Legión Cóndor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Legion Condor
Legion Condor Links.svg
Sztandar Legionu Condor
Historia
Państwo  III Rzesza
Sformowanie 7 listopada 1936
Rozformowanie 6 czerwca 1939
Tradycje
Nadanie sztandaru 12 maja 1939
Kontynuacja Panzerlehrregiment, Nahrichtenlehrabteilung, Kampfgeschwader 53, Flakregiment 9, Luftnachrichtenregiment 3
Dowódcy
Pierwszy Hugo Sperrle
Ostatni Wolfram von Richthofen
Działania zbrojne
Hiszpańska wojna domowa
Organizacja
Dyslokacja  Hiszpania
Rodzaj sił zbrojnych korpus ekspedycyjny

Legion Condor – niemiecka jednostka wojskowa wspierająca siły gen. Francisco Franco podczas hiszpańskiej wojny domowej.

Legión Cóndor[edytuj | edytuj kod]

Powstanie Legionu[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze oddziały Legionu Condor przybyły do Hiszpanii na początku sierpnia 1936, w tym czasie nastąpiła eskalacja niemieckiej pomocy wojskowej i na początku listopada w składzie Legionu znajdowało się już ponad 100 samolotów i ponad 5000 żołnierzy pod dowództwem Hugona Sperrlego. W trakcie wojny domowej w Legionie służyło łącznie ponad 20 000 żołnierzy niemieckich. Pomimo że oficjalnie Hitler popierał politykę nieinterwencji, usprawiedliwiał funkcjonowanie Legionu jako część "walki przeciwko bolszewizmowi".

Formalnie Legion Condor został utworzony 7 listopada 1936 roku jako odpowiedź na prośbę generała Francisco Franco, głównodowodzącego wojsk nacjonalistycznych walczących z siłami republikańskimi w Hiszpanii. Nazwa "Condor", która przylgnęła dość przypadkowo do formacji w Hiszpanii, stała się później oficjalnym emblematem korpusu.

Obejmował zarówno formacje lotnicze, grupy bojowe: bombowa K/88 (3 eskadry Junkers Ju 52), myśliwską J/88 (3 eskadry Heinkel He 51), obserwacyjną A/88 (samoloty Heinkel He 70) i eskadrę rozpoznania morskiego dysponującą maszynami Heinkel He 59 i Heinkel He 60, jak i lądowe oddziały artylerii przeciwlotniczej F/88 złożone z 4 ciężkich baterii 88 mm dział, 2 lekkich baterii 20 mm i 37 mm działek oraz jednej baterii reflektorów lotniczych. W skład jednostek naziemnych wchodziły: zwiad i ostrzeganie lotnicze (Ln/88), grupa techników lotniczych (P/88), pracowników pomocniczych (B/88), oddział sanitarny (San/88) i sztab (S/88). Część naziemną Legionu stanowiła tzw. Gruppe "Imker", złożona z 3 kompanii czołgów, kompanii transportowej, oddziału obrony przeciwpancernej i nasłuchu radiowego[1]. Włączono również do niego załogi samolotów transportowych wcześniej już przebywające w Hiszpanii.

Działania bojowe[edytuj | edytuj kod]

Piloci Legionu poprzez aktywny udział w walkach i testowanie w warunkach bojowych dostarczonego uzbrojenia nabywali doświadczenia, które zostało później wykorzystane podczas II wojny światowej. Przez Legion przewinęło się w sumie kilkanaście tysięcy żołnierzy, po jego utworzeniu stan osobowy to około 4500 ludzi. Straty wyniosły 298 zabitych i zmarłych z różnych przyczyn żołnierzy.

Jedną z pierwszych akcji bojowych Legionu Condor w Hiszpanii był atak bombowy przeprowadzony 13 sierpnia 1936 r. na republikański pancernik Jaime I. Nalotu na pancernik dokonały 2 samoloty wyposażone w bomby o wadze 250 kg. Widząc błyski na okręcie i kłęby dymu piloci uznali ze okręt został wyeliminowany z walki. Tak się jednak nie stało, co prawda statek został uszkodzony i zginęło na nim 47 marynarzy, ale już 16 sierpnia pancernik wziął udział w operacji desantowej na Majorkę[2].

