Ślub

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Zobacz też: inne znaczenia.
Zakładanie obrączek ślubnych.

Ślub – uroczystość zawarcia małżeństwa, podczas której strony składają przysięgę małżeńską w obecności świadków.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Suknie ślubne z początku XX wieku (1935), Hiszpania

Zwyczaje i obrzędy towarzyszące ślubom ulegały zmianom na przestrzeni wieków – były i są różne w różnych kulturach. Przykładowo, wśród Słowian, jeszcze przed wpływami chrześcijaństwa, odpowiednikiem ślubu była swaćba.

W antropologii kulturowej ślub jest jednym z obrzędów przejścia.

Współczesność[edytuj | edytuj kod]

Współcześnie, ślub może mieć charakter:

  • świecki – zwany również "ślubem cywilnym", małżeństwo zawierane jest przed urzędnikiem.
  • wyznaniowy – zwany w chrześcijaństwie również "ślubem kościelnym", mający moc prawną lub też pozbawiony takiego następstwa.
  • mieszany - kiedy ślub wyznaniowy (np. ślub kościelny) wywiera również skutki w sferze prawa cywilnego, po spełnieniu odpowiednich zasad (np.ślub konkordatowy).

Ślub może być zawarty per procura, gdy uczestniczy w nim tylko jedna strona, zaś druga składa deklarację woli zawarcia związku małżeńskiego przez swego przedstawiciela.

Przyszli małżonkowie oraz świadkowie składają podpisy na dokumentach ślubnych.

Przebieg ślubu[edytuj | edytuj kod]

Ślub odbywa się przy osobistej obecności stron zawierających małżeństwo – określa się je jako pannę młodą (pannę) lub pana młodego (kawalera) lub łącznie jako parę młoda, młodą parę lub parę młodych. Po ślubie strony te stają się oni małżonkamiżoną (w przypadku kobiety) lub mężem (w przypadku mężczyzny).

Ślub stanowi ważne wydarzenie w większości społeczeństw. W krajach europejskich panna młoda i pan młody są pytani przez osobę prowadzącą ceremonię, czy pragną zawrzeć małżeństwo – bez obopólnej zgody małżeństwo nie może być zawarte. Oboje muszą spełniać określone kryteria wiekowe, aby ich zgoda była w pełni świadoma. Publiczna forma ślubu pozwala każdemu członkowi społeczności na zgłoszenie sprzeciwu, jeżeli jego zdaniem istnieją okoliczności uniemożliwiające zawarcie małżeństwa.

Widocznym symbolem małżeństwa są dwie obrączki ślubne, wzajemnie zakładane na palec serdeczny prawej dłoni przez małżonków. W niektórych kulturach podobne znaczenie przypisywane jest specjalnemu strojowi lub określonym przedmiotom. Symbolicznym zakończeniem ślubu może być również wzajemny pocałunek pary młodej.

Należy jednak zauważyć, że zwyczaje towarzyszące zawieraniu małżeństwa zależą od kręgu kulturowego z jakiego wywodzą się przyszli małżonkowie[1].

W Polsce[edytuj | edytuj kod]

Witanie młodych chlebem i solą – polski zwyczaj weselny

Ślubu cywilnego udziela upoważniony urzędnik w Urzędzie Stanu Cywilnego lub w "miejscu godnym".

Ślubu wyznaniowego udziela duchowny podczas uroczystości religijnej, np. podczas mszy.

W uzasadnionych przypadkach prawo do udzielania ślubów mają również inni urzędnicy: wójt, burmistrz, upoważniony pracownik urzędu konsularnego, a nawet, w niektórych państwach, kapitan statku.

W wyjątkowych przypadkach ślub może odbyć się pod nieobecność jednej ze stron, w imieniu której występuje wówczas pełnomocnik.

W Polsce ślub zazwyczaj połączony jest z weselem. Popularne są również takie zwyczaje jak np.:

Rocznice ślubu[edytuj | edytuj kod]

Rocznice małżeńskie (tzw. gody)[2][3][4][5][6]:

Za długoletnie pożycie małżeńskie (50 lat) wojewoda ma prawo wystąpić do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o przyznanie jubilatom Medalu za Długoletnie Pożycie Małżeńskie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

Przypisy

  1. wesele. Encyklopedia PWN. [dostęp 2013-05-21].
  2. Rocznice ślubu. [dostęp 2013-07-28].
  3. Jak nazywają się rocznice ślubu?. [dostęp 2013-07-28].
  4. Nazwy rocznic ślubu. [dostęp 2013-07-28].
  5. Rocznice ślubu. [dostęp 2013-07-28].
  6. Gody małżeńskie. [dostęp 2013-08-07].