Lee Radziwill
 L. Radziwill, (1962) | |
| Imię i nazwisko |
Caroline Lee Bouvier Canfield Radziwiłł Ross |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
3 marca 1933 |
| Data i miejsce śmierci |
15 lutego 2019 |
Lee Radziwill, właśc. Caroline Lee Bouvier Canfield Radziwiłł Ross (ur. 3 marca 1933 w Southampton w stanie Nowy Jork, zm. 15 lutego 2019 w Nowym Jorku[1]) – amerykańska działaczka i aktorka, młodsza siostra Jacqueline Kennedy, żony prezydenta Stanów Zjednoczonych Johna F. Kennedy’ego.
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Była córką Johna Vernou Bouviera III i Janet Lee Norton. Po dziadku ze strony ojca Jamesie T. Lee otrzymała imię Lee.
W kwietniu 1953 wyszła za wydawcę Michaela Canfielda, z którym rozwiodła się sześć lat później. Drugi związek małżeński zawarła 19 marca 1959 z polskim księciem Stanisławem Albrechtem Radziwiłłem, który dla niej odszedł od żony, Grace Marii Kolin. Mieli dwoje dzieci: syna Anthony’ego (ur. 1959) i córkę Annę Christinę (ur. 1960). Radziwill w trakcie małżeństwa nawiązała romans z greckim przedsiębiorcą Aristotelisem Onasisem[2]. 3 marca 1974 rozwiodła się z mężem. Była zaręczona z kalifornijskim magnatem hotelowym Newtonem Cope, ale zaręczyny zerwano pięć minut przed ceremonią ślubną. We wrześniu 1988 wyszła za reżysera i choreografa Herberta Rossa, z którym rozwiodła się w 2001.
Kariera
[edytuj | edytuj kod]W latach sześćdziesiątych XX wieku Radziwill próbowała zrobić karierę jako aktorka. Nie udało jej się pomimo międzynarodowej kampanii reklamowej. W 1967 pojawiła się w roli rozpieszczonej bogaczki Tracy Lord w sztuce The Philadelphia Story. Przedstawienie było wystawiane w The Ivanhoe Theatre w Chicago. Jej gra została bardzo źle przyjęta. Rok później próbowała jeszcze zagrać w telewizyjnej adaptacji hollywoodzkiego filmu Laura[3], który również nie został zbyt dobrze przyjęty przez publiczność amerykańską. Po tej porażce, Radziwiłł nie podejmowała kolejnych prób związania swojego życia ze sceną.
W latach siedemdziesiątych ponownie zaczęło o niej być głośno za sprawą jej dwóch brytyjskich domów, których wnętrza zaprojektował włoski scenograf Renzo Mongiardino. Zaczęła nawet sama projektować. W roku 1972 pojawiła się w towarzystwie The Rolling Stones, w czasie ich tournée po Ameryce. W 2003 Radziwill opublikowała swą książkę Happy Times. Jest też współautorką One Special Summer, którą napisały ze swą siostrą Jacqueline Kennedy Onassis[4].
W roku 2006 zaczęto wystawiać na Broadwayu musical zatytułowany Grey Gardens, w którym zostaje przedstawiona postać małej Lee Radziwill, odwiedzającej dom ciotki Edith Ewing Bouvier Beale z okazji zaręczyn Edith Bouvier Beale.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Robert D. McFadden: Lee Radziwill, Ex-Princess and Sister of Jacqueline Kennedy Onassis, Dies at 85. nytimes.com, 16 lutego 2019. [dostęp 2019-02-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-17)]. (ang.).
- ↑ Peter Evans: Nemezis. Jacqueline i Onassis. Zbigniew Niewojsko (tłum.). Warszawa: Wydawnictwo Książkowe „Twój Styl”, 2005, s. 87–88. ISBN 83-7163-489-7.
- ↑ Laura w bazie IMDb (ang.), w: www.imdb.com, dn.10 maja 2007.
- ↑ Other works for Lee Radziwill, w: uk.imdb.com, dn.10 maja 2007.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Lee Radziwill w bazie IMDb (ang.)
- Lee Radziwill w bazie Filmweb