Legion walczył do ostatnich dni wojny i brał udział w bitwie o Madryt, Bilbao, Teruel oraz w bitwie nad Ebro. Stał się kuźnią niemieckich kadr wojskowych, głównie lotniczych, a przez jego szeregi przewinęło się wielu utalentowanych i znanych później niemieckich dowódców i lotników (m.in. Werner Mölders i Adolf Galland). Hiszpanie bardzo cenili profesjonalizm i wyszkolenie niemieckich ochotników, będących jednymi z najlepszych w Hiszpanii, odnosząc spore sukcesy na froncie[3].

Zbombardowanie Guerniki[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Bombardowanie Guerniki.
Miasto Guernika po nalotach.

Naloty na miasto Guernica miały miejsce 26 kwietnia 1937 r. Według planów w mieście miał być zniszczony most i stacja kolejowa. W nalocie uczestniczyły bombowce Dornier Do-17, Heinkel He 111 i Junkers Ju 52 oraz włoskie Savoia-Marchetti SM.79. Z zrzuconych przez Włochów 36 bomb burzących żadna nie trafiła w cel. Dorniery i Heinkle bombardowanie przeprowadziły z użyciem bomb zapalających i burzących o wadze 250 i 50 kg. W następnym nalocie brały udział Junkersy Ju 52 które zrzuciły ładunek bomb na ślepo, przez co zbombardowane zostało miasto a nie most. Pomimo tego że w mieście wybuchły pożary a gęsty dym uniemożliwiał celne bombardowanie dowództwo wydało rozkaz wykonania kolejnego nalotu. Ofiarami nalotów padło ok. 120 osób[4], w tym kobiety i dzieci. W miasteczku spłonęło około 70% budynków.

Z wojskowego punktu widzenia przeprowadzone bombardowanie było bezskuteczne, bowiem most będący celem nalotów nie został zniszczony. Po nalotach świat obiegły doniesienia prasowe opatrzone tytułami, Hańba cywilizowanego świata, Hańbiący nalot niemieckich piratów powietrznych na spokojne hiszpańskie miasto. Gen. Francisco Franco na temat zniszczenia Guerniki w wywiadzie udzielonym 14 lipca 1937 r. gazecie Daily Post stwierdził, cyt. Spalili ją czerwoni[5].

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

Czołg Panzer I w tego typu wozy bojowe wyposażony był Legion Condor

W skład uzbrojenia Legionu Condor wchodziły między innymi:

Podsumowanie[edytuj | edytuj kod]

Hiszpańska wojna domowa była dla Niemców znakomitą okazją do sprawdzenia ich nowego uzbrojenia i nowo powstałych konceptów taktycznych – samoloty takie jak Messerschmitt Bf 109 czy Heinkel He 111 po raz pierwszy zostały użyte w akcjach bojowych właśnie w Hiszpanii. Niemcy zorientowali się także, że zakończyła się już era myśliwców dwupłatowych i Heinkel He 51, który stanowił na początku wyposażenie Legionu, został przeniesiony najpierw do roli samolotu szturmowego, a później już tylko treningowego. Na stan Legionu składało się także wiele jednostek nielotniczych, były to jednostki pancerne wyposażone w czołgi Panzerkampfwagen I oraz marynarze służący w marynarce wojennej generała Franco. Jednostki niemieckie używały także nowo powstałej armaty 88 mm.


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. James W. Cortada — Historical Dictionary of the Spanish Civil War, 1936 - 1939, Westport (Connecticut), Greenwood Press, 1982. ISBN 0-313-22054-9, ISBN 978-0-313-22054-8
  2. Nowakowski i Skotnicki 2011 ↓, s. 32.
  3. Carlos Jurado: The Condor Legion: German Troops in the Spanish Civil War. Osprey Publishing, 2006, s. 48. ISBN 978-1841768991.
  4. Nowakowski i Skotnicki 2011 ↓, s. 83.
  5. Nowakowski i Skotnicki 2011 ↓, s. 81–84.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Forsyth: Aces of the Legion Condor. Osprey, 2011. ISBN 978-1849083478.
  • Tomasz Nowakowski, Mariusz Skotnicki: Legion Condor. Hiszpańska wojna Hitlera. Instytut Wydawniczy Erica, 2011. ISBN 978-83-62329-43-4.