Lee Radziwill

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lee Radziwill
Ilustracja
Lee Radziwill, Krishna Hutheesing (1962)
Imię i nazwisko Caroline Lee Bouvier Canfield Radziwiłł Ross
Data i miejsce urodzenia 3 marca 1933
Southampton
Data i miejsce śmierci 15 lutego 2019
Nowy Jork

Lee Radziwill, właśc. Caroline Lee Bouvier Canfield Radziwiłł Ross (ur. 3 marca 1933 w Southampton w stanie Nowy Jork, zm. 15 lutego 2019 w Nowym Jorku[1]) – amerykańska działaczka i aktorka, młodsza siostra Jacqueline Kennedy, żony prezydenta Stanów Zjednoczonych Johna F. Kennedy’ego.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Była córką Johna Vernou Bouviera III oraz Janet Lee Norton. Po dziadku ze strony ojca Jamesie T. Lee otrzymała imię Lee.

Wychodziła za mąż trzy razy; pierwszy raz w kwietniu 1953, za wydawcę Michaela Canfielda. Rozwiedli się sześć lat później.

Drugi związek zawarła 19 marca 1959 z polskim księciem Stanisławem Albrechtem Radziwiłłem. Radziwiłł, by poślubić Lee, rozszedł się ze swą poprzednią małżonką Grace Marią Kolin. W pięć miesięcy po ślubie na świat przyszedł ich syn Anthony Radziwill, rok po nim córka Anna Christina Radziwill. Radziwiłłowie rozwiedli się 3 marca 1974.

Kilka lat później Lee zaręczyła się z kalifornijskim magnatem hotelowym Newtonem Cope. Zaręczyny zerwano pięć minut przed ceremonią ślubną. We wrześniu 1988 wyszła za mąż ponownie za reżysera i choreografa Herberta Rossa. Rozwiedli się w 2001.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku Radziwill próbowała zrobić karierę jako aktorka. Nie udało jej się pomimo międzynarodowej kampanii reklamowej. W 1967 pojawiła się w roli rozpieszczonej bogaczki Tracy Lord w sztuce The Philadelphia Story. Przedstawienie było wystawiane w The Ivanhoe Theatre w Chicago. Jej gra została bardzo źle przyjęta. Rok później próbowała jeszcze zagrać w telewizyjnej adaptacji hollywoodzkiego filmu Laura[2], który również nie został zbyt dobrze przyjęty przez publiczność amerykańską. Po tej porażce, Radziwiłł nie podejmowała kolejnych prób związania swojego życia ze sceną.

W latach siedemdziesiątych ponownie zaczęło o niej być głośno za sprawą jej dwóch brytyjskich domów, których wnętrza zaprojektował włoski scenograf Renzo Mongiardino. Zaczęła nawet sama projektować. W roku 1972 pojawiła się w towarzystwie The Rolling Stones, w czasie ich tournée po Ameryce. W 2003 Radziwill opublikowała swą książkę Happy Times. Jest też współautorką One Special Summer, którą napisały ze swą siostrą Jacqueline Kennedy Onassis[3].

W roku 2006 zaczęto wystawiać na Broadwayu musical zatytułowany Grey Gardens, w którym zostaje przedstawiona postać małej Lee Radziwill, odwiedzającej dom ciotki Edith Ewing Bouvier Beale z okazji zaręczyn Edith Bouvier Beale.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Robert D. McFadden: Lee Radziwill, Ex-Princess and Sister of Jacqueline Kennedy Onassis, Dies at 85 (ang.). nytimes.com, 16 lutego 2019. [dostęp 2019-02-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-17)].
  2. Laura, w: www.imdb.com, dn.10 maja 2007.
  3. Other works for Lee Radziwill, w: uk.imdb.com, dn.10 maja 2007.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]