10954115[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

L-Glukozawęglowodan, enancjomer D-glukozy: jego cząsteczka jest odbiciem lustrzanym powszechniejszej D-glukozy.

D- i L-glukoza (projekcja Fischera)

L-Glukoza nie występuje naturalnie w organizmach żywych, ale można ją zsyntetyzować w laboratorium. Nie może być fosforylowana przez heksokinazę (pierwszy enzym biorący udział w glikolizie), dlatego nie może być używana przez organizmy do pozyskiwania energii. Z uwagi na fakt, że L-glukoza jest słodka (choć mniej słodka od D-glukozy), może być używana jako niskokaloryczny słodzik[3].

Zdolność katabolizmu L-glukozy wykazano u niektórych bakterii[4][5].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d L-Glukoza (ang.). [martwy link] The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-09-03].
  2. L-Glukoza – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  3. Spinoff 2004-A natural way to stay sweet
  4. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać T. Shimizu, N. Takaya, A. Nakamura. An L-glucose catabolic pathway in Paracoccus species 43P.. „J Biol Chem”. 287 (48), s. 40448-40456, 2012. DOI: 10.1074/jbc.M112.403055. PMID: 23038265. 
  5. KI. Sasajima, AJ. Sinskey. Oxidation of L-glucose by a Pseudomonad. „Biochim Biophys Acta”. 571 (1), s. 120-126, 1979. DOI: 10.1016/0005-2744(79)90232-8. PMID: 40609.