Le Chat Noir
Le Chat Noir (pol. Czarny Kot) – XIX-wieczny kabaret skupiający ówczesną bohemę artystyczną Paryża. Kabaret został otwarty 18 listopada 1881 przez Rodolphe Salisa[1], a mieścił się przy ulicy Boulevard Rouchechouart pod numerem 84. Został zamknięty w 1897. Wówczas zostały otwarte repliki kabaretu od Petersburga do Barcelony. Pod nazwą „Czarny Kot” funkcjonują do dziś kawiarnie na greckiej wyspie Korfu oraz w Brukseli.
Jednym z najbardziej rozpoznawalnych wizerunków kabaretu jest kot siedzący na pianinie pochodzący z plakatu zaprojektowanego przez Théophile’a Alexandre’a Steinlena. Kabaret wydawał własną gazetę pod tytułem „Le Chat Noir”. Początkowo gazeta była tworzona w dwóch małych pokoikach. Dopiero później, wraz z rozwojem kabaretu, dobudowano jeszcze jeden pokój.
Le Chat Noir, mimo że istniał krótko, gościł wielu słynnych paryskich artystów, takich jak:
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ „Salis le Grand”, in 88 notes pour piano solo, Jean-Pierre Thiollet, Neva Ed., 2015, 146.ISBN 978-2-3505-5192-0
- ↑ Alfred Wysocki, Felicyan Rops, „Życie” (36/37), 17 września 1898, s. 490.
- ↑ Ryszard Mierzejewski, Maria Krysińska (1857–1908) [online], libertas.pl [dostęp 2026-03-19].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]
- Zdjęcia Le Chat Noir. nga.gov. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-01-03)].