Przejdź do zawartości

Leif Segerstam

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Leif Segerstam
Ilustracja
Leif Segerstam, 2011
Imię i nazwisko

Leif Selim Segerstam

Data i miejsce urodzenia

2 marca 1944
Vaasa

Pochodzenie

fińskie

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

dyrygent, kompozytor

Leif Selim Segerstam[1] (ur. 2 marca 1944 w Vaasa[1][2]) – fiński dyrygent i kompozytor.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Akademię Sibeliusa (dyplom 1963)[1][2]. Jego nauczycielami byli Leena Siukonen (skrzypce), Jussi Jalas (dyrygentura)[2] oraz Nils-Eric Fougstedt, Joonas Kokkonen i Einar Englund (kompozycja)[1]. W latach 1963–1965 uczył się w Juilliard School w Nowym Jorku u Halla Overtona i Vincenta Persichettiego (kompozycja), Louisa Persingera (skrzypce) i Jeana Morela (dyrygentura)[2]. Jako dyrygent występował w takich teatrach operowych jak La Scala, Teatro Colón, Covent Garden Theatre i Metropolitan Opera[2]. Był pierwszym dyrygentem Fińskiej Opery Narodowej (1965–1968) Opery Królewskiej w Sztokholmie (1968–1972), Deutsche Oper (1972–1975), orkiestry Radia Austriackiego (1975–1982), orkiestry Radia Fińskiego (1977–1987), Filharmonii landu Nadrenia-Palatynat (1983–1989), orkiestry Radia Duńskiego (1989–1995) oraz orkiestry Filharmonii w Helsinkach (od 1995)[2]. W latach 1973–1974 był dyrektorem artystycznym Fińskiej Opery Narodowej[1][3]. W 1999 roku otrzymał Nagrodę Muzyczną Rady Nordyckiej[1].

Twórczość

[edytuj | edytuj kod]

Jako kompozytor wykształcił autorską technikę operowania blokami fakturalnymi, zwaną przez siebie „freely pulsative”[1][2]. Jej elementem składowym są struktury aleatoryczne, podlegające indywidualnej interpretacji[2]. Każdy z wykonawców ma daleko posuniętą dowolność w zakresie momentu inicjowania materiału wyjściowego i długości jego trwania, ogólny kształt utworu jest wypadkową nałożonych na siebie poszczególnych „warstw”[2]. Tego typu technika wpłynęła na olbrzymią ilość dzieł Segerstama, liczba skomponowanych przez niego symfonii przekroczyła 230[3]. Ponadto napisał m.in. 8 koncertów skrzypcowych, 2 koncerty fortepianowe, 8 koncertów wiolonczelowych, 27 kwartetów smyczkowych, 4 tria smyczkowe, cykl utworów na orkiestrę Thoughts[1].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c d e f g h Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 5 Pisc–Stra. New York: Schirmer Books, 2001, s. 3275. ISBN 0-02-865530-3.
  2. a b c d e f g h i Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 9. Część biograficzna s–sł. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2007, s. 211–212. ISBN 978-83-224-0865-0.
  3. a b The Oxford Dictionary of Music. Oxford: Oxford University Press, 2013, s. 769. ISBN 978-0-19-957854-2